To griep or not to griep
Wadduzeg, ja
Ik denk dat het griep is/was maar dat mijn enting erger heeft voorkomen. Spierpijn in al mijn vezels. Nergens meer zin in, en twee dagen lang als bewusteloos geslapen. Al die mooie films die ik had opgenomen 'voor als ik eens ziek zou zijn' kwamen niet aan de orde want daarvoor was ik veel te beroerd.
Het gekke blijft dat ik altijd met 'tropenkoorts' begin. Klappertandend van kou, met wollen trui en daarover een fleece onder de dons. Over de dons nog een plaid. Twee paar sokken en nog niet warm te krijgen terwijl de koorts in korte tijd zeer hoog oploopt, een of twee dagen aanhoudt en dan weer als sneeuw voor de zon verdwijnt waarna ik mij herboren voel van al dat slapen. M blijft volhouden dat dit nog een restant uit India moet zijn.
Lijkt op een malaria-aanval, maar ik ben daar (en op knokkelkoorts) in 2003 op bloedgeprikt en negatief bevonden. Ze zouden erg graag hebben dat ik tijdens zo'n rare koortsaanval naar het ziekenhuis racete om bloed te laten prikken. Ik kan er de internist voor wakker bellen, heeft hij ooit gezegd. Hij kan me wat. Knap wie mij klappertandend de deur uit krijgt.
Luisterboeken bleken wel geweldig, al vond ik Siebelink's knielen op het bed violen zo allemachtig somber dat ik halverwege ben afgehaakt. Ik werd zo opstandig door dat willoze van de hoofdpersoon, zo onvoorstelbaar nijdig hoe hij uit angst al zijn naasten verkwanselde, dat het mijn koorts opstuwde. Het gemanipuleer met godsdienst (het is altijd in mensenhand dat het fout gaat) is nog bedwelmender dan alcohol.