" /> misdruk(3): April 2007 Archives

« March 2007 | Main | May 2007 »

April 26, 2007

Verrassend en plotsklaps

Het moet nog 1 mei worden en de TV schakelt al stiekem over naar zomer/vakantieprogrammering. En dat niet alleen. Witteman en Pouw moeten platsklops stuiverwisselen met het duo Knevel en Van den Brink.
Ik dacht eerst nog dat het een grap was in het kader van Jezus redt, Jezus redt... enkel door het gebed maar Robert Long is ook al niet meer onder de levenden.

Wat zijn ze in Hilversum in hemelsnaam aan het doen? Als je die koppen ziet op EO - Programma's Knevel & Van den Brink, ga ik de rest van de zomer vroeg naar bed.

April 25, 2007

Novodjevitsji ofwel het Jongemaagdenklooster

Jeltsin.jpg

Bizar om me zo goed te herinneren waar Jeltsin vandaag is begraven. Naast de elegante Raisa Maximovna Gorbatsjova op het schitterende kerkhof van Novodjevitsji ofwel het Jongemaagdenklooster waar alle groten der Russen liggen onder spectaculaire beeldhouwwerken. In 2004 heb ik er een middag rondgezworven en toevallig deze foto gemaakt.

April 24, 2007

Allerhande

Het had bijna mijn zondag verpest, dat er honderd meter verder alweer een doodgereden eekhoorn lag. Nummer vier binnen een paar maanden. Ik raak er bijna de tel van kwijt. Toen we om tien uur wegreden lag hij midden op de weg. Toen we thuiskwamen bleek iemand hem in de berm te hebben gelegd. Toen ik mijn avondloopje met Yoeko maakte lag hij in rigor mortis - armpjes aandoenlijk uitgestrekt, bekje met de enorme knaagtanden wijdopen - bij het hek van nummer 19. Gelukkig is hij daar nu weg.

Yoeko begint nu pas goed te puberen. Wat hij tot nu toe presteerde was maar een schijntje. Geef ik het commando dat hij 'Hoog!' mag om boven op een tafel geborsteld te worden, weigert hij het opstapje te gebruiken en springt hij zo van de vloer op tafel.

Dat waren nog eens tijden! Toen viel er met regeringsleiders ook nog eens te lachen. Jeltsin overleden, de schuinse billenknijper die als rechtgeaarde rus de vodka niet schuwde en zich wankelend, waggelend desnoods stuiterend voortbewoog voor de camera's van volk, vaderland en de wereld. Maar als hij zijn mond opentrok en er met die zware bas de prachtigste russische klanken uit liet rollen hàd hij wel wat.

Die mijnheer van de ABN heeft het wel hoog in de bol. Eerst zijn bank laten verzieken en dan borstkloppend kraaien dat hij iets geweldigs heeft verricht. Daar moet je lef voor hebben. Of zes planken voor je kop.

Operadiva's, las ik vanmorgen in de Volkskrant, zijn aan de straatstenen niet meer te slijten als ze naast een aardige strot ook geen fraaie curves hebben die joyeus getoond kunnen worden. Met spek omklede lijven die met gevouwen handen goedgesteunde en wijdgedragen, warme aria's produceren zijn uit.

April 21, 2007

Der Yoeko hat es geschaft!

examenyoeko.jpg

Oke, hij had niet tijdens de Wacht! mogen plassen, niet van het snoep mogen snaaien dat op het veld was gelegd. Hij had meteen moeten gaan zitten toen ik hem dat opdroeg, niet mogen anticiperen op het commando Voet! niet naar me toe moeten schieten toen ik hem kwam halen na de Blijf!, maar niettemin behaalde hij 133 van de 145 punten wat hardstikke hoog was voor een ongedurige eigenwijze kees van negen maanden.

