" /> misdruk(3): December 2006 Archives

« November 2006 | Main | January 2007 »

December 31, 2006

Dag 2006!

We naderen het einde van dit jaar. Wat eerst nog het jaar van Yoeko leek is uiteindelijk het jaar van Anson geworden. Of - mondialer bezien - van de barbaarse executie van Saddam.

Het knalt al de hele dag, maar zo lang het licht is lijkt Yoeko daar geen last van te hebben. In het bos was geen hond (letterlijk). Ik heb nog even geaarzeld of ik hem los zou laten, maar dan had het geleken of ik bang was voor de knallen. Hij heeft lekker gedraafd en zich weinig aangetrokken van de herrie, ook al bleef hij soms even met een opgetrokken voorpoot stil staan luisteren.

Het jaar van het eeuwigdurende gesnotter. De antibio hàd voor de Kerst iets geholpen maar nu snuit ik weer alles bij elkaar.

Vanavond gaan we eerst bij vrienden eten waarna we bij andere vrienden het nieuwe jaar in schuiven omdat de artsen haar hebben opgegeven. Het wordt dus helemaal háár feestje.
Omdat ze te zwak is om ons gelijktig om haar heen te hebben gaan de vrienden bij wie we eten er om zes uur een borreltje halen terwijl wij er rond middernacht pas heen gaan. Verdrietig. Ik ben nooit goed in afscheid nemen. Yoeko gaat mee in zijn bench.

Iedereen een stralend nieuwjaar toegewenst!

December 27, 2006

In memoriam Anson

Hij heeft een reeks van jaren onvoorstelbaar blijmoedig getobd met een steeds minder wordende gezondheid. Ondanks de niertransplantatie die hij deze zomer nog onderging schijnt zijn verzwakte body vanmorgen in alle vroegte te zijn bezweken aan griep. Hij is maar 36 jaar geworden.

Ik herinner mij dat dit grote, eigenwijze kind bij de Applekring kwam toen hij 16 was. Hij was een allesweter en technische alleskunner. Bovendien een niet te stuiten ouwehoer die geen minuut zijn mond kon houden. Alles wat hij aan kennis had ingeslikt - en dat was veel - borrelde naar buiten. Anson, zo zou later blijken, sloeg elke bit en byte, elke schroef en moer, kabel of stekker moeiteloos op in zijn onverzadigbare geheugen waaruit hij bij nacht en ontij blindelings kon putten.

Hij liet zich daar nooit op voorstaan en was nooit te beroerd om anderen te helpen, iets eindeloos uit te leggen of voor te doen, uren te telefoneren, desnoods vanuit Alkmaar bij iemand langs te sporen die met zijn computer zat te klooien.

Hij was stapelgek op spruitjes en had een heel eigen humor. De keren dat hij naar de tamelijk serieuze Applekring mailtjes stuurde met een link naar een of andere (apple)grap die hij had ontdekt en wilde delen waren legio. Soms werd hem verzocht de veelheid aan mail iets te dimmen, maar daarvan trok hij zich gelukkig niet veel aan.

Hij heeft in de korte tijd die hem ter beschikking stond geleefd voor drie. Het zal verdraaide leeg zijn zonder hem.
Ik heb van hem genoten.


December 26, 2006

Patat mèt

Je gelooft het niet maar de kerstboom is stuk. Vanmorgen wilde hij niet meer branden terwijl hij toch nog een hele dag mee moet. Nog niet geinspecteerd of Pluis de kabeltjes heeft doorgeknaagd.

De hele wereld mag december gezellig vinden met de donkere dagen vol kaarsjes en overdaad aan vretenswaar maar mijn favo is het niet. Helaas fleur ik geheel op door de top 2000 waar ik tot 1 januari niet meer van weg te branden ben.

Niet dat alles vroeger beter was, maar muziek was dat wel. Erg veel prachtige nummers zijn nooit meer geevenaard. Hoogstens opnieuw gezongen wat maar zelden een succes was.

Hoewel men dit saai vindt is de Bohemian Rhapsody van Queen voor het zesde jaar op nummer 1 geeindigd. Wat mij betreft op eenzame hoogte. Freddie Mercury was ongekend muzikaal en origineel en Queen bestond uit rasmuzikanten. "Barcelona", door Freddie gecomponeerd voor een optreden met Montserrat Caballé tegen wie hij geweldig opzag, had dan ook veel hoger moeten eindigen.

Dat tussen de mondiale muziekparels onze nationale helden Smit, Borsato en Bauer zo hoog scoren zegt minder over hun kwaliteit dan over onze provinciale smaak die helaas bij Idols is blijven steken.

Doe ons maar patat mèt want aan de rest willen we de bek niet branden.

December 21, 2006

De zweep erover

Zojuist hebben Yoeko en ik het certificaat uitgereikt gekregen voor het voltooien van de Basiscursus "Opvoeding". 't Was nog een hele toer omdat die cursus 's-avonds werd gegeven. Vanwege de spits om half zes van huis en een heel uur rijden, anderhalf uur lessen en een dik half uur rijden terug.

