De armoe van het opgeleukte lijf
Als je nou dit fragment ziet van die prachtige foto die Spencer Tunick maakt van blote mensen! Hoe spannend al die lijven samen zijn. Geen twee zijn hetzelfde, geen een is volmaakt. Grote, kleine, dikke, dunne personen. Bolle buiken, hangbuiken, bolle tieten, hangtieten, veel, geen of weinig schaamhaar, grote pikken of kleintjes. Wat maakt het uit? Degenen die meedoen aan deze happening voelen zich lekker in hun vel en elk lijf vormt op zichzelf een supergaaf plastiek in dit overweldigend geheel.
Andersom geredeneerd: hoe saai zijn de opgetrokken lijven die tot lachwekkend toe hergemoduleerd zijn naar voorbeeld van toonaagevende plastische chirurgen? Alle afwijkends weggeretoucheerd. Wat een krankzinnige armoe. Wat een verspilling van persoonlijkheid.