Anderzijds presteerde hij meer dan hoefde. Toen Edith vroeg om zijn tanden te laten zien liet hij zijn bek zo ver opensperren dat ze prijzend riep: geweldig, ik mag zelfs zijn strot bekijken!

examencommitee.jpg

Het examencommité bestond uit (van links naar rechts): Bets, Edith, Corien en Anne. Bets ken ik al vanaf de opvoeding van Beer, 15 jaar geleden. Bij Edith heb ik met Yoeko de puppiecursus gedaan. Bij Corien deden we de Klikker- en de Jongehondencursus, en Anne heeft een uitlaatservice in Utrecht. Haar kom ik ook regelmatig tegen tijdens onze wandelingen door het bos.

examenbaashond.jpg

Hoezo af? Ik af? Waarom moet ik af? Vertel me duidelijker wat je wilt, baas, en ik zal doen wat jij zegt.

examenbets.jpg

Dit was de laatste cursus die Bets gaf want ze gaat naar Lapland. Dat is de wens van haar dromen. Bevalt het haar niet, dan komt ze weer terug. Staat het leven haar aan, dan gaat ze daar weer iets met honden op poten zetten. Zal dan wel iets voor sledehonden worden want ze gaat boven de poolcirkel zitten. Gek mens! Ik ben echt benieuwd hoe het haar daar zal vergaan.

exameneinde.jpg

En dit was de aftocht waar Yoeko nog net even in de fout ging. Ik moest hem aan de lange lijn mee het hek uitnemen en was al blij dat hij niet voor mij langs dat hek uitschoot want die uitgang is zo breed dat het voor hem best een pospad had kunnen zijn.
Had An daar een mooi wit zakje met lekkers neergelegd. Alle lessen heeft Yoeko nooit iets van het veld gegeten maar nu stak hij zijn neus wel even in dat zakje. Achter mijn rug dus, waardoor ik niets in de gaten had en ook niet kon corrigeren. Maar de dames joelden in koor. Gelukkig maar dat er één hond zo enthousiast was. Heeft An tenminste niet voor joker steeds dat zakje in het gras gelegd.


Graag voor ons duimen!

Azzu nou allemaal flink voor mij en Yoeko wilt duimen, dan zullen we dat examen wel halen. Het veld is droog door het prachtige weer. Nu alleen nog hopen dat er voorgaande uren geen loopse teefjes hebben getraind want dan verliest die kleine van mij elk besef van een keurige relatie tussen baas en hond.

Bets mag wel zeggen: Niks mee te maken, hij moet doen wat JIJ zegt!, maar Yoeko is nog maar een puber van negen maanden. Ik las ergens dat voor gehoorzaamheid A (waarmee deze cursus valt te vergelijken) een hond beter een jaar oud moet zijn.
Als we zakken reken ik dus op uw medeleven.

Gelukkig zit mijn neus verstopt zodat ik het zelf niet merk, maar ik heb net mijn zakken gevuld met stukjes gedroogde pens zodat mijn handen daar lekker naar ruiken. We mogen bij de opdrachten geen snoep gebruiken, maar geurige handen kunnen wonderen verrichten.

April 20, 2007

Humor

reigers.jpg

't Was nòg een wonder dat de achterste reiger bleef zitten tot JW zijn camera had gehaald. Maar voordat hij hem behoorlijk op de plaat kon zetten was de vogel gevlogen. Onder achterlating van die laatste goudvis die hier nog eenzaam rondzwemt.

Zomer in de bol

sandaaltjes.jpg

Nou ging ik de winkel toch werkelijk binnen om voor mezelf sandalen te zoeken.
Die hadden ze niet.
(Gelukkig mogen deze wel worden geruild)

Amptelijke taal

De systematische uitrol over het gehele land kan nog maanden duren.
En verder kunnen die dingen ook kwijtgeraakt worden.

De derde in vier maanden

Geen wonder dat onze donkere grapjas vanmorgen niet kwam opdagen. Ik miste hem al, maar omdat eerkhoorns niet ons bezit zijn mogen ze best een dag overslaan. Maar de chocoladebruine, die vaak nog opgewonden kefte en enthousiast met zijn staart sloeg als hij de kist noten zag, zal nooit meer komen. Zijn leventje heeft zin gehad, want ik heb van hem genoten.

Toen ik vanmorgen overstak om met Yoeko naar het bos te lopen, zag ik zijn witte befje langs de weg liggen schitteren in de zon. Het was inderdaad het onbevangen jong dat hier vaak rondhupte en nog zoveel moest leren. Het ongeluk leek net gebeurd. Hij zag er nog roerend fris uit. Het zou mij niet hebben verbaasd als zijn lijfje nog lauw was geweest. Het had geen zin hem op te rapen want hij was verschrikkelijk dood.

