Gepruttel
Van dat gepruttel in mijn hoofd word ik zo duf dat ik vergeet te loggen. Alsof er niets gebeurd zou zijn vandaag. Om kwart voor negen vanmorgen stond ik al op de parkeerplaats bij de fysiotherapeut. Doodde ik weer een half uur met een hoofdstuk uit De onzichtbare jongen van Bernlef. Ik houd van zijn stijl die beeldend is en ritmisch.
Hoezee, ik mag weer rijden, zei de schouder-uit-de-kom toen hij terugkwam. Zes weken had hij het stuur uit handen moeten geven wat goed was voor zijn nederigheid. Ik moest meteen op de passagiersplaats gaan zitten. Het liefst was hij meteen naar Apeldoorn gereden, maar ik ging op de koffie bij H.
Ik zal de vroege halve uurtjes op de parkeerplaats van de fysio missen. Ik weet ook niet waarom ik mij zo weinig tijd gun om boeken te lezen. Omdat een etmaal maar 24 uren heeft waarvan ik er tegenwoordig minstens 8 verslaap? Of omdat er zoveel andere boeiende dingen zijn om te lezen of te doen?