« Dag hond, dag kat | Main | Een zindelijke hond »

Mandtraining

mandvasco.jpg

Tsss... 't was even stil aan deze kant want in één week hondenshow, jongehondencursus èn puppycursus (momenteel dubbel), blafoefening, zwijgoefening, sit ups, mooi staan en geef! brachten het baasje even achter adem. Yoeko's kop verandert met de dag (wordt met de dag brutaler), het vertederende kefje begint een blaf te worden en het is duidelijk te voelen dat zijn beide ballen in rap tempo naar buiten schieten.

De vacht begint te lijken op het hoofd van Geert Wilders. De Mozartblonde zijdezachte kinderwol groeit uit, wat ik heel verdrietig vind. Waar het in een scheiding openvalt is het grijze dekhaar zichtbaar van de volwassen blauwe kees. Zijn echte tanden lijken door te komen, maar het lukt me nog niet om zijn bek zo lang open te houden dat ik zijn gebit op mijn gemak kan bekijken. Yoeko is kindje af, dat is wel zeker.

De benchtraining gaat, op de nachten na, nu over in mandtraining. Dit betekent dat ik hem overdag een paar uur vastleg op zijn plek. Bijvoorbeeld als er hete pannen soep door de keuken draven of als er bezoek komt met zwarte kleding aan. Yoeko mag niet mopperen want hij heeft de meest geweldige ligplaats geërfd die hij zich kan wensen. Hij kreeg de ruime woonkist van

Vasco1.jpg

Vasco, een dubbelgevouwen boxkleed van Belletje, het matje van voorganger Beer en een vastleg-oog van Huub waarvoor JW met 6 mm een gaatje boorde. Het is een kist waarin hij tot het einde van zijn dagen kan wonen.

Kortom: ik zou best wel hond bij mezelf willen zijn.