" /> misdruk(3): November 2006 Archives

« October 2006 | Main | December 2006 »

November 29, 2006

Kleurloos afzwaaien

En nu zijn ze weg, de vertrouwde gezichten waarvan je dacht dat ze bij het meubilair behoorden. Neem de koppen van Gerrit Zalm, Frans Weisglas, Klaas de Vries, Boris Dittrich, Jozias van Aartsen, Mat Herben e.v.a. Ze traden ongevraagd toe tot onze huiskamer, je moest hen dulden en, eindelijk aan hen gewend, verdwijnen ze uit je gezichtsveld of ze nooit iets met ons te maken hadden. Politiek is, after all, maar een vluchtig vak.

Wat Tante Rita en Mark Rutte betreft: weinig nieuws onder de zon. In mijn herinnering beten van Aartsen en Zalm elkaar al de strot af om wie leider genoemd mocht worden. Ze hadden Dijkstal niet in paniek moeten weggooien nadat Pim de verkiezingscijfers door elkaar had gehusseld. Maar ja, dat is zoiets als oude koeien uit het kalf dempen of zoiets. Van Aartsen nam toch maar mooi de benen toen het hem even tegenzat, evenals dat Lousewies de boel wel liet ploffen maar geen schoon schip wilde vegen.

Om van Gonnie van Oudenhallen nog maar te zwijgen. En van onze breedbekkikker van de LPF die zo platisch door Femke te bungelen werd gehangen tijdens een debat over de doodstraf. Het fei dat ik ze toch een beetje zal missen heeft totaal geen betekenis en mag volslagen kleurloos heten.

November 28, 2006

Voorkeursbehandeling

Helemaal geen zin in vijf dagen kattenoorlog met Pluis. Om vijf dagen zalf in zijn kontje te spuiten en pillen in zijn bek te schuiven. Of gel door zijn eten te roeren (dat hij zeker niet zal eten). Of vijf dagen lang met grove naald een injectie in dat kleine lijfje te steken. Karaktertje Kwikzilver blijft echt niet met open kontje of mondje op mijn gestuntel zitten wachten. Mooi van niet.

Dus mag ik's-middags even naar de kliniek waar ze met een snelle blik de voortgang bekijken, zalf in zijn achterste spuiten en hem de injectie geven. Hij hield zich weer opmerkelijk koest met zijn kop onder mijn jas (hoewel hij over zijn hele lijf stond te trillen) en alles was zonder ophef binnen 2 minuten klaar.

Hij ging zeer vrolijk met mij mee naar huis. Morgen mag hij wéér.

Stoere Pluis

Agossie.
Pluis zag en ziet eruit als een geplukte kip en ik maar denken dat hij lijdt aan vlooienallergie. Want net als bij iedereen kun je stofzuigen wat je wil, maar vlooien gedijen geweldig met dit veel te warme weer. Geen reden om naar de dierenarts te gaan tot ik zag dat hij zijn poepertje had stukgebeten.

Nu is Pluis ook een timide scheetje dat zijn weerga niet kent. Alles en iedereen vindt hij eng. Zelfs voor bekende vreemden zoals Belletje of Ammie spurt hij naar boven om zich niet meer te laten zien. Vier-en-een-halve kilo roomkleurig wantrouwen met hagelwitte sokjes en vergeet-mij-nietjes-blauwe ogen. Hij is vaak zo schichtig dat hij mij nauwelijks tijd gunt om hem eens lekker de vacht te verzorgen.

Kwam hij binnen bij Joost die zijn gatje bekeek. Die zei bewonderend: Tjee, wat een sterk katje! Niks vlooienallergie maar een heftig ontstoken anaalklier. Gewoonlijk moet zo'n zwerende plek onder narcose worden geopend maar Pluis had zijn eigen wond doeltreffend behandeld zodat Joost er met weinig moeite het vuil uit kon drukken.

Pluis de venijnige, bij wie je zonder oorlog nog geen pil naar binnen kunt schuiven, stak zijn kop onder mijn jas in mijn oksel en bleef stokstijf staan. Joost mocht de wond uitknijpen en een injectie geven zonder dat hij een vin verroerde. Joost zei: tracteer hem maar eens op een portie feromonen. Ik had nog ergens zo'n flesje staan.

En wie schetst onze verbazing toen Pluis gisteravond geheel verkwikt en goedgemutst de keuken binnenschoof om samen met Floris een stukje kaas te halen?

November 26, 2006

Muzikaal?