Oke, ik weet. Tijden veranderen, verkeer wordt drukker en vooral de sluipers die hier niets te zoeken hebben rijden als gekken. Dit is de derde dode eekhoorn in vier maanden. Daar jongen ze niet tegenop. Nog geen honderd meter verderop ligt het vorige eekje nog te vergaan. Ze hebben geen spek om de ribben en vormen geen smakelijk voer. Het duurt weken voordat het pelsje tot stof is vergaan.

April 18, 2007

Luxe

Weet je wat luxe is? In de tuin kunnen zitten internetten. Airport Express bijgekocht. Gelukkig begin ik ervaring te krijgen in het aanhaken van die dingen, want daar kun je zo een dag mee bezig zijn als je het stom aanpakt.

Deze liet zich kneden als klei. Ze hebben kennelijk de software verbeterd. Hij haakte hapsnap in het bestaande netwerk en versterkt nu voor het raam naar de achtertuin het signaal van de hoofd ABS. Whaw!

Nu nog een kartonnen doos netjes met donker linnen beplakken waarin je het powerbook met open beeldscherm kunt zetten. Niet alleen is de pjoeter zo veel beter leesbaar, maar hij is dan ook beschermd tegen stof, wind en onverwachte spetjes regen.

Kusverbod

Heeft iemand nog iets leuks te koop in Etten-Leur? Als ik daar zondagmorgen in alle vroegte toch even heen moet haal ik het daar makkelijk op.

En ja, ik was weer eens even een weekje weg met de noorderzon. Te prachtige weer voor achter de computer en alweer te snotterig om nog kwiek uit mijn ogen te kijken plus doof aan beide oren en hoestend vanuit mijn tenen.

Bij de KNO kreeg ik op mijn donder toen ik zei dat het alwéér belazerd ging. Of ik dan nooit leer om tijdig een kuurtje te komen halen? Dat de huidige antibiotica al je weerstand om zeep helpt, zei hij, is een fabeltje. Na een volle week snotten nooit meer denken dan het vanzelf over gaat, maar meteen komen.
Ja dokter!

En vanwege die extreem vatbare slijmvliezen een kusverbod instellen.
Huh?
Mensen weren die smak smak smak met hun neus te dicht bij u komen. Driekwart van die modieuze zoenen zijn niet alleen overbodig maar brengen ook nog eens de besmettingen over die u niet kunt gebruiken.

Dat had ik al vaker bedacht, maar voordat ik die enthousiaste smakkers kan stuiten hangen ze al om mijn nek.

Voor straf dus een antibiocakuur en een dubbele portie prednisolon, dacht ik teneergeslagen terwijl hij de recepten zat te schrijven.
Het klopte precies.

Maar na de eerste dag slikken was ik al dankbaar voor het spul. Niet dat de kwaal al over is, maar het had ook niet erger moeten worden.

Belt er zojuist een wervende knakker dat hij met mij wil praten over mijn uitvaart. Zeg maak het nou helemáál, snauw ik hem toe. Hij is al de tweede deze week. Maar ik heb geen zin me door dat gajus dood te laten lullen.

April 11, 2007

Niet altijd voorbeeldig

Yoeko is niet overal even voorbeeldig hoor. Mocht hij maandag mee naar een prachtige rommelmarkt in een schitterend park. Liepen daar voor het eerst de opgedirkte meiden in blote benen en mini-rok. Zie je het voor je? Hoe Yoeko zijn harige kop onder de rokjes stak om even aan hun gat te snuiven? Typisch keeshond. Hoe zo'n juffie dan met een gilletje opsprong. Hoe ik dan maar weer vrolijk de wolken bestudeerde alsof ik helemaal niet bij hem hoorde hoewel ik toch met een zichtbare lijn aan hem vastzat.

