Ik rijs ik rijs de pan uit
Langzaam begin ik te herrijzen uit een grauwsluier die tot het einde van mijn leven leek te duren. Vriend H. (die in zijn werkend leven ziekenhuisdokter was) mag smalend zeggen dat mijn verbeterde status een prachtig staaltje is van zelfhypnose, het dieet van dokter S. (die zich o.m. gespecialiseerd heeft in bioresonantie) doet mij heftig goed.
Antibiotica, penicilline, prednisolon of flixonase heb ik afgezworen, evenals koemelkprodukten en suiker. Nee nee, ik val hier vooralsnog niet van af, maar de watten in mijn hoofd zijn samen met de snotterigheid verdwenen. Zelfhypnose of niet, mij bevalt deze verandering uitstekend.
Zonder op de zaken vooruit te willen lopen, gaat half januari mijn stofwisseling onder de loep. Hier deugt ook geen klap meer van. Het stoppen met roken na een 40-jarige overdaad aan nicotine lijkt de boel danig in de war te hebben gebracht. Ik wacht rustig af en weiger kleren te kopen. Als er 5 kilo van mij verdwijnen heb ik een kast vol garderobe.