Gister was Isabel er weer, druk als een kaboutertje want uit de gang moest ze haar karretje halen, de wip, de krat met blokken en beesten, de beren en de ballen. Terwijl ze ondertussen Yoeko van zich af moest zien te houden en Floris zijn portie aandacht gaf. Floojs! Floojs! Oekjo!

Eenmaal naar haar smaak de boel op orde en zij verdiept in sport en spel, bedacht ik dat het eindelijk tijd werd om de docu over Haitink te bekijken die ik weken geleden had opgenomen maar nog niet gezien.

Bel zat met de rug naar tv zoet te spelen en liet Haitink ongeinteresseerd kletsen tot hij zijn dirigeerstok nam. Toen ging ze staan, draaide zich om, sloeg haar handjes ineen onder haar kin, stak haar kontje naar achteren, zette haar ogen op steeltjes terwijl haar mond letterlijk open viel en open bleef staan van verrukking.

Haar handjes verhuisden soms van onder haar kin naar haar rug. Dan weer sloeg ze met Haitink mee. Het maakte haar niet uit of ze Mahler, Brückner of Mozart hoorde, of er gezongen werd, gestreken of geblazen. Ze zoog de noten in en genoot ongelooflijk.

Muziek afgelopen en Haitink weer aan de praat, of ze ging met de rug naar tv iets voor zichzelf zitten doen met de beren of de blokken. Maar zodra de muziek begon sprong ze overeeind om geen noot of beweging te hoeven missen.

Ze is altijd op muziek geweest. De liedjes van Annie M.G. hoort ze met stralende ogen vanaf haar babytijd. Ze kan daar geen genoeg van krijgen. Maar Mahler, Brückner en Mozart gaven een volslagen andere sensatie. Ze onderging - met haar 23 maanden - deze muziek als een complete verrassing en, aan haar houding te zien, als een hoogtepunt van schoonheid.

November 25, 2006

Reageren niet meer mogelijk vanwege overdaad aan spam

Het aantal spamberichten in de ruimten voor commentaar is opgelopen tot ruim 150 per keer. Vier à vijfmaal daags wel te verstaan. Weken geleden is de ellende al begonnen, maar toen waren het nog maar zo'n twintig berichten per keer waarvan ik de ip-adressen nog kon blokkeren. Dit heeft een tijdje geholpen.

Maar nu is het zelfs geen doen meer om de berichten 1 voor 1 na te lezen of er soms echte reacties tussen staan. Er zit niets anders op dan de hele bulk ellende ongezien door te spoelen. Helaas zijn spammachines nog niet in staat om te controleren of hun berichten ook werkelijk in de weblogs verschijnen. Er verschijnt namelijk helemaal niets als ik hiervoor geen toestemming geef.

Jammergenoeg worden op deze wijze ook baby'tjes met het badwater weggegooid. Ontzettend sorry aan vrienden die probeerden te reageren, maar hun commentaar nooit zagen verschijnen. Voorlopig sluit ik de reactiemogelijkheid want ik word hoerendol en stapelgek van alle spam die de boel verziekt.

Misschien dat updaten mijn weblog helpt, maar daar moet ik tijd voor vinden.


November 23, 2006

Kiespijn (2)

Nederland kreeg de chaos waarnaar het kennelijk hunkert.
Dat de stijve B het won van de altijd zure B is nog tot daar aan toe. Er valt ook nog best te leven met Rode Jan. Maar die enorme toeloop naar Wilders is beschamend.
Wat mijn logica niet begrijpt is dat de toeloop naar Wilders afkomstig zou zijn van de VVD. Mij zou eerder lijken dat vooral de 8 zetels van de wijlen LPF naar Wilders zijn verschoven.
Nieuwe kruiwagen met kikkers?

November 22, 2006

Kiespijn

Hallo, astublief, lijsttrekkers van Nederland. Mag er misschien een momentje van bezinning? Momentje van bezinksel om de vertroebelingen eerst eens neer te laten slaan? Want zo hier en daar, de bomen en het bos, de klok en de klepel, de appels en de peren, de leugen regeerde, regeert en zal blijven regeren zonder aanziens des persoons maar hoogstens in een anderskleurig jasje want dasjes zijn uit, wil je tenminste jeugdig lijken enzo.

Femke is prachtig, echt waar. Sist het venijn tussen haar flonkerende lippen die smorgens nog een opzichtig en parmantig bakkie deden met de linksgenoot die zich nog niet aan haar wilde binden.

