De pest in
Op deze stralendste aller dagen lag er weer een doodgereden eekhoorn langs de weg. Ze rijden hier - om binnendoor te sluipen - werkelijk als gekken. Er is s-morgens om kwart voor zeven nog weinig verkeer (al komt er steeds meer) maar wat er rijdt scheurt ruimt tachtig over de relatief smalle, bochtige weg tussen de bomen.
Als ik rond 7 uur 's-morgens Yoeko uitlaat is menige auto in staat ons rakelings te passeren of de berm in te duwen zonder dat er tegenliggers zijn. Als er brede plassen staan is hun grootste lol om het water hoog tegen ons op te laten spatten. Agressie van de koude grond in de vroege morgen of de vroege avond.
Waarom ik de hond niet binnen het hek laat plassen? Omdat hij zonder schrik moet leren volgen langs een weg met kabaal van vrachtverkeer, auto's, motoren en fietsen.
Weer een eekhoorn overreden. Ik zie ze vaak in de schemer van de dageraad oversteken. Ik schat dat ze een territoir hebben. Om de vijftig meter rent er wel een de weg over. Ze kijken gewoonlijk goed uit.
Als ik met Yoeko oversteek ben ik me er vaak van bewust dat het niet de eerste auto is die gevaar oplevert. Het is de tweede die je niet hebt horen komen en niet hebt gezien omdat hij schuilging achter de eerste .
Ik vrees dat eekhoorns deze ervaring niet hebben omdat ze hem niet kunnen doorvertellen.
Ja, ze komen hier nog elke dag hun noten halen. Ik moet weer eens foto's nemen voordat ze allemaal zijn platgereden.