Voicemail en vroeger
Neem nou de commercie. Vriendin M bracht gisteravond een schattig nieuw Nokia’tje mee dat ze net bij AH had gekocht. Inclusief 5 euro beltegoed. Het was haar eerste mob’je en of ik maar even wilde helpen.
Lang verhaal kort: de voicemail stond, zoals altijd, standaard aan terwijl we die uit wilden hebben. Driemaal naar Voicemail gebeld en alle menu’s uitgeluisterd in de hoop dat ergens een optie zou zijn om deze dienst uit te zetten.
Toen begon het nieuwe mobiel te klagen dat er geen geld meer was. Het is toch niet te geloven? Terwijl we niets anders hadden gedaan dan driemaal Voicemail bellen om hem uit te zetten. We waren in alle tonen voorbijgegaan aan het inspreken en terughoren van welkomsttekst.
In de handleiding was niets te vinden. Niet over Voicemail uitzetten, niet over de kosten van Voicemail. Ten einde raad belden we (via de vaste telefoon) het vermelde 0900-nummer, waar à raison van 20 cent/minuut een opgewekte dame weer langdradige menukeuzes begon op te sommen. Mens, schiet eens op met je vriendelijkheid! Maar onze keuze, het uitzetten van Voicemail was daar niet bij.
Bij overige vragen kwam een opgewekte mijnheer aan de lijn die jolig riep dat hij de Voicemail ter plekke en meteen kon uitzetten. Of ik dit wel zeker wist? Voicemail was nu juist zo gemakkelijk. En duur, vulde ik aan want we hebben er net 4 euro 30 doorheen gezwegen omdat “Uit!” onvindbaar was.
Nee, zei hij, deze dienst is niet gratis hè, dat weet elk kind!
Als u hem uit wilt hebben moet u even een sms’je naar nummertje 1233 sturen waarin u “Uit” schrijft of "Aan", net wat u wilt.
Dat staat anders niet in de gebruiksaanwijzing die ik van op tot neer heb uitgespeld, zei ik ijzig kalm. Ik zag hem zijn schouders ophalen. Terwijl ik hem niet eens kon zien.
Zal ik de Voicemail toch weer niet aanzetten?, vroeg hij nog even.
Op dat moment barstte ik in tranen uit omdat ik zeker wist dat vroeger alles beter was.