Uitmuntend
Laten we wel wezen: het mooiste aan de Schotse keurmeester, mister T.Caldow, waren zijn schoentjes. Maar hij deed zijn werk serieus en grondig en zwierde energiek om de honden heen.
Zelf had ik Yoeko geen schijn van kans gegeven omdat hij maximaal groot is en nogal eens rondloopt zonder stevige krul in zijn staart. De kleine, wat plompere grijze kezen lijken meer in trek dan de grote. En verder is Yoeko niet gewend om met Barbara te lopen. Dat deed hij trouwens super, al keek hij soms met hangende oren rond waar ik was gebleven.
Toen kwam het spannende moment dat hij zich moest laten betasten. Zo'n keurmeester hoeft maar een beetje te drammen of de hond laat zich nooit meer met plezier bekijken. Terwijl Barbara tegen Yoeko bleef kletsen, nam de keurmeester alle rust om zijn gebit bloot te leggen, zijn ballen te controleren, zijn spieren en vetlaag te voelen. Er was maar één ding wat niet lukte. Yoeko weigerde zijn oren overeind te zetten tot hij mij in de smiezen kreeg, en toen bleken ze aan de grote kant te zijn.
Hij kreeg uiteindelijk de vierde plaats, maar wel met het predikaat uitmuntend. Er zou over enige maanden best een grote, stoere reu uit hem kunnen groeien die prachtige kindertjes kan maken. Tenminste, als hij dit van mij mag. Daar gaan we nog eens over denken.
Het testrapport luidde (ik vertaal maar even):
Goede proporties van het hoofd; goede ooraanzet, had liever iets kleinere oren gezien; goede bril en bovenbelijning; goede staart; goede borst en voorkant; goede kleine voeten; goed gehoekte achterhand; beweegt zich goed.