Helaas had Yoeko vandaag zijn dwarse dag. Van mij netjes volgen kon volgens hem geen sprake zijn omdat het grasveld barstte van heerlijkste geuren. Terwijl de andere honden hun baasje voorbeeldig volgden, dacht Yoeko: Truus, bekijk het maar, ik ben hardstikke lekker voor mezelf bezig!.

Zitten op commando deed hij nog wel. Om hem te laten liggen moest ik onder mijn voet de riem kort trekken zodat hij met z'n protest geen kant meer op kon. Hij redde gelukkig onze eer door de allermooiste Wacht! en Blijf! te laten zien. Dat tenminste nog wel.

Wat nooit eerder was toegestaan mocht nu tot slot. Riemen af en even met elkaar spelen. Vijf jonge honden van gelijke kracht rollebolden in een energieke kluwe over het veld, terwijl de zesde tegen het been van zijn baas geleund bleef zitten en het gedoe met weinig interesse gadesloeg. Ik schrok me te pletter want die zesde was Yoeko. Geen beweging in te krijgen. Hoe ik ook zei dat hij "vrij" mocht en gaan spelen, hij bleef zitten waar hij zat.

Tamelijk van mijn stuk vroeg ik Bets wat er aan de hand was. Of Yoeko soms bang was of verlegen? Nee hoor, zei ze. Zijn hele lichaamstaal zegt dat hij het op dit moment behaaglijker vindt om lekker tegen jouw benen aan te blijven zitten dan met de meute te gaan spelen. Hij houdt gewoon hardstikke veel van zijn baas, maar die moet veel strenger voor hem worden want anders neemt hij met een maand de benen. Ai!

Ze vond dat ik een softie was geworden in vergelijk met vroeger toen ik met Beer bij haar trainde. Beer was een hardstikke moeilijke hond waarop je werkelijk elke seconde alert moest zijn. Nu heb je een makkelijk karakter in handen en je bent daardoor zo overdonderd dat je veel te weinig corrigeert. Gedraag je vanaf nu of Yoeko Beer is, en jullie zullen een prachtige combinatie vormen.

Als ik geen leerzame avond had, dan weet ik het niet.
Morgen gaat de zweep er over.

December 20, 2006

Pats

Het filiaal vandaag: sterrenrestaurants schijnen de afhaalmenu's à 150 pp niet te kunnen kunnen aanslepen. "De een ziet het bij de ander en moet het ook." De radio doet of dit nieuws is, maar de baas van de dubbele ster verzekert dat dit afhalen met kerst al zes jaar gebeurt. Zolang dit in stilte gaat zal het mij zo een zorg zijn, maar nu het van de daken wordt geschreeuwd vind ik het weerzinwekkend. Kerstmis lijkt een ordinaire vrijdag voor patserigheid te worden.

Iedereen die er geld voor (over) heeft mag zo lekker eten als hij/zij verkiest. Maar het verschil tussen een fijnproever en een patser is dat de eerste van de smaak geniet zonder erover te lullen, en de tweede alleen maar kan genieten als zijn omgeving weet wat het kost, zonder dat het hem uitmaakt wat hij op zijn bord krijgt. De eerste wil proeven, de tweede wil worden gezien.

En dan die opgetutte lichtextase. Over smaak valt niet te twisten, maar waar de elanden de arrenslee over het landgoed trekken, en grote strikken met licht de voordeur ontsieren voel ik me niet pluis.


December 19, 2006

Allerhande

Lief, die mailtjes die vragen of het mij wel goed gaat. Ze trekken me over de streep want niet-loggen is wel gemakkelijk. Inderdaad had ik even behoefte aan een break vanwege de bekende kwaal die eigenlijk geen naam mag hebben maar wel soms lastig is.

Ben weer terug bij mijn KNO van weinig woorden. Langdurige relatie. De assistente merkt liefjes op: loopt u maar door want u zult onderhand de weg wel kennen. Opnieuw een kuurtje gekregen. Gelukkig dat ik ben gekomen, zegt hij, want deze ontsteking geneest niet vanzelf. Over een maand weer laten controleren.

Robert Long's verzameld en op cd gebrand nu hij dood is. Zijn eerste plaat(1974) sloeg in als een bom. Hij heeft meer mooie teksten geschreven, hoewel zijn repertoire - over de hele reeks jaren bekeken - weinig vernieuwing liet zien. Nu hebben we alleen Ivo de Wijs en Seth Gaikema nog over als taalkunstenaars voor het hollandse lied. Of zie ik soms iemand over het hoofd?

Het is rustig geworden in Den Haag nu ijzer Rita geen njet meer kan spuwen en zich zwijgend moet buigen over de afdankers van Hirsch voorheen Donner.

