« Slagroom! | Main | Lelijke stalkster »

Regels-regels-regels

Ik dacht nog: "ik bof!", toen ik vanmorgen om kwart voor tien een nummertje trok dat maar vijf verder lag dan hetgeen aan de beurt was, maar het duurde toch nog een lief half uurtje voordat ik mocht.

Met mijn rijbewijs in de aanslag plus een mapje pasfoto's van de officiele fotograaf vervoegde ik mij voor een kersverse ambtenaresse die werd ingewerkt. Dat zijn de ergsten. Die zijn nog vromer dan de paus om hielen te likken bij hun bovengeschikten.

Ze keek van mij naar de foto en weer terug. Ze smiespelde tegen haar lesmoeder dat de foto niet deugde. Die trok een tuitmondje dat het er net mee kon, maar de jonge blom vroeg mij al bits van wanneer die foto dateerde.

September, zei ik. Mooi, zei zij. In oktober zijn de voorschriften veranderd. Ik trok mijn wenkbrauwen op. U staat nog lachend op de foto, ik zie een stuk van uw tanden en dat mag niet meer. De mond moet gesloten zijn. Eerst nieuwe pasfoto maken, dan terugkomen. Ze drukte op het belletje. Een nieuwe klant hijgde al in mijn rug terwijl ik nog vlammen spuwde.

Mijn auto stond goed en duur geparkeerd. Heen-en-weer lopen naar de fotograaf kostte een half uur. Nieuw nummertje getrokken in het gemeentehuis. Ruim drie kwartier moeten wachten. Ondertussen had ik opgemerkt dat verweg in de hoek, verscholen achter de koffiemachine, een pasfotocabine stond. Sodeju! Nu sloegen de vlammen zelfs mijn oren uit.

Waarom heeft de juffrouw die mij hielp niet even gezegd dat ik hier pasfoto's kon maken, was mijn eerste vraag aan de dame die mij hielp. Ach mevrouw, sprak ze verdrietig, de ellende die we met die machine hebben! De mensen kunnen niet lezen, en ze wees op de folders die overal hingen. Daar staat toch precies in beschreven dat ze in het midden, met onbedekte oren moeten zitten en zo.

Ow, sprak ik timide, op de folder wijzend. Ik dacht dat het gezochte personages waren op wiens hoofd beloningen stonden. Juist omdat ze met van die dichte monden zitten. Ze was even van haar stuk maar hernam: ziet u het voor u? Dat mensen in die machine voor dik geld foto's van zichzelf maken, en dat wij die dan afkeuren omdat ze de voorschriften niet hebben gelezen? We zijn al menigmaal gekielhaald door mensen die het apparaat gebruikten en houden wijslijk onze mond.

Ach so!, zei ik, en voelde mij met die gesloten-monden-foto boef tussen de boeven. Alleen het streepjeshemd ontbrak nog.