Freek de Jonge. Visie in het kwadraat. Valt er op die man te stemmen? De wereld gaat gillend ten onder en wij hier doen of de wereld niet bestaat. Politiek behoort bij de gratie van visie. Had u soms onder stoelen of banken nog visies verborgen zien liggen?

De paus getuigt met zijn theologische condooms van meer moed dan onze politieke prelaten. Had ik niet gedacht hoewel het niet moeilijk moet zijn om van lijsttrekkers te winnen. Mijn idee na de zondvloed van draaiende ideologieen? Zolang het maar kwekt lijkt het wijs.

Wat zal ik eens kiezen?

November 20, 2006

Stemmen?

Stemmen?
Oke, maar ik zweef voorlopig nog wel even.
Als Luizewies mijn partij niet vakkundig had gemold onder het mom van herkenbaarheid en daarna op kousenvoeten was weggeslopen;
Als Boris de Fatsoenlijke al eerder niet was weggeduwd om semidemocratisch plaats te maken voor modern tweestromenland;
Als kereltje Pechtholt de D van Democraten niet acrobatisch buiten beeld had gegoocheld
dan ja dan had ik het best nog wel geweten.
In elk geval nog met een glimlach willen gokken.
Maar nu?

We gaan geen poppetje kiezen, zelfs geen partij, wel een behoorlijke coalitie die zonder doorlopend gezeur, dus een beetje daadkrachtig, zal kunnen opereren. Stilstand is achteruitgang.

Maar toen ik zaterdagnacht die zogenaamde-über-allochtoon Simek ons Rita hoorde ondervragen (intevieuwen kon je dit brallerige gebazel niet meer noemen) begon ik sympathie te krijgen voor onze nationale Kenau.

Handen af en snavel toe!, schreeuwde ik Heer IJdelheid der IJdelheden toe, die zichzelf zo graag hoort psychologiseren. Ook al ga ik helemaal niet op haar stemmen, ik word ziek van Simek's valse altruistische geleuter.

Ik mag nog twee dagen zweven. Gode zij dank.

November 19, 2006

Yoeko bijna 20 weken

Yoeko20w.jpg

Yoeko bijna 20 weken. Hij zit nu buiten even op z'n eentje aan de paal. Zonder de buurt bij elkaar te schreeuwen wel te verstaan want dan krijgt hij een rammelblikje naar zijn billen. Hij doet het goed en heeft maar even zacht gejammerd toen ik zonder hem naar binnen ging. Daarna wist hij zichzelf weer te vermaken met een paar gevallen eikenblaadjes.

Vanmorgen in de stromende regen hebben we onze wandeling gemaakt. Voordeel was dat de keurige dames met hun verwende hondjes aan het bos ontbraken want ze houden niet van natte voeten. Die hondjes bedoel ik dus. Yoeko pubert behoorlijk maar als er geen afleiding is om achteraan te hollen blijft hij dicht bij mij lopen.

Het poezelige roomwitte puppydons maakt nu in rap tempo plaats voor het blauwgrijs van de grote kees. Ik was vergeten hoeveel stofvlokken een keeshond door de kamer stuift, ook al wordt hij vaak geborsteld, maar het vrolijke karakter waarmee hij vriendschap sluit met alles wat leeft in huis maakt alles goed.

Ik wil

Belletjenov17.jpg

Twee jaar minus twee maanden ofwel van pop tot mensje met eigen wil.

November 16, 2006

Heimwee, toch?

't Is net als bij olympische spelen of wereldkampioenschappen voetbal. Eerst heb je de pest in dat alle zenders door het gebeuren worden verziekt, vervolgens ga je er aan wennen, geleidelijk begin je het leuk te vinden en uiteindelijk raak je eraan verslaafd. Als het voorbij is bloedt je hart van heimwee.

Politiek of sport, wat is het verschil? Verruwing alom. Elkaar in de ballen knijpen, in het kruis trappen, pootje haken, een bloedneus meppen of elleboogje stompen. Sporters doen het fysiek, politici beschaafd en geniepig (denken ze zelf) maar in beide gevallen zindert de sensatie en jubelen wij in koor de woorden van Ivo de Wijs:

Hij valt, hij valt, als een perzik op bazalt

Kletskoppen van alle gezindten of stromingen (plus de altijd tussen haar tanden sissende Femke) lijken van geen ophouden meer te weten. Toch zal volgende week om deze tijd de grote stilte zijn gevallen. Dan slikken, snikken, grommen of kreunen wij van frustratie dat we de vertrouwde smoelen moeten missen.