April 10, 2007

Tweede paas

paas1.jpg

Belletje nog fris en monter op het paasfeest van JW en Vief. Het wordt al een heel meisje, zou je zeggen.

paas2.jpg

Totdat je vertederd naar dat garnaaltje kijkt dat zich later op de middag door het bos laat duwen. Paashond stevig in de armen en verder knipperend naar het felle licht.

paas3.jpg

Om tot slot, lekker warm onder Yoeko's hondendeken, toch knikkebollend in slaap te vallen.

April 07, 2007

Wat een hond!

O wat mooi, verzuchtte Edith, toen ik met Yoeko het veld over was gelopen. Dat wil zeggen: ik liep en hij danste. Bij het hek had Bets gezegd dat ik Yoeko's lijn moest laten vallen om te zien of hij mij met losse lijn ook netjes zou volgen. Terwijl ik een verhaal tegen hem hield en hij trouwhartig naar mij opkeek naderden we Edith van wie hij vanaf elf weken puppieles kreeg. Prachtig!, prees Edith die ons over veertien dagen het gehoorzaamheidsexamen zal afnemen.

Terwijl alle honden een ruime plek hadden gevonden op het veld begon de oefening Blijf! Hond strak naast je leggen, met opgestoken hand Blijf! tegen hem zeggen en dan met het rechterbeen eerst van hem wegstappen. Nu heb ik dit regelmatig geoefend, maar toch. Op het vreemde veld tussen de geurtjes van de loopse teven wil hij ook wel eens de kop kwijtraken.

Vanmorgen bleef hij tijdens de Blijf! liggen of hij zijn nagels nog moest vijlen. Ik liep meters van hem vandaan en weer terug, draaide een cirkel om hem heen, liep weer een flik end van hem weg, liep naar hem terug met mijn blik op de hemel gericht (want kijken is roepen) en ging tot slot weer rustig naast hem staan. Ik bukte om hem een aai te geven, maar hij keek me aan met een snuit van ik wist toch dat je bij me zou terugkomen! Corien, bij wie hij de jongehonden- en clickercursus heeft gedaan zei dat hij het geweldig deed.

Anne, die tijdens deze lessen assisteert en die we al vanaf de jongehondencursus kennen, kwam keurmeester spelen. Of de hond te betasten was? Jazeker! Of ik even het gebit wilde tonen? Geen probleem. Ik maakte met wijsvinger en duim van mijn linkerhand een bruggetje, greep Yoeko met de rechterhand bij het vel onder zijn kin, zette het bruggetje zacht over zijn snuit zodat ik bij de hoektanden voorzichtig zijn lippen kon optillen, het gebit kon showen en zijn muil opensperren. Anne floot tussen haar tanden want punt 1 ging dit uit de kunst en punt 2 schouwde zij een wel bijzonder fraai hondengebit, zei ze.

Dat-ie een echte kees is liet hij pas zien bij de opdracht Plat! wat handig is bij de dierenarts. Hoewel ik hem elke dag op zijn zij rol om zijn buik te borstelen, wilde hij alleen maar met stijve poten op zijn rug. Bets riep Dit is drammen. Hij zegt: aai mijn buik! in plaats van gehoorzaam dood te gaan liggen. Ze kwam naar me toe om voor te doen hoe ik Yoeko in bedwang kon houden. Ik fluisterde haar nog toe: Bets, dit is een kees! maar ze zei dat ook keeshonden zich potdorie moesten overgeven aan hun baas en probeerde vergeefs zijn kop plat op de grond te houden. Pas toen ze tegen hem gromde als een gebeten leeuw verslapte hij. De hondse baas grinnikte ze, want zo heet het boek dat ze ooit heeft geschreven.

De rest van de opdrachten voerde hij weer uit of het zijn lust en leven was. Wacht-en-kom, Voet, Hoog of Staan deed hij met een souplesse of het spelletjes waren. En nee, het examen wordt zonder snoepjes afgenomen. Maar als je je linkerzak vol snoep stopt en je loopt geregeld met je linkerhand in je zak (wat trouwens beter is omdat je de hond niet mag sturen met je linkerhand-aan-de-lijn) dan wil hij best wel denken dat jouw vingers heerlijk geuren en dat hij toch misschien wel van dat lekkers krijgt.

