« De ontdekking van het IK | Main | Brok in de keel »

Huisstof

Ik kan nou wel over Belltje kletsen, maar het is misschien ook aardig weer eens iets over mijzelf te vertellen. Ontslagen bij de KNO, maar sinds een paar maanden ingetreden bij een arts alternatief die mij op koemelk- en suikerloos zette. Ik ging (en ga) er met sprongen op vooruit, ook al val ik geen centimeter af.

Zit ik paar dagen terug voor het eerst bij de assistente voor een bio-resonantiebehandeling, weigert de machine mijn neus- en voorhoofdholten te doen. Er zit ergens een blokkade die eerst behandeld moet worden. Na allerlei testjes blijkt het remmende gebrek in mijn linkeroog te zitten.

Ik schiet overeind want vorige woensdag had ik ineens een vlieg in dat oog. Ik bedoel zo'n zwart vlekje ter grootte van een vlieg dat met mijn kijkrichting meezeilt. Het oog traande en brandde behoorlijk. Huisarts zag echter niets alarmerends. Ga maar eens naar de oogarts, zei hij, maar het heeft geen directe haast.

Nadat beide ogen gedurende een paar minuten zacht bioresonerend zijn behandeld (of iets van gelijke strekking waar ik niets van merk), wil de machine nog steeds mijn holten niet doen. Eerst weer blokkade zoeken. Testjes brengen aan het licht dat ik allergisch voor huisstof ben en dat ik de afgelopen dagen méér dan mijn portie heb gehad.

Voor de tweede keer val ik bijna van mijn stoel. Laat nou de boekenkast in de gang van de week zijn vervangen. Boeken waren er 15 jaar niet uit geweest. Er lag een partij stof, dat wil je niet weten. Ik was dus niet snotterig van besmetting, niet van drupjes om de holten schoon te krijgen, niet van koemelk, kou of griep maar doodleuk van overmatig opgewapperde stof uit mijn eigen gang.

(wordt volgende week vervolgd)