Over heimwee gesproken. Naar Klaas de Vries zal ik terugverlangen. De erudiete kei die de PVDA na dertig jaar zal verlaten. Met tamelijk stille trom door het stemgekrakeel zal hij zich terugtrekken uit de politieke arena, maar dit past bij zijn aard.

Glimlachend hoorde ik gisteravond bij het Oog hoe druk hij het krijgt: hij gaat komend jaar een schilderij schilderen, een boek schrijven, een cd maken, liederen schrijven, zijn kleindochter verder piano leren spelen en ongetwijfeld meer dan ooit genieten van kunst, literatuur en muziek.

Bootram! Bootram!

Ja, ik begrijp nu waarom de paps en mams van Belletje aan een nieuwe broodbakmachine toe zijn. De kleine eet ze de boterhammen van het hoofd. Ze komen gewoon niet meer uit met een klein broodje per dag.

Was La Belle hier nog geen kwartiertje binnen, begon ze koekje te roepen maar zoete koekjes krijgt ze niet. Daarom sneed ik een dun plakje bruin stokbrood af dat ze met smaak droog naar binnen werkte.

Bootram! Bootram! riep ze verrukt. Dat mocht natuurlijk wel. Dubbelplakje bruine stok met een likje roomboter er tussen. Dat was nou ook niet het toppunt van gezond, maar smeerleverworst is dat ook niet.

Ze kon er geen genoeg van krijgen en werkte intens proevend zes van die dubbele sneetjes naar binnen waarna ze nog een appel wilde. Ze koos gedecideerd voor een grote gele, terwijl ik zou denken dat ze de klein rode liever had. Mes! gebood ze, terwijl ze bedoelde Schillen!. Om elf uur zat ze voldaan met twee handjes op haar bolle buikje.

Je zou toch denken dat het kind thuis nooit iets te eten krijgt?

Betrouwbaar?

Marijnisse bekende vanmorgen op radio (De Ochtenden(EO)) dat hij persoonlijk Huub Oosterhuis als lijstduwer had gevraagd om ook de christelijke stemmers over hun geweten heen te trekken.
Zelfs de meest betrouwbaar geachte partijleider blijkt dus minder te vertrouwen dan lijkt. Geen wonder dat hij geen afstand neemt van O's àl te enthousiaste, maar naar mijn gevoel goedkope foute uitspraken.

En heer Bos is zonder blikken of blozen de zondag door vd Berg en de Boer voorgeschreven route ingeslagen alsof hij hem zelf had geplaveid. Maar Marijnisse meldde vanmorgen op radio verbluft dat er helemaal nog geen gesprek met Bos was geweest, zoals her en der werd gefluisterd.

November 15, 2006

Zyban

Mijn handen jeuken om me niet in een discussie te mengen die ergens over Zyban wordt gevoerd, dat gemenige Vietnamveteranengoedje dat welbehagen ontkoppelt van sigaretjes roken. Dankzij dit moordende spul dat ik een jaar bewaarde voordat ik het durfde slikken ben ik nu 2,5 jaar schoon. Eerdere pogingen om te stoppen mislukten. Ik had veel eerder met Zyban moeten beginnen. In combinatie met de zwaarste nicotinepleisters deed het spul wonderen.

Ik zou me bij mijn KNO toch minder op mijn gemak hebben gevoeld als de nicotine nog uit mijn poriën was gedampt. De mond kan misschien nog liegen, maar de lichaamsgeur van rokers kan dit niet. Na 2,5 jaar voelt het nog altijd geweldig om op de medisch gestelde vraag: "Rookt u?", niet alleen een droog "Neen" te laten horen maar er "Niet meer" aan toe te voegen. Elke dokter kijkt dan toch even van van zijn papieren op.

November 13, 2006

Ontslag

Op de dag af vijf maanden na de ingreep (FESS) heb ik mijn ontslag gekregen van de vaak stugge KNO waaraan ik was uitgeleverd maar die ik niet had willen ruilen. Ik had het kunnen voorzien want de afgelopen 2 weken ging het opvallend goed met mij. Hij merkte vanmorgen met een big smile op dat de genezing lang had geduurd, maar dat ik ook onmogelijk lang met dat ontstoken hoofd had rondgelopen. Dat ik daar behoorlijk ziek van was geweest. De holten zagen er niettemin nu prachtig uit. Hij was meer dan tevreden. Had ik soms iets bijzonders gedaan dat ik zo goed was genezen?