Ayaan, Lousewies en Femke hebben huppeltjes gemaakt maar Femke heeft niettemin haar regeerkans laten schieten. Daar begrijp ik nou weer geen donder van. Misschien geen kinderopvang voorhanden? Politiek schijnt, net als rijden, geen kwestie meer van begrijpen te zijn maar van voelen.
Stupider moet het hier niet worden met al dat gevoel. Regeren wordt koorddansen als meerderheden van nu af steeds zullen bestaan uit de helft plus ��n. Maar hier spreekt de ratio.

Vluchtige eerste blik geslagen op de King Williams's Trouw Test en twee antwoorden geweten: 15-3 is Karel Appel en 6-9 lijkt me een kerkvorst. Over gevoel gesproken vond ik het oplossen van de puzzel zo zonder gangmaker G. ineens niet leuk meer.

Yoeko pubert als de beste. Op elk commando dat ik hem geef antwoordt hij met protest door luid te blaffen. Uiteindelijk doet hij wel wat ik wil (nou ja, sort of) maar het vraagt geduld.

December 07, 2006

Isabel 23 maanden

Belindecember.jpg

Nog één maand en dan is ze twee. Wat ontwikkelt een kind zich toch snel.
Wat mij het meest verbaast is dat een baby zijn definitieve gezicht al heeft. In de loop van de maanden worden de details alleen nog maar verfijnd.

December 05, 2006

Schoorsteen

Je gelooft het niet, maar vandaag zit hier toevallig een schoorsteenveger op het dak. Ik heb hem cadeautjes mee naar boven gegeven maar ze schijnen niet door de pijp te passsen. De kogel die hij bij zich heeft om door het kanaal te laten zakken is ook niet veel groter dan een hockeybal.

Mijn vent verzuchtte vanmorgen van achter zijn krant: saai hè?
Wàt is er saai?, vroeg ik. De schoorsteenveger komt.
Ik heb geen pakje, zei hij.
Nee, zei ik. En als je daar zo sip blijft zitten krijg je er ook geen.

We gaan naar de Hema met ieder vijf euro op zak, zei ik. Hij keek verbluft bij zoveel durf. En daar kopen we iets lekker voor?, vroeg hij hoopvol.
Nee, zei ik, nou niet altijd meteen aan eten denken. Daar zoeken we een cadeautje voor. Ik voor jou en jij voor mij. Na een half uur zien we elkaar dan terug.

Hij zit nu te hopen dat de schoorsteenveger de hele dag bezig blijft. Ik hoop dat hij een beetje voortmaakt.

Yoeko 5 maanden

Yoeko5mnd2.jpg

Hij lijkt al heel wat, zo tussen tafellaken en servet.
Je zou toch bijna vergeten dat hij nog een groot kind was.

Yoeko5mnd1.jpg

December 01, 2006

Weerzinwekkend

volgens nu.nl:

[…]
Voor het hek van de school staan cameraploegen, fotografen en journalisten. Twee oudere echtparen herhalen voor de journalisten hun versie van het gebeuren.
[…]

Als we onze buitenproportionele sensatielust eens een even bedwongen? En ons samen met dat nieuwe kabinet meteen een paar meelevende manieren konden aanschaffen?

Aandoenlijke zaken

Pluisje lijkt weer aardig gerepareerd. Hij wordt vrolijker en brutaler. Het voordeel van het antibio laten spuiten door Joost is dat die automatisch een blik op zijn poepertje werpt en constateert dat het wonderlijk goed gaat. Hij had de mooiste vacht van de wereld maar loopt nu door haaruitval in zijn blote bibs en dijen. (Pluis dus, niet Joost). Hij lijkt nog kleiner dan hij al is. Aandoenlijk.

Minder aandoenlijk vond ik die stemverhouding van 75 - 74 gisteravond in de kamer over het generaal pardon, of waar dit op zal uitdraaien. Er is nauwelijks van een meerderheid (of minderheid) te spreken. Is dit land nog wel te regeren of raakt, naast de treinen, metro's en trams, nu ook de politiek ontspoord?

Tante Rita heeft zichzelf veel meer schade berokkend dan goed voor haar was. Ze staat als minister behoorlijk gebutst in de touwen. Net zoals je Clinton niet meer kunt zien zonder broek op de hielen, is Rita's decorum met de noorderzon in de zee gezonken. Dom dom dom pom pom. Wie nog van haar houdt mag dit aandoenlijk vinden.

Yoeko begint hinderlijk te puberen en heeft woensdag een plas in huis gedaan. Jammer, nu kan ik niet meer met hem pochen maar het was mijn eigen schuld. Als hij uit mandtraining komt moet hij nodig naar buiten.

In mandtraining betekent dat hij vast ligt en niet bestaat. De bedoeling is dat hij zich in rangorde de minste voelt, zelfs minder dan Belletje die met haar blokken over het tapijt kruipt. Werkt heel goed, maar vereist dat er ook niet tegen hem gepraat wordt of naar hem gekeken zolang hij vastgebonden in zijn kist verblijft.