misdruk(3)

Op de dag af vijf maanden na de ingreep (FESS) heb ik mijn ontslag gekregen van de vaak stugge KNO waaraan ik was uitgeleverd maar die ik niet had willen ruilen. Ik had het kunnen voorzien want de afgelopen 2 weken ging het opvallend goed met mij. Hij merkte vanmorgen met een big smile op dat de genezing lang had geduurd, maar dat ik ook onmogelijk lang met dat ontstoken hoofd had rondgelopen. Dat ik daar behoorlijk ziek van was geweest. De holten zagen er niettemin nu prachtig uit. Hij was meer dan tevreden. Had ik soms iets bijzonders gedaan dat ik zo goed was genezen?

Een jonge hond gekocht die mij door weer en wind uitlaat, grijnsde ik. Hij merkte wat schamper op dat jonge honden nog niet zo lang mogen lopen, toch? Niet achter elkaar, gaf ik toe, maar wel een paar keer op een dag. Hij beaamde meteen dat dit voor mij prima was om mijn weerstand te vergroten, maar durfde de aanschaf van een pup toch niet aan gelijksoortige patienten aan te raden hoewel het zeker goed voor hen zou zijn.

Hoe nu verder?, wilde ik nog weten.
Door uzelf serieus te nemen als u vies verkouden wordt. In dat geval meteen een afspraak met me te maken. En door hoestende mensen op afstand te houden. Uw slijmvliezen zijn extreem gevoelig en zullen dit misschien ook blijven.
Oke, niet eerst naar de huisarts hoeven geeft een goed gevoel. Het feit dat ik gewoon mag bellen maakt meestal dat er niks te bellen valt. We gaven elkaar weer als vreemden een hand. Hoofdstuk afgesloten.