Een jonge hond gekocht die mij door weer en wind uitlaat, grijnsde ik. Hij merkte wat schamper op dat jonge honden nog niet zo lang mogen lopen, toch? Niet achter elkaar, gaf ik toe, maar wel een paar keer op een dag. Hij beaamde meteen dat dit voor mij prima was om mijn weerstand te vergroten, maar durfde de aanschaf van een pup toch niet aan gelijksoortige patienten aan te raden hoewel het zeker goed voor hen zou zijn.

Hoe nu verder?, wilde ik nog weten.
Door uzelf serieus te nemen als u vies verkouden wordt. In dat geval meteen een afspraak met me te maken. En door hoestende mensen op afstand te houden. Uw slijmvliezen zijn extreem gevoelig en zullen dit misschien ook blijven.
Oke, niet eerst naar de huisarts hoeven geeft een goed gevoel. Het feit dat ik gewoon mag bellen maakt meestal dat er niks te bellen valt. We gaven elkaar weer als vreemden een hand. Hoofdstuk afgesloten.

De Heilige Peiling

Nog tien dagen te gaan waarna de grote klappen vallen want wat zeggen die peilingen nou helemaal? Peilingen hebben geen ander nut dat het interviewers prettig te maken. Peilingen zorgen voor gespreksstof, voor ach en wee, voor zenuwen en domme zetten, voor afgeknakte zielen, blaaskakerij, en wie er voor de camera verschijnen mag om onzin uit te kramen.

Op datum 22 zal ik ongetwijfeld anders stemmen dan ik vanmorgen bedacht, of vorige week. Als ik al iets stembaars in gedachten had want het verkiezingslandschap ziet er, peiling ten spijt, even treurig uit als de verlate herfst waarover nog geen nachtvorst is gevallen. Alles lauwlauw, futloos en rot.

We mogen uit ervaring concluderen dat die opzwepende peilingen nog alle keren hebben misgekleund en dat op het heilige moment getipten en geflipten wonnen of verloren. Of andersom natuurlijk.

November 12, 2006

Wisseltruc

Het heeft zijn nut om woorden uit geprikkeldheid te verwisselen, want deze Telex pronunciations Search kende ik nog niet.

Ik zocht het een en ander na waarover ik mijn twijfels had.
Vooral: hee-RAA-kles - voetbalclub - Bron: Tom Egbers
vond ik reuze verhelderend.

Nu nog die reclamespot terugvinden voor de dans die mij (terecht of ten onrechte) heeft getriggerd, om het in ingeburgerd Nederlands te zeggen.

November 11, 2006

Definitief puppy àf

Gisteren afgezwaaid van Edith en haar puppycursus. Ik zag er eerst een beetje tegenop maar ineens is Yoeko zo uitgeschoten dat we ons niet meer thuis voelen tussen de kleuters. Ik moet nodig weer een foto van hem nemen. Hij is met z'n 18 weken echt toe aan de zwaardere kost en strakkere discipline van de jongehondenlessen.

Edith zien we terug op 15 april, als ze in de hoedanigheid van strenge gecommitteerde examens zal afnemen van gehoorzaamheidcursus A die we zeker zullen doen. We zijn benieuwd of ze dan dat dwergkeesje heeft aangeschaft waarin ze zoveel zin heeft.

Vanmorgen in het bos negeerde mijn puber op onwennig hoge benen voor het eerst mijn roepen. Hij was te ver met een andere hond meegerend om mij nog in zijn buurt te weten of interessant te vinden. De eigenaar van de andere hond bleef behulpzaam staan zodat ik rustig naderbij kon komen. Toen ik op 5 meter afstand voor de tweede keer riep kwam Yoeko wèl als een speer op me afgerend. Oppassen geblazen vanaf nu en de lange lijn meenemen. Dat is tijdelijk lastig en jammer, maar beter dan dat hij eraan went dat ongehoorzaamheid loont.

Geduld, geduld!

Nationale gemakzucht?

Is het erg elitair om te verwachten dat een danstheater het ballet Anna Karenína uitvoert in plaats van Anna Karénina zoals ik zojuist op reklame meende te horen? Of juicht u het toe dat, behalve de wederkerende werkwoorden, ook de klemtónen in rap tempo vervolksen zodat we straks niet meer weten waar we het over hebben.
Over tweedeling in de taal gesproken. Heeft geen bal met inburgering te maken, maar alles met onze nationale gemakzucht. Noem het onverschilligheid. Of doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

Zeurende huilebalk

Behalve kleurloos, humorloos, zonder zelfspot, niet vertrouwenwekkend, te vaak blunderend en verkeerde grappen makend blijkt Bos nu ook nog een zeurende huilebalk te zijn. "Het CDA en de VVD proberen mij als persoon al drie, vier jaar lang kapot te maken", schijnt hij in de Telegraaf te jammeren.
Moet dit onze toekomstige MP worden?
Moesten voor dit jonge, jolige kontje keien als Jeltje en Klaas, die door de wol geverfd waren, wijken?
Hoe een sterke partij uit knieval voor de stemmer (net als trouwens de VVD) zijn kaarten op een fout paard heeft gezet.

