misdruk(3)

We hebben weer een weduwdame duif die hier Koningin Moeder speelt. Eind van de middag strijkt ze bij de keuken neer. Of Yoeko nou buiten is of niet, dan waggelt ze kalm en statig - met de rug naar ons toe - haars weegs. Graantje pikken, slokje drinken aan de vijverrand, opvliegen naar de boomtak vanwaar ze zich amuzeert met ons gadeslaan.

Tegen schemertijd maakt ze haar bed op in de kurketrekkerhazelaar. Hoewel ik dit weet schrik ik me elke avond ongans als ik dicht langs die zwaarbebladerde, warrige struik loop en zij daar klapwiegend uitvliegt alsof ze wordt verjaagd. Yoeko slaat alleen maar aan omdat hij mij zo ziet schrikken. Hij heeft allang geleerd om haar met rust te laten.

Posted by elisa at 08:17 PM | Permalink

Gisteren ontvangen:

Geachte heer/Mevrouw,
Onlangs stelde u ons een vraag via het contactformulier op www.xxxxx.nl.
Aangezien het bericht nu enkele dagen geleden verzonden is gaan wij er vanuit dat uw vraag inmiddels is opgelost of beantwoord.
Heeft u nog vragen? Onze Klantenservice staat altijd voor u klaar op 0900-xxxx (€ 0,10 p/min). [...] Natuurlijk kunt u altijd terecht op www.xxxxx.nl voor het laatste nieuws, het weer, entertainment en nog veel meer.
Met vriendelijke groet,
Afdeling Klantenservice

Vanmorgen ontvangen:

Geachte heer/Mevrouw,
Onlangs stelde u ons een vraag via het contactformulier op www.xxxxx.nl.
Aangezien het bericht nu enkele dagen geleden verzonden is gaan wij er vanuit dat uw vraag inmiddels is opgelost of beantwoord.
Heeft u nog vragen? Onze Klantenservice staat altijd voor u klaar op 0900-xxxx (€ 0,10 p/min). [...] Natuurlijk kunt u altijd terecht op www.xxxxx.nl voor het laatste nieuws, het weer, entertainment en nog veel meer.
Met vriendelijke groet,
Afdeling Klantenservice

Service, het zou wat!

Posted by elisa at 04:09 PM | Permalink

Wat mij nou opvalt op tv de laatste weken? De decolletés! Bij 'De leugen regeert' twee al aardig rijpe dames vanavond met diep uitgesneden halzen. Ze moesten er krampachtig van lopen en gingen ook krampachtig zitten want anders zou de camera te diep in het royale heuvellandschap kunnen zinken.
De cameraman, het moet gezegd, hield bij de tweede het boezemsplit behendig uit het zicht.

Posted by elisa at 11:26 PM | Permalink

Twee dagen was ik verhinderd maar Hallo!, ik ben er weer.

Op 16 mei j.l. beschreef ik de tobberijen om een Epson printer met extra lade te bestellen. Hoe ik bij twee webwinkels een printer zonder extra lade kreeg toegestuurd hoewel ik een meerprijs had betaald. Hoe Epson NL me had aangeraden in Duitsland te bestellen waar deze printer gewoon bij Epson te bestellen is.

Het Duitse verzendhuis waar ik wel vaker Epsons heb gekocht een mail gestuurd en verteld wat hier fout was gelopen. Gevraagd of ze dubbel wilden checken voordat ze de printer zouden verzenden. Ze schreven terug dat ze het goed in de gaten zouden houden.

Je houdt het niet voor mogelijk, maar wat dacht je? Ook in Duitsland werd er door de distributeur een printer gezonden zònder de extra lade waarvoor de meerprijs was betaald. Precies wat hier in Holland gebeurde. Snapt u het nog, of zijn mijn harses niet goed meer op orde?

Epson Duitsland heeft de bewuste printer in voorraad. Wel tegen een fors hogere prijs. Het begint er nu toch op te lijken dat het niet de webwinkels of distributeurs zijn die rare poetsen bakken, maar dat Epson misschien wel monopoly speelt.

Het Duitse verzendhuis heeft beloofd de zaak tot op de bodem uit te zoeken.
We wachten af.

Posted by elisa at 11:03 PM | Permalink

Op het moment dat ik een account nam bij casema, werd deze kabelaar samen met multiweb en home samengeharkt tot de grootste tv-verschaffer in dit land. Aangenaam Ziggo! Die weltfremde man van de reclame, weet u wel.

De gratis monteur had mij kennelijk willen verwennen met het op voorhand al telefonisch activeren van mijn account zonder dat ik de kans kreeg een email adres aan te maken.

