In memoriam Anson
Hij heeft een reeks van jaren onvoorstelbaar blijmoedig getobd met een steeds minder wordende gezondheid. Ondanks de niertransplantatie die hij deze zomer nog onderging schijnt zijn verzwakte body vanmorgen in alle vroegte te zijn bezweken aan griep. Hij is maar 36 jaar geworden.
Ik herinner mij dat dit grote, eigenwijze kind bij de Applekring kwam toen hij 16 was. Hij was een allesweter en technische alleskunner. Bovendien een niet te stuiten ouwehoer die geen minuut zijn mond kon houden. Alles wat hij aan kennis had ingeslikt - en dat was veel - borrelde naar buiten. Anson, zo zou later blijken, sloeg elke bit en byte, elke schroef en moer, kabel of stekker moeiteloos op in zijn onverzadigbare geheugen waaruit hij bij nacht en ontij blindelings kon putten.
Hij liet zich daar nooit op voorstaan en was nooit te beroerd om anderen te helpen, iets eindeloos uit te leggen of voor te doen, uren te telefoneren, desnoods vanuit Alkmaar bij iemand langs te sporen die met zijn computer zat te klooien.
Hij was stapelgek op spruitjes en had een heel eigen humor. De keren dat hij naar de tamelijk serieuze Applekring mailtjes stuurde met een link naar een of andere (apple)grap die hij had ontdekt en wilde delen waren legio. Soms werd hem verzocht de veelheid aan mail iets te dimmen, maar daarvan trok hij zich gelukkig niet veel aan.
Hij heeft in de korte tijd die hem ter beschikking stond geleefd voor drie. Het zal verdraaide leeg zijn zonder hem.
Ik heb van hem genoten.