Verder schijnt men zich af te vragen hoe het bestaat dat zo'n houterige man als Balkenende de van de beeldbuis spetterende Bos zijn hielen laat zien.
Zelf zou ik denken dat de houterigheid van Balkenende tenminste authenthiek is. De draaikonterigheid van Bos - die zich 3 jaar nauwelijks liet horen (en als hij iets zei was het een misser) is te genant voor woorden.
Om MP te worden mag je wel iets meer smoel bezitten dan dat waarmee je op straat rozen uitdeelt.

November 09, 2006

De dubbele boodschap

't Heeft natuurlijk niets met griep te maken maar het is ongemakkelijk als ze een gaatje in je bovenarm prikken dat gaat ontsteken. Ontsteking? De plek is groot, rood, gloeiend, pijnlijk en lastig. Op de uitnodiging tot het geprik stond te lezen dat wie na twee dagen nog steeds last had van beschreven ongemakken even contact met de huisarts moest opnemen maar die is, geloof ik, met vakantie want ik hoorde de assistente een vreemde naam noemen.

Hoe dubbel kunnen medische instructies zijn? Ik belde vanmorgen volgens opdracht en kreeg te horen dat mijn rode plek een lokale reactie is van de huid. Oke, wil ik best geloven en ook dat een nat verband zal helpen, al snap ik nog niet hoe ik dit hoog om de arm kan binden zonder dat het nat in mijn oksel druipt wat ik onprettig vind.

Als het over drie dagen niet beter is moet ik beslist naar de arm laten kijken, en als ik er het weekend niet mee door durf moet ik dat uiterlijk morgen laten weten.
Ik ben waarschijnlijk te dom om dit te snappen.

November 07, 2006

Haitink is geen Hazes, nee

Picture 8.png

In Trouw mocht ik vandaag lezen dat Haitink de beste dirigent was van Nederland. Ik verslikte mij even over zoveel Hollandse onverschilligheid en onbenul. Haitink is inderdaad geen André Hazes, zelfs geen Bauer of Borsato, dus zijn roem zal de landsgrenzen dan ook wel niet kunnen overschrijden.

Moet je die vierde van Mahler horen die hij momenteel neerzet op zijn jubileumconcert. Zo doorleefd en schrijnend, zo tot de essentie uitgepeld dat het vlijmscherp kristal op fluweel is geworden. Wat een vreemde typering voor muziek, maar zo heb ik Mahler niet eerder gehoord.

Laat u maar. Ik denk dat Haitink mondiaal bezien een van de hele groten is. Maar dat wordt hij natuurlijk pas na zijn dood want die vierkante onbehouwen oude aso moet niet naast zijn schoenen gaan lopen. Stel je voor zeg.


Een paar oude interviews die ik leuk vond NU te lezen.

Bernard Haitink: verbonden met Gustav Mahler

Bernard Haitink: een gestage, glanzende carrière

Bernard Haitink: in de ban van Wagner

Bernard Haitink:'Ik wil geen chef-dirigent meer zijn'

Griepprik

Griepprik gehaald. Omdat hij gratis is want ik zou het niet hebben bedacht. Ooit eentje eerder gehad en de hele winter lopen kwakkelen. Laat dat niet waar zijn deze keer, want sinds een dag of wat (na de stootkuur prednisolon) hoor ik - for the time being - eindelijk weer eens met twee oren en niets went zo snel als alles uit alle richtingen kunnen horen. Terwijl het toch niet vanzelfsprekend is, weet ik nu,

Voor het eerst ook de lanoline geroken van ons jonge vriendje. Heerlijk Helder Honds. In tegenstelling tot velen houd ik van hondenlijflucht totdat de bezitter ervan zich door de rottende vis of de koeienflatsen wentelt.