Erger nog was, vreesde ik vandaag in volle hevigheid, dat hij tegen mijn wil ook de telefoonlijn had geactiveerd. En dat ze nu bij casema reden hadden om mijn KPN nummer op te zeggen. Dit KPN-nummer is de helft van onze ISDN waarmee we nog kunnen ADSL'len.

Vergeefs de helpdeks proberen te bellen. Druk druk druk. Geen doorkomen aan. En dan nòg. Hoe moet je dit probleem verwoorden tegen een helpcentrale? Toets voor a 1, voor b 2, voor c 3. Dan volgen er opnieuw vijf keuzes, en weer...

Mijn JW gaf de slimme raad om de KPN te bellen. Ik zei tegen de juffrouw die ik zomaar aan de lijn kreeg dat ik niet wilde opzeggen (dat had ik namelijk ingetoetst), maar dat ik juist wilde voorkómen dat ik werd opgezegd. Ze stuurde ons door naar de primafoon.

Als de primafoons nou eens de nummer-machines overnamen van de te sluiten postkantoren, dan werd het leven al wachtend een heel stuk aangenamer. Het was er lang wachten en pinnig op de voordringers letten. Maar het loonde wel de moeite.

Toen ik mijn probleem had verteld en de casemapapieren had laten zien mocht ik meekijken op een computerscherm. Daar stonden onze nummers, actief en gezond. Niemand was eraan geweest. Mocht iemand dit alsnog willen proberen dan was er een betere handtekening nodig dan op het papiertje van de monteur.

Dan duurt het trouwens een maand voordat de lijnen worden gesloopt. Voor de veiligheid over een dag of 14 nog maar even komen kijken. Want àls ze worden opgezegd, dan krijg je je nummers nooit meer terug.
Bij thuiskomst vond ik een mailtje dat ik een emailadres had gekregen. Dolfijn om bij de kabelaar te zijn...

Posted by elisa at 11:42 PM | Permalink

Ze is in de fase van springen, rennen en grenzen verleggen. Valt nog niet mee met een arm in ouderwets gips. Ze probeert hoever ze van ons vandaan kan lopen zonder dat wij haar roepen. Dat valt nogal mee omdat de hond geen meter van haar zijde wijkt. Waar zij gaat volgt hij haar op de voet als een persoonlijke bewaker.

Ze kwam eigenlijk om te schommelen, zei ze, maar dit leek ons niet verstandig met zo'n arm. De pruillip was snel weg toen we een tentje opzetten waarin ze met haar poppen kon spelen. Yoeko mocht er niet binnen. Ze leerde hem meteen dat hij voor de ingang moest blijven liggen en niet met zijn vuile voeten binnen mocht stappen.

Veel interactie tussen kind en hond. Hij wijkt de hele dag geen meter. Ze gooit hem dennenappels toe die hij probeert te vangen. Hij rent om haar heen, zo rakelings en hard dat je telkens vreest dat hij haar onder de voet zal lopen. Zij toont geen spoortje vrees en commandeert 'zit' of 'blijf' wat hij afwachtend doet. Maar toen ze was vertrokken is hij als een blok in slaap gevallen en de hele avond niet meer wakker geworden.

Ze heeft haar eerste stopwoordjes ontwikkeld: Vertelt hele verhalen en last denkpauzes in met de woorden: maarruh... [zucht]... tsja... [zucht]... En dan volgt een nieuw verhaal.

Posted by elisa at 10:07 AM | Permalink

De behandeling van ernstige dyslexie bij kinderen komt per 2009 in het basispakket van de zorgverzekering. Dat heeft de ministerraad vrijdag besloten.

Ik vil best een kiker zijn.
Maar het is dan wel jamer
dat de ojevar bustaat.
Maar de vlieg degkt wir het
zelvde hasde kiker

Een stukje logisch, zelfs filosofisch proza uit 1975 van een 7-jarige. Met de hersens was niks mis. Maar hij vertoonde àlle kenmerken van dyslexie, spelde fonetisch en was ook jarenlang zeer consequent in zijn fouten.

Toen heette het nog: onoplettend, gemakzuchtig, slordig, verstooid of lui.

Ik wil best een kikker zijn. Maar het is dan wel jammer dat de ooievaar bestaat.
Maar de vlieg denkt waarschijnlijk hetzelfde als de kikker.

Wat u zegt, mijnheer...