Ik heb trouwens afgelopen week pas uitgevonden hoek ik Yoeko netjes naast me kan laten lopen. Ik heb maanden korte rukjes aan de lijn gegeven als hij te ver voor me liep of aandachtsoefeningen gedaan voordat we gingen lopen maar dit schoot niet op. (Nooit een flexiband gebruiken want die geeft permanente druk op de hals van de hond, maar een 3 meter lange lijn van canvas). Neem het handvat vast en laat de drie meter canvas gewoon over de grond slepen. Dat is ontzettend smerig als het regent, of als hij tegen zijn lijn aan pist maar door het slepen van de lijn voelt de hond niet dat hij vastzit aan zijn baas, wat met de flexiband dus wel gebeurt. Hij vormt dus samen met zijn baas geen territoir dat hij tegen alles en iedereen behoort te verdedigen.

Welnu, in plaats van aandachtsoefeningen of korte rukjes als hij in de fout gaat, zet je gewoon je voet op de lijn als hij te ver voor je dreigt te gaan lopen. Hopla! Is dat even een rotgevoel voor hem. Maar wat veel mooier is? Als hij geschrokken - of geergerd - omkijkt, dan heb jij niks gedaan want jouw voet is allang weer van de lijn en jij weet van de prins geen kwaad en bestudeert toevallig de hemel. Telkens als hij te ver naar voren loopt krijgt hij zomaar ineens (en joost mag weten waarvan) een zeer onprettige ervaring. Yoeko, de kees die altijd voorop wil lopen heeft op deze manier in vijf dagen geleerd om met mij op gelijke hoogte te blijven. Ik geef het maar even door.

April 06, 2007

Een doorgestoken Mattheus

Vanmorgen bleken (grrrr... grrrr...) van mijn auto TWEE banden lek gestoken. Daar was ik mooi klaar mee. JW was (zonder zijn mobieltje) naar een lunch en kwam pas om drie uur terug. De plaatselijke garage om de hoek was gesloten en de peugeot-garage in Zeist wist niet hoe ze mijn auto daar konden krijgen want een automaat kun je niet slepen.

Op aanraden van de garage de wegenwacht gebeld, maar die konden niets voor me doen. Ze helpen alleen bij mechanische schade, zei de juffrouw, en niet bij lekgestoken banden. Daar ben je dan sinds 1977 lid van! Ze adviseerde me wel om mijn verzekering te bellen en eerst aangifte te doen bij de politie.

Dit laatste was een avontuur op zich. Aangeven kon niet telefonisch maar moest via internet. Geen probleem zou je denken, behalve dan dat ik een Mac heb wat met invullen niet altijd soepeltjes werkt. Verder werd me het hemd van het lijf gevraagd. Sofinummer, chassisnummer, verzekeringsnummer. Eer ik alles bij elkaar en ingevuld had was ik met gemak een dik uur verder.

Daarna de verzekering gebeld. Gelukkig had ik een groene kaart uit 2000 gevonden met mijn polisnummer. De telefoniste was zonder meer vriendelijk en zeer behulpzaam. Er moest met gezwinde spoed een bergingswagen worden opgetrommeld om mijn auto naar Zeist te vervoeren voordat de garage dicht was. Nog geen uur later werd hij op de bergingswaren gereden. De garage, die mijn type bandjes niet op voorraad had liet ze per ijlbode aanrukken. Om vier uur was de klus geklaard.

Tel uit je schade, je tijd en je dag. Ik had me voorgenomen vandaag naar de Mattheus te luisteren.

April 05, 2007

Eekhoorns kijken!

april2007.jpg

Belletje kwam gisteren weer een dagje en Yoeko schrok van zijn eigen kracht toen hij haar bij het begroeten ondersteboven sprong. Dat was allerminst zijn bedoeling geweest. De rest van de dag trok hij fluwelen poten aan. Ik hoefde hem niet eens in zijn mand vast te leggen, zo voorzichtig als hij was.

Belletje had reuze mazzel. Ze zat nog niet in haar kinderstoel een bammetje te eten of daar verscheen een eekhoorn op de plank bij de keuken die een ongedopte pindanoot uit het netje peuterde, hem pelde en voor haar neus begon te eten. Dit vertelde JW.