Gisteren Belletje hier gehad met snottebel. Als ik de snotneus niet van haar overneem heeft Yoeko mij gehard met zijn vele loopjes, kort of lang, droog of nat, warm of koud, vroeg of laat maar altijd buiten. Per slot neem ik mezelf minder makkelijk uit wandelen dan hij dat doet. Nog even, en ik vraag mijn verzekering of ik de hond kan declareren. Hij is goedkoper dan een KNO.

Vorige week had ik op de hondenshow voor veel geld een nylon jachtriem op maat laten maken. Zo'n lijn die je om je taille (of kruislings over je borst) draagt en waaraan je een hond kunt hangen. Houd je twee handen vrij voor de wandelwagen die je daardoor perfect kunt sturen.

Eerst in de tuin geoefend. Toen met beide peuters langs de toch vrij drukke weg zonder trottoir naar het bos. Belletje sliep al voordat wij het hek uit waren. Yoeko huppelde zonder trekken keurig in mijn tempo mee. Nog maar net waren we op straat of daar stopte een fietsende oma die ook graag zo'n wandelwagen-hondenlijn wil hebben, maar ik wist niet waar ze hem kan bestellen.

Tien met een gniffel

Eén voor een werden onze pups gisteren door Bets getest. Ze beoordeelde de manier waarop ze zich uit de auto lieten halen en vanuit het donker het hek binnenkwamen. Ze bekeek hun lichaamshouding, houding naar hun baas toe, houding naar de andere honden en mensen die stonden te kijken. Ze onderzocht of ze gemakkelijk te dresseren waren met voer, en of ze gevoelig waren voor het corrigeren met geluid.

Er waren dominante hondjes bij die zich klierig gedroegen, dominante hondjes die zich prettiger gedroegen en gemiddelde hondjes die tegen het dominante aanzaten. Er was geen enkel uitgesproken onderdanig hondje bij en er was slechts één zeer gemiddeld hondje met weinig dominante - en weinig onderdanige trekjes. Dit zeer gemiddelde hondje waarvan volgens Bets verwacht mag worden dat het zich prettig zal laten dresseren (maar zeg nooit nooit), heet Yoeko.

De andere hondjes bekijkend die nu al zo eigenzinnig zijn, niet bij hun baas willen komen, niet bij hun baas willen blijven, trekken aan de lijn, het eerst de deur doorschieten, ben ik telkens weer dolgelukkig met mijn gezeglijke wolbaal. Ik heb al eens een superdominante kees gehad en hoef zo'n alfa niet meer die je hele hand pakt als je hem een vinger geeft. Maar de dominantjes in het nest spreken een koper altijd aan en laten zich het makkelijkste kiezen.

Misschien ben ik wel de enige die haar pup niet zelf heeft uitgekozen. De fokster heeft hem voor mij uitgezocht, passend bij mijn leeftijd en omstandigheden. Terwijl we anderen op les zien tobben met hondjes die hen bij nader inzien tegenvallen, geven Yoeko en ik elkaar vaak een knipoog die zoiets betekent als: zullen we ze weer eens even iets moois laten zien? en dan loopt hij tijdens de aandachtsoefeningen keurig naast me aan de slappe lijn waarbij er niets te corrigeren valt.

Taalwonder

Noorderlicht Nieuws: Woef!

Ergernis op vroege morgen

Mevrouw, mijnheer,

Neemt u mij niet kwalijk dat ik onderhand ziek wordt van alle onderzoeken die maar 1 doel voor ogen hebben: hoe u de massa naar uw kassa krijgt. Dit onder het valse voorwendsel dat u plannen heeft mij beter te gaan bedienen. Als dit mogelijk is, had u dit allang moeten doen.

Als ik klant bij u ben, is dit in het vertrouwen dat u weet wat goed voor mij is. Als ik zelf het wiel had willen uitvinden of andere noten op mijn zang had gehad, dan was ik wel ergens anders klant geworden.

Kortom: wilt u alsteblieft zonder zeuren gewoon uw werk blijven doen en mij niet lastig vallen met uw beleid?

met vriendelijke groet,

November 05, 2006

Speelgoed met piepertjes? Nevernooit alsteblief

Over piepen gesproken: geef een pup nooit speelgoed met een piepertje erin. Met piepen geven pups elkaar hun pijngrens aan: Stop, je bijt me te hard! . Speelgoed met piepertjes werken verwarrend op een jonge hond. Enerzijds krijgt hij het signaal Niet harder bijten! en anderzijds wordt hij door zijn baas aangemoedigd om dóór te bijten omdat het piepertje zo grappig is.

Niet doen, geen piepspeelgoed geven!

