Stuifduinse socialisering
Ingeklemd tussen Soest, Soestduinen en Den Dolder ligt een stuifzandgebied van ruim 500 hectaren met de schilderachtige naam De Lange Duinen. We waren er nooit eerder geweest en vonden deze locatie in het ANWB-boekje Wandelen met je hond (2) dat we vorige week hebben aangeschaft.
De zandvlakte overtrof elke verwachting. Als een IJsgezicht van Avercamp lag die vlakte daar tot aan de einder te blikkeren in de zon, doorspekt met stipjes papsen en mamsen, broertjes en zusjes met schepjes, buggies met slapende babies, bolderwagens vol materieel, opa's en oma's op eigen benen en een ontelbare schare jolig blaffende honden van alle rangen, standen en maten zonder hun riem.
Reuzen, dwergen, grijsneuzen en puppen. Moeilijk te schatten hoeveel er vrij rondliep maar ik vermoed dat Yoeko een hond of achttien is tegengekomen waarmee hij even flink kon ravotten. Grote honden ging hij niet meer jammerend uit de weg. Gelukkig had ik brokjes genoeg om hem op elk hoogtepunt terug te roepen als hij te ver dreigde af te dwalen. Alsof hij aan een elastiekje zat schoot hij dan op het lekkers af om meteen daarna weer naar de kluwe honden terug te hollen.
Totdat de drukte zich weer verspreidde en hij moe en voldaan naast onze benen kwam lopen.
Missie méér dan geslaagd.
We komen nog eens ergens.