Op dat moment stond ik nog bij de Primafoon om een alternatief te vinden voor onze Moduvox2a die het de vorige avond had begeven. Later bleek dat er gewoon een stop was gesprongen, maar toen had ik het (volgens de KPN) overjarige ding al finaal gesloopt om er de kleine schroefjes van te bewaren.

Na een verkwikkend slaapje mocht Isabel mee naar het bos om de Yoeko af te draven. Wij doen dit in een kalme gang. Yoeko maakt zijn contacten wel en holt dan als een gek achter elke vierpoter aan die hij interessant vindt. Gewoonlijk zijn dit de groten der schepping.

Isabel die ik gisteren voor het eerst haar naam hoorde zeggen (klonk als Issebul) schaterde elke keer als Yoeko onderdanig op zijn rug ging voor de rottweilers, bouviers, labradors, hovawarts, new foundlanders en herders die hij ontmoette. Door minder laat hij zich nauwelijks verleiden. Ze zat te stralen in haar marktplaats-queeny en liet zich, al kwetterend, als een freule duwen door het rulle zand.

Rond zes uur - we waren weer thuis - brak de pret pas goed los. Belletje hing met M (een vriendin die kwam eten) over de leuning van de bank naar de houtduiven te kijken toen ik haar hoorde roepen: Eekhoorn! Kijken! Daar! M droeg haar naar de keuken waar ze ademloos kon toezien hoe het beestje een walnoot pakte en daarmee op een tak van de witte regen ging zitten. Alsof hij een show gaf voor het kind brak hij het nootje open en bleef daar, bekeken door ons, op zijn gemak zitten eten.

Kort daarna kwam een tweede (en later nog een derde) eekhoorn op de noten af, zocht zich een mooie uit en ging die op het rieten dak van de schuur zitten pellen. Belletje had hem meteen gezien vanuit haar kinderstoel want we zaten toen aan tafel in de keuken waar zij vanaf haar plekje de noten goed in de gaten kon houden.

Toen kwam de paps haar halen. Hij leunde nog even kletsend tegen het aanrecht en ik tilde Isabel vast uit haar stoel en deed haar de jas aan. Huh! huh! dreinde ze met uitgestoken armen naar haar pappa. Niks Huh! Huh! zei die een beetje geergerd over zoveel gedram. Isabel kan heel goed zeggen wat ze bedoelt.

Bel keek ontzettend boos over zoveel onbegrip en riep toen heel hard: Ik wil eekhoorns kijken!

April 02, 2007

Keeshondenwandeling

keeswandeling3.jpg

In bruine jas: fokster Barbara met haar Doeke, de moeder van Yoeko. Yoeko is al een stuk groter dan zijn mams.

kezenwandeling2.jpg

(foto genomen door Barbara)
Yoeko vond het heerlijk om als veldmaarschalk voorop te gaan. Er is niet veel over van het schuchtere manneke dat eerst de kat uit de boom moest kijken voordat hij durfde. Lopend in de groep was hij doorlopend druk met dames imponeren. Je bent negen maanden en dan wil je wat! Duidelijk te zien dat hij heerlijk wandelt en niet aan de lijn trekt.

keeswandeling2.jpg

De Nederlandse Keeshonden Club hield gisteren een voorjaarswandeling in Oisterwijk. De blauwe (of grijze) kezen waren in de minderheid. Er was veel wit, iets minder zwart, en er waren karrevrachten vol (letterlijk!) van die hele kleine, aandoenlijke mini-keesjes (pomerians) die komisch zijn om naar te kijken, maar o zo kwetsbaar door hun minimaatje. Ze passen letterlijk in een schoen.

Er waren verschillende wandelingen uitgezet voor de diverse maten. De stoere boerenkezen in hun wolfsvacht en de grote witten maakten een trip van een uur. Het was een prachtige tocht langs de vennen, maar helaas mochten de honden niet los. Draven en stoeien was er niet bij. Alle grijze kezen leken na terugkeer dik tevreden en vlijden zich onder de stoel van het baas, maar Yoeko was zijn energie nog lang niet kwijt en bleef zijn neus maar onder damesstaarten steken.

kees11sept06.jpg

Barbara stuurde zojuist een plaatje hoe Yoeko op de Keeshondendag van 11 september 2006 nog behoedzaam de kat uit de boom lag te kijken tussen Ad zijn benen. Terwijl zijn broers en zusjes zich lieten aanhalen verkoos hij de vertrouwde veiligheid. Aan het einde van die week zijn wij hem komen halen. Toen ik gisteren al die kezen zag vond ik hem de leukste van allemaal!

