Uitputtend
En, sprak hij vrolijk, hoe is het gegaan? Mijn KNO zag er frisser uit dan ik op deze regenachtige maandagmorgen.
Ik zei dat de rechterholte door de medicijnen bijna was genezen, maar dat de linkerholte nu ontstoken was en behoorlijk ook. Tot achter mijn ogen en tot in mijn hoofd.
Hij keek of hij me uit het raam wilde gooien, maar dit kon verbeelding zijn.
Ik deed of ik het niet merkte en sprak met mijn liefste glimlach: We vieren bijna onze eerste verjaardag samen.
Hij wees naar de onderzoekstoel en duwde het lampje in mijn neus. Eerst rechts, toen links. Hij zei dat nu de linkerkant behoorlijk was ontstoken, tot achter mijn ogen en tot in mijn hoofd. Ik keek of ik iets verrassends hoorde. Hij zei dat hij nu een kweek ging maken om gericht de bacterie te vinden. Ik zei dat ik snot genoeg had om heel veel kweken van te maken.
Vrijdag bellen voor de uitslag. Vrijdag medicijnen halen.
Het moet uitputtend zijn, zei hij nog meelevend op het laatst.
Ik had al mijn energie verspeeld en kon alleen maar knikken.