Dit was de eerste dag van mijn nieuwe leven. Vanmorgen de arts-acupuncturist bezocht met wie ik zes weken geleden een afspraak maakte. Hij stelde talloze vragen en bestudeerde de lijsten die ik had ingevuld. Mijn belangrijkste klachten: de permanent ontstoken, overgevoelige slijmvliezen en - nu ik er toch eenmaal was - de kilo’s kwijtraken die ik had opgelopen na het stoppen met roken.
Ik werd meteen onderworpen aan een bioresonantie-onderzoek. Mijn darmflora bleek verstoord en niet zo’n beetje ook. Na mij anderhalf jaar van kuurtje naar kuurtje te hebben voortgesleept (kuurtje = eufemisme voor antibiotica) verbaasde dit mij niet. Makkelijke constatering. Makkelijke medicatie. Acht weken lang zakjes bacterieën drinken. Zoiets als Yakult maar dan veel sterker.
Hij begon weer opnieuw met de acupuntjes op mijn vingers af te tasten. Ik luisterde mee naar de piepjes die ik niet kon duiden, maar waarvan ik wel de helderheid of valsheid kon onderscheiden. Bij een apert lelijke klank zei hij: “dit zijn de sinussen”, en bij twee volgende valse tonen tevreden: “en dit zou wel eens de oorzaak kunnen zijn van alle ellende: Een enorme koemelkallergie en een allergie voor suiker”.
Acht weken lang geen druppel melk. Geen boter, koeienkaas, yoghurt, kwark, karnemelk, gebonden sauzen en soepen, puree, zelfs geen kroket of bitterbal omdat in de ragout daarvan melkpoeder kan zitten of wei. Van alles wat je koopt grondig etiketten lezen. Bovendien geen kruimel suiker wat nog moeilijker is omdat in alle prefabs (sauzen, soepen, dranken, salades, dressings) tegenwoordig suiker wordt gedaan.
Over acht weken zal blijken wat er in je lijf gebeurd is. Wees voorzichtig want als je eenmaal met melk bent gestopt, word je zo ziek als een hond als je een keer zondigt. Ik voelde dat hij gelijk had want sinds een hele tijd vielen dingen als milkshakes niet lekker meer of ijs waarop ik vroeger dol was, joghurt, koeienkazen en zo, maar ik had nooit aan een allergie gedacht. Oke, thuis is dit dieet best vol te houden maar uit eten gaan wordt vanaf nu een probleem.
We waren klaar. Ik vroeg nog aarzelend (met Tien in mijn gedachten die naaldjes door haar oor kreeg om af te vallen) hoe het met mijn kilo’s moest. Maar hij zei lachtend dat ik zojuist met afvallen was begonnen. Dat als mijn darmflora weer op orde was, en mijn ingewanden niet meer op hoefden tornen tegen voor mij giftige stoffen, die kilo’s er zonder inspanning vanaf zouden vallen. Dit troost.
Zo simpel kan het dus zijn.
