Yoeko, kom hier!
Waaraan ik weer begin, vroeg ik mijzelf dus ook al af want voordat het een brave hond is, valt er nog een lange weg te gaan. Maar het lijkt of de goden mij mild zijn gestemd. Tot nu toe tenminste.
Hij kermt of jankt 's-nachts niet. Overdag laat hij zich na zijn maaltijden wegsluiten in zijn bench voor een slaapje en hij verdraagt zonder janken dat wij de keuken verlaten. Dit is een geweldige voorbereiding op straks ook eens alleen zijn.
Ik moet hem na het slapen, eten of spelen natuurlijk meteen uitlaten, maar hij snapt al wat de bedoeling is. Hij draaft aan de lange lijn vrolijk mee naar de verste hoek van de tuin en doet daar zonder dralen wat er van hem wordt verwacht. Afkloppen, maar er is binnen nog geen ongeluk gebeurd.
We liggen elkaar dus geweldig, Yoeko en ik, want dit is zijn naam. Niet erg gangbaar maar ik ben blij met een klank die maar weinigen gebruiken. Zijn officiele naam luidt Adonis. Hij is vernoemd naar het blauwe vlindertje. Adonis-Yoeko heeft wel wat, als hij straks met zijn fokster show mag lopen.
Morgenavond beginnen we aan de puppiecursus. Ik denk dat hij gaat als een speer, want Yoeko, kom hier zit er na anderhalve dag al geweldig in. De oudemannenbrokjes van Beer gebruik ik daarbij als snoepje. Vandaag is hij 11 weken geworden.