Posted by elisa at 08:19 PM | Permalink

Utrechtse Heuvelrug
Doorn.
7 mei
19:55 uur
snelheidsoverschrijding met 4 kilometer

Utrechtse Heuvelrug
Doorn
14 mei
19:52 uur
snelheidsoverschrijding met 6 kilometer

Utrechtse Heuvelrug
Doorn
14 mei
21:35 uur
snelheidsoverschrijding met 5 kilometer

Posted by elisa at 04:15 PM | Permalink

Het was een verleidelijk idee om W de familieverzameling grammofoonplaten hier te laten zetten die hij op zijn zolder bewaarde, maar ineens vliegen ze me aan. Ik heb de versterker en de platenspeler weer opgeruimd. Hoe ik mij ook voornam er iets mee te doen, hoe nostalgisch die oude platen ook zijn (nog van mijn vader, van mijzelf, van W en van H) nu moeten ze de kamer uit.

Ze kwamen bijna een jaar geleden in drie grote verhuisdozen binnen. Bom! Alsjeblieft, hier zijn ze. Zet maar neer, sprak ik opgewekt en vol goede moed, ik ga ze eerst sorteren. Dat was nog een leuke klus hoewel ik ze uiteindelijk ongesorteerd en zuchtend weer in de drie dozen terugstopte die niet te tillen waren, laat staan de trap op- of af- te zeulen.

Bij de Makro kocht ik nette mandjes om ze in te zetten. Konden die verhuisdozen tenminste uit de kamer. Ik ontdekte al snel dat al het moderne goede spul, pakweg vanaf 1970, op cd is verschenen. Digitaliseren heeft daarom geen zin. Opnemen is zo gebeurd, maar met het wegpoetsen van tikken en krassen uit het grijsgedraaide vinyl ben je minstens dagen bezig.

Uniek zijn de klassieke opnamen uit de jaren vijftig op de net uitgevonden LP. Concertgebouworkest bijvoorbeeld of Scala Milaan met Callas en Tebaldi. Zucht. In sterke AH-tassen stoppen en ze toch de trap afzeulen naar het sousterrain waar ze nooit meer vandaan zullen komen? Maar het slipt daar al vol met alles wat wordt afgedankt maar niet weggedaan mag worden.

Hoe je het ook doet, achteraf zal altijd blijken dat je het foute hebt gedaan.
Blijft het dilemma: of alles wegdoen, of alles bewaren.

Posted by elisa at 04:01 PM | Permalink

Oke, oke... nee natuurlijk dat d'r eens iets van zichzelf zal gaan. Had ik dat voorspeld dan? Of gedacht en verwacht? Mij heb je niet horen hopen.

Er kwam een prachtige Griek met een kop vol lange dreadlocks. Hij riep enthousiast: "Ha Macs, dat zijn de beste. Daaraan hoef ik niks in te stellen. Die vinden vanzelf wel wat ze moeten vinden."

Hij dook in de kleine ruimte die door successieve uitbreidingen al geheel verkabeld was. Niet door onszelf gedaan, maar door legale casemamannen, electriciens en kpn'ners. Hij schroefde een nieuw kastje in de kast. Plompverloren midden op het vloertje zodat daar tenminste niets meer kan worden opgeborgen.

Hij belde naar casema, die - hoe kunnen we het treffen - nou net precies wordt samengevoegd met home en multikabel. Oke mevrouw, uw modem is aangesloten. Prik maar in de Mac, ziet u wel, hij werkt zomaar vanzelf spontaan en snel. Voor het netwerk moet u de systeembeheerder laten komen.

Ik ben zelf de systeembeheerder, zei ik, maar hij keek of of ik hem gebeten had en vertrok. Moeilijk hoor, murmelde hij nog een keer. Daar hebt u echt een systeembeheerder bij nodig.

Oke, ik zat dus met 1 computer via een ethernettouwtje met het kabelinternet verknoopt en zoefde in een noodgang over internet. Nu het netwerk nog. En kijk, hij had mij nog geen gegevens verstrekt over IP adres, router, DNS server en zo. Ook niet over emailadres of website. De handleiding voor het modem gaf verkeerde info, en de vertrouwde casema website schakelde automatisch door naar Ziggo. Geen info te vinden over activeren, webmail, web- of emailadres.

Zuchtende helpdeskmijnheer aan de foon. Ze dachten dat ze de hele bubs in één nacht konden samenvoegen, maar mooi van niet. We kunnen niet voorspellen hoe lang dit gaat duren. "Dagen of weken?", vroeg ik nog voorzichtig, maar eigenlijk kan het me niet schelen want inderdaad werkt alles bij xs4all alsof ik er met ADSL zit ingebeld.

Posted by elisa at 08:51 PM | Permalink

Drie euro vijf-en-twintig voor een heel wit stokbrood en een half broodje veelgranenbruin? IK was de bakkersprijzen vergeten omdat ik in principe zelf bak.