Tekort gedaan

yoeko9maanden.jpg

Vraagt zijn fokster Barbara mij gisteren wat ik mankeer: Yoeko wordt op 4 april geen tien maanden, maar pas negen! Waar is het misgegaan? Ik zou het niet weten. Misschien heb ik hem overschat omdat hij al een heleboel dingen zo ontzettend goed doet?

Kreeg gisteren het lijstje wat hij over drie weken op zijn examen allemaal moet kunnen. Tsja, daar sta je van te kijken, toch? Het gaat ook nog lang niet allemaal perfect maar we werken er hard aan.

Komt-ie. Hou je vast en doe het maar na
In de auto blijven (autoklep open met afleiding van iemand die langs loopt)
Uit de auto laten springen ( losmaken, iets laten vallen of iemand aanspreken, pas op bevel uit de auto laten springen)
Meelopen zonder trekken/plassen naar het oefenveld ( met afleiding van mens en geluid)
Achter de baas aan het hek binnengaan (zonder commando of waarschuwing)
Lopen zonder trekken/snuffelen/plassen en, als de baas stilstaat, naast hem gaan zitten of blijven staan (zonder commando)
Op commando Volg, Zit, Af, Sta, Vast/Los
Tempo wisselingen/ rechts/links
Baas moet hand geven aan aan iemand die achter de hond langs loopt. (Hond moet rustig blijven)
Laten betasten door keurmeester (keel, rug, poot, ballen)
Zit en tanden laten zien (door de baas). Snuitbandje om laten doen ( door de baas)
Voedsel weigeren dat op het veld ligt.
Zit en blijf gedurende 1 minuut (baas gaat weg). Zit en wacht tot de baas roept. Hier! en recht voor de baas komen zitten. Voet! (vanuit middenvoor, achterlangs, links naast de baas komen zitten).
Afscheid nemen van keurmeester:
Hand geven en aanwijzingen aanhoren terwijl de hond rustig moet blijven liggen (voet moet op de lijn)
Hek doorgaan naar de auto (hond achter geleider aan, afleiding van mensen)
In de auto zetten (pas na een commando mag hij de auto in springen, want stel nou dat iemand daar een taart heeft neergelegd omdat we zijn geslaagd... )

De pest in

Op deze stralendste aller dagen lag er weer een doodgereden eekhoorn langs de weg. Ze rijden hier - om binnendoor te sluipen - werkelijk als gekken. Er is s-morgens om kwart voor zeven nog weinig verkeer (al komt er steeds meer) maar wat er rijdt scheurt ruimt tachtig over de relatief smalle, bochtige weg tussen de bomen.

Als ik rond 7 uur 's-morgens Yoeko uitlaat is menige auto in staat ons rakelings te passeren of de berm in te duwen zonder dat er tegenliggers zijn. Als er brede plassen staan is hun grootste lol om het water hoog tegen ons op te laten spatten. Agressie van de koude grond in de vroege morgen of de vroege avond.

Waarom ik de hond niet binnen het hek laat plassen? Omdat hij zonder schrik moet leren volgen langs een weg met kabaal van vrachtverkeer, auto's, motoren en fietsen.

Weer een eekhoorn overreden. Ik zie ze vaak in de schemer van de dageraad oversteken. Ik schat dat ze een territoir hebben. Om de vijftig meter rent er wel een de weg over. Ze kijken gewoonlijk goed uit.

Als ik met Yoeko oversteek ben ik me er vaak van bewust dat het niet de eerste auto is die gevaar oplevert. Het is de tweede die je niet hebt horen komen en niet hebt gezien omdat hij schuilging achter de eerste .

Ik vrees dat eekhoorns deze ervaring niet hebben omdat ze hem niet kunnen doorvertellen.
Ja, ze komen hier nog elke dag hun noten halen. Ik moet weer eens foto's nemen voordat ze allemaal zijn platgereden.