Waarom niet, zal ik vertellen. Omdat het honden kweekt die de pijnpiep van puppies niet meer respecteren! Zo'n hond blijft doorbijten in een pup die aangeeft dat het bijten pijn doet. Bij elke piep van de pup gaat zo'n hond zelfs harder bijten omdat hij geleerd heeft dat piepen leuk is. Er zijn pups doodgebeten door zeer goedmoedige honden die de betekenis van de puppy-piep waren verleerd.

Yoeko trof laatst zo'n hond die overspannen bleef dóórbijten. Zijn dikke vacht voorkwam erger maar het was echt niet leuk.

Ik heb een lage stem. Het lukt mij niet om te piepen als Yoeko te hard in mijn handen bijt. Edith zei: knip eens een piepertje uit speelgoed en blaas erop als hij je pijn doet.
En of dat wilde helpen!
Yoeko liet ogenblikkelijk los toen ik op het piepertje blies en keek mij geschrokken aan. Het erge is wel dat die speelgoedpiepertjes zo vies naar rubber smaken, dat het geen pretje is om ze tussen je lippen te steken.

Sinds enige dagen probeer ik gewoon kort te fluiten als hij hardbijterig wordt. Yoeko reageert op dezelfde manier als bij het piepertje en laat geschrokken los.
Mooi zo!
Mijn mond heb ik altijd bij me, dat piepertje niet.

Een zindelijke hond

Yoeko gaf gisteravond voor het eerst met een piepje aan dat hij nodig naar buiten moest. Hij deed dit niet bij een van de meerdere deuren waar ik hem niet zou hebben opgemerkt, maar hij kwam mij doelgericht van mijn bureau weghalen. Ik herkende het piepje meteen.

Het was hetzelfde piepje dat hij als pup ook buiten gebruikte vlak voordat hij een drolletje deed. Toen hij zijn moeder nog moest vertellen: Het komt er nu echt aan! In de loop van de weken werd het piepje vervangen door zelfbewuster gedrag van zwijgend hurken en doen. Altijd buiten, want binnen is nooit een ongeluk gebeurd. We hadden een strikte uitlaat-regelmaat en heel veel mooi najaarsweer.

Mocht zijn piepje gisteren nog toeval lijken, vanmorgen kwam hij mij weer uit de kamer halen. Meekomen, want ik moet nodig naar buiten!. Hij is op de dag af zeven weken bij ons en lijkt zich thuis te voelen, schikt zich tevreden in bench of mand, ziet mij (voorlopig) als baas en wisselt in rap tempo van vacht en van tanden. Maar zijn goede humeur blijkt onveranderlijk.

Hij krijgt sinds gisteren (maar dat was louter toeval) nog maar drie maaltijden in plaats van vier.
Al met al ben ik dik tevreden met mijn nieuwe keesje op de keukenmat.

November 03, 2006

Mandtraining

mandvasco.jpg

Tsss... 't was even stil aan deze kant want in één week hondenshow, jongehondencursus èn puppycursus (momenteel dubbel), blafoefening, zwijgoefening, sit ups, mooi staan en geef! brachten het baasje even achter adem. Yoeko's kop verandert met de dag (wordt met de dag brutaler), het vertederende kefje begint een blaf te worden en het is duidelijk te voelen dat zijn beide ballen in rap tempo naar buiten schieten.

De vacht begint te lijken op het hoofd van Geert Wilders. De Mozartblonde zijdezachte kinderwol groeit uit, wat ik heel verdrietig vind. Waar het in een scheiding openvalt is het grijze dekhaar zichtbaar van de volwassen blauwe kees. Zijn echte tanden lijken door te komen, maar het lukt me nog niet om zijn bek zo lang open te houden dat ik zijn gebit op mijn gemak kan bekijken. Yoeko is kindje af, dat is wel zeker.

De benchtraining gaat, op de nachten na, nu over in mandtraining. Dit betekent dat ik hem overdag een paar uur vastleg op zijn plek. Bijvoorbeeld als er hete pannen soep door de keuken draven of als er bezoek komt met zwarte kleding aan. Yoeko mag niet mopperen want hij heeft de meest geweldige ligplaats geërfd die hij zich kan wensen. Hij kreeg de ruime woonkist van

Vasco1.jpg

Vasco, een dubbelgevouwen boxkleed van Belletje, het matje van voorganger Beer en een vastleg-oog van Huub waarvoor JW met 6 mm een gaatje boorde. Het is een kist waarin hij tot het einde van zijn dagen kan wonen.

Kortom: ik zou best wel hond bij mezelf willen zijn.