Kusverbod
Heeft iemand nog iets leuks te koop in Etten-Leur? Als ik daar zondagmorgen in alle vroegte toch even heen moet haal ik het daar makkelijk op.
En ja, ik was weer eens even een weekje weg met de noorderzon. Te prachtige weer voor achter de computer en alweer te snotterig om nog kwiek uit mijn ogen te kijken plus doof aan beide oren en hoestend vanuit mijn tenen.
Bij de KNO kreeg ik op mijn donder toen ik zei dat het alwéér belazerd ging. Of ik dan nooit leer om tijdig een kuurtje te komen halen? Dat de huidige antibiotica al je weerstand om zeep helpt, zei hij, is een fabeltje. Na een volle week snotten nooit meer denken dan het vanzelf over gaat, maar meteen komen.
Ja dokter!
En vanwege die extreem vatbare slijmvliezen een kusverbod instellen.
Huh?
Mensen weren die smak smak smak met hun neus te dicht bij u komen. Driekwart van die modieuze zoenen zijn niet alleen overbodig maar brengen ook nog eens de besmettingen over die u niet kunt gebruiken.
Dat had ik al vaker bedacht, maar voordat ik die enthousiaste smakkers kan stuiten hangen ze al om mijn nek.
Voor straf dus een antibiocakuur en een dubbele portie prednisolon, dacht ik teneergeslagen terwijl hij de recepten zat te schrijven.
Het klopte precies.
Maar na de eerste dag slikken was ik al dankbaar voor het spul. Niet dat de kwaal al over is, maar het had ook niet erger moeten worden.
Belt er zojuist een wervende knakker dat hij met mij wil praten over mijn uitvaart. Zeg maak het nou helemáál, snauw ik hem toe. Hij is al de tweede deze week. Maar ik heb geen zin me door dat gajus dood te laten lullen.