Van 5 kilo Soubry 9-granenmeel maak ik ruim 12 broden. Met elk brood doen we 2 dagen. Hoewel het meel behoorlijk in prijs is verhoogd en er ook nog gist bijgeteld moet worden, stroomkosten, afschrijving bakmachine die ik al 2,5 jaar elke dag gebruik en mijn giga arbeidsloon, geloof ik toch niet dat ik hoger uitkom dan 75 eurocent per brood. Vooruit, maak er een euro van...

Posted by elisa at 05:04 PM | Permalink

Het kan bijna niet anders of hun nest bevindt zich hier op het erf. Of anders wel in de directe nabijheid. Ze stormen als wervelwinden door de voortuin, drie stuks nieuw leven. Ginko in, ginko weer uit. Elkaar achterna zittend, cirkelend rond de stam. Den in, den uit. Spar in, spar uit. De bloeiende rhodo's in en er weer uit. De hoge heide in en weer uit. Verstoppertje, krijgertje, klimmertje, watervlug, geen tijd om scherp te stellen, geen tijd om in te zoomen, maar de datum van dit gebeuren wil ik bewaren.

Posted by elisa at 10:08 AM | Permalink

Verademend, die praktisch toegepaste creativiteit om de studenten bouwkunde aan de TU in Delft binnen een week na de brand in tenten onder te brengen. Hier zijn rechttoe-rechtaan beslissingen genomen zonder vertragend overleg. Verademend, die daadkracht.

De asperges smaken goddelijk dit jaar. Omdat ze zoveel zon hebben gehad? Geen spoortje bitterheid hebben de stengels van het Biltse zand. Vroeger moest je naar Limburg om ze vers te laten steken.

Posted by elisa at 11:33 PM | Permalink

Met de top 400 van Radio 4 kan ik leven, ook al mis ik Wagner en Schnittke. Het zou mij nooit lukken om mijn persoonlijke voorkeuren op genummerde volgorde de zetten. Tegenwoordig vind ik de uitvoering nog interessanter dan de compositie. Ik beluister graag meerdere uitvoeringen van hetzelfde stuk. De muziek kan hier enorm van opknappen. Ik trouwens ook. Lang leve Usenet en de iPod.

Gisteren en vandaag bij toeval Ariadne auf Naxos van Richard Strauss in de speler gehad. Eerst een opname met Margareth Price o.l.v. Kent Nagano, toen een met Gundula Janowitz o.l.v. Karl Böhm en tot slot met Jessey Norman o.l.v. James Levine. De middelste uitvoering vind ik de mooiste. De heldere stem van Janowitz vind ik prachtig, zeker in samenzang met de Wagnervertolker Kollo.

Dadelijk raakt ex-logger Tsja jarig. Zwaai zwaai kus kus. Hij bereikt al een aardige leeftijd.

Posted by elisa at 11:38 PM | Permalink

Vannacht hoorde ik met een slaperige kop al over cyberknaagmieren op het nieuws. Ik dacht op de grens van waken en slapen dat 1 april net was geweest, maar dat ik het absoluut een kostelijke grap vond. Er werd toen nog niet bijverteld dat ze grillig en gewelddadig waren.

En ja, hoezee, hoera! Vanmorgen blijkt elk zich achtend medium het grote Texiaanse nieuws te melden. Alleen ontbreken er vooralsnog foto's van deze schatjes die bruggen bouwen van hun eigen mierenlijken. Welke lijken? Ze zijn immers niet dood te krijgen? Als je mij vraagt hebben ze alle digicamera's dus ook al opgevroten.

In Webwereld wordt het fijne uit de doeken gedaan. Nog grappiger zijn de commentaren.

Posted by elisa at 04:31 PM | Permalink

Mijn trots en glorie bloeit. De wisteria alba die ik in '86 als super vorstbestendige "Kaukasische witte regen" van mijn zus heb gekregen. Tegenwoordig kom je deze bloeiende waterval op elke kwekerij tegen, maar bij de hoogste klimmers staat dat ze in 30 jaar slechts 3 meter hoog kunnen worden.

De onze heeft in 22 jaar een bloemenmuur geproduceerd van 3 verdiepingen hoog. Vervolgens is hij met kronkelige lianen doorgeklommen in de eik. Op driekwart hoogte van de reus gooit hij nog steeds uitbundig zijn bloemtrossen omlaag.

De armdikke takken zullen de eik ooit smoren, maar dit zal onze tijd wel duren. De eekhoorns maken dankbaar gebruik van de vele luchtbruggen waarlangs ze snel op-en-neer kunnen klimmen om noten te halen.

Posted by elisa at 04:10 PM | Permalink

Dame Isabel is ondertussen 3 1/3 en in de fase van schommelen en bellenblazen. Van beide kan ze geen genoeg krijgen.
Ze is haar jeans beu en huppelt liever in een rokje rond want dan kan ze beter dansen, zegt ