« Verkapte heerszucht? | Main | Aan het infuus »

Yoeko is ziek

Maandagmiddag holde hij nog springlevend door de Vuursche bossen, maar maandagavond was hij ineens zo verschrikkelijk ziek dat we gisteren naar de dierenarts gingen. Martijntje was er niet, maar haar vervangster nam het serieus toen hij een temperatuur van 39.8 bleek te hebben. Ze durfde nog niet te zeggen of hij een lelijke infectie had of iets zeer bedorvens had gegeten. Hij wordt erop getraind niets van de straat (of het bospad) te pakken, maar misschien dat hij in een onbewaakt moment toch iets giftigs verorberd heeft? Met vreemde honden heeft hij in het bos heel veel contact.

Yoeko gedroeg zich - voor het eerst ziek op de tafel bij de dierenarts - model. Thuis staat hij elke dag op tafel om gemasseerd en gepoetst te worden. Blijkt nuttig te zijn want geen probleem bij het betasten en temperaturen. Hij liet haar rustig begaan terwijl hij zijn kop op mijn schouder legde. Ze zei: als ik hem naar u zie kijken moet hij enorm vertrouwen in u hebben. Meestal zijn keeshonden lastige baasjes. Hiermee ben ik het helemaal niet eens. Beer was lastig tegen andere honden, maar nooit tegen welke dierenarts dan ook.

Ik kreeg een compliment over Yoeko's gewicht dat geen gram teveel was of te weinig. Ik gaf hem zelf die eer, omdat hij absoluut geen schrokhond is, vaak zijn eten laat staan en zichzelf kennelijk prachtig reguleert.
De dokteres wilde mijn puber niet meteen antibiotica geven, wat te prijzen was. Ze spoot hem twee injecties in, maar bij de tweede ging iets nodeloos verkeerd terwijl Yoeko er toch ontspannen bij lag om geprikt te worden. Hij gilde het uit, gromde zelfs toen zij de plek masseeerde en werd nog een tijd lang dol van de pijn. Bah!, dacht ik verdrietig, die komt hier nooit meer onbevangen binnen. Laat Martijntje vrijdag alsjeblieft zijn vertrouwen herwinnen.

Tot en met vrijdag moet hij rust. Geen wandelingen dus, niet vrij buiten, geen inspannende oefeningen. Ingewandspilletjes geven en hem goed in de gaten houden. Ja, natuurlijk. Ik houd hem altijd in de gaten, ook als hij niks mankeert.
Bouillon koken, rijst met kip maken, maar het eten niet forceren.
Hij heeft gisteren niets meer gegeten, vanmorgen met lange tanden anderhalve dobbelsteen kip (omdat kater Floris ze pikte) en drie normale brokjes (omdat Floris erop lag te loeren) en kotste het boeltje na een uur weer uit. Hij is wel iets levendiger dan gisteren, maar het houdt toch nog niet over.