Dag 2006!
We naderen het einde van dit jaar. Wat eerst nog het jaar van Yoeko leek is uiteindelijk het jaar van Anson geworden. Of - mondialer bezien - van de barbaarse executie van Saddam.
Het knalt al de hele dag, maar zo lang het licht is lijkt Yoeko daar geen last van te hebben. In het bos was geen hond (letterlijk). Ik heb nog even geaarzeld of ik hem los zou laten, maar dan had het geleken of ik bang was voor de knallen. Hij heeft lekker gedraafd en zich weinig aangetrokken van de herrie, ook al bleef hij soms even met een opgetrokken voorpoot stil staan luisteren.
Het jaar van het eeuwigdurende gesnotter. De antibio hàd voor de Kerst iets geholpen maar nu snuit ik weer alles bij elkaar.
Vanavond gaan we eerst bij vrienden eten waarna we bij andere vrienden het nieuwe jaar in schuiven omdat de artsen haar hebben opgegeven. Het wordt dus helemaal háár feestje.
Omdat ze te zwak is om ons gelijktig om haar heen te hebben gaan de vrienden bij wie we eten er om zes uur een borreltje halen terwijl wij er rond middernacht pas heen gaan. Verdrietig. Ik ben nooit goed in afscheid nemen. Yoeko gaat mee in zijn bench.
Iedereen een stralend nieuwjaar toegewenst!