« Leerspul voor peuters | Main | Verkapte heerszucht? »

Yoeko negen maanden

Yoeko9maanden.jpg

Yoeko is nu negen maanden. Hij ziet er zo groot en stevig uit dat je bijna zou vergeten dat hij nog steeds een kleine puber is. Op de training, afgelopen zaterdag, verloor hij geheel de kop toen daar ook loopse teefjes waren.

We stonden in een kring te luisteren naar de les van Bets, toen hij ineens een werpketting naar zijn billen kreeg van Corien die een paar meter achter de groep stond toe te kijken. Ik was me nergens van bewust maar Corien riep dat Yoeko op het punt had gestaan om tegen mijn been te plassen. Binnen nog geen twee minuten zeilde er onder de kreet "hij doet het weer!" opnieuw een ketting langs.

Bets zei: neem hem kort onder de voet want als hij ligt kan hij niet plassen. Ze vroeg of iedereen snapte wat de hond wilde zeggen en vulde in: Ik heb ontzettend last van mijn hormonen en jij bent mijn teef!. Of ik mijnheertje maar weer wat strenger wilde behandelen, minder ruimte in huis wilde geven en in mandtraining leggen om hem meer gehoorzaamheid bij te brengen. Dat wilde ik wel, want er bleek zaterdag geen land meer met hem te bezeilen. Hij wilde niet liggen, hij wilde niet zitten, niet volgen, niet komen en niet aan de voet. Hij wilde alleen maar dwars.

Zondag, gisteren en vandaag prachtig lenteweer. In huis kreeg Yoeko weinig ruimte. Er waren uren dat we hem totaal negeerden maar we zijn wel lekker met hem naar het bos gegaan waar hij als een gek gerend heeft. Terwijl ik eerst wat mismoedig was omdat al dat trainen zo weinig leek te hebben uitgehaald, bleek hij toch met sprongen te zijn vooruitgegaan.

Hij is niet de auto uitgesprongen voordat ik zei dat hij dit mocht. Hij is niet meer tegen vreemden opgesprongen. Hij kijkt niet eens naar kleine kinderen als het Belletje niet is, laat staan dat hij ze bang maakt. Hij dolt even om andere honden heen maar kiest dan spontaan om weer met ons mee te lopen. Hij komt als een pijl uit de boog aangerend als ik hem roep en laat zich zonder verzet aanlijnen. (Snoepje voor het komen en snoepje als hij eenmaal aan de lijn zit). Zijn de jogger, fiets of paard voorbij dan mag hij weer los en dat weet hij. Hij jaagt niet eens achter fietsen of joggers aan, maar we nemen maar geen risico.

Ik ben over de laatste drie dagen dik tevreden.