Vieze praatjes
Zoals hij altijd de kattenkorts opruimde om hun aanwezigheid niet aan rovers te verraden, kweet hij zich ook van de taak mijn volgesnoten kleenex weg te werken. Dat was zijn lust en leven en daar heeft hij het maanden druk mee gehad tot we een deksel op de papiermand bedachten die hij dan weer weg wist te schuiven.
Ik weet niet of dit des keezes is. Ik denk van niet. De tekkels deden het ook. Zo was Purcy altijd wagenziek maar we vonden er nooit iets van terug omdat Masja de troep opruimde mits je haar de tijd gaf. Purcy nam dit gedrag van haar over en leerde het later misschien wel aan Beer. Of heeft een hond dit van nature in zijn genen?
Die papierbak in de werkkamer wist wat. Ach, wat een neus had hij! Je kon nog niet de kleinste snipper snoeppapier of chocoladezilver onder de rest weggraven of even later, terwijl je niet merkte dat hij was teruggeslopen, lag de godganse inhoud - minus dat éne zoete papiertje - over het tapijt verspreid.
Neem het geknoei en gekruimel met brood, koekjes, toast of nootjes. Of wàt er verder maar eetbaar is. 35 Jaar schoof er binnen de kortste keren wel een volautomatische kruimeldief voorbij die de vloer gretig en geluidloos cleande en nu moeten we zelf op handen en voeten achter de rozijnen aan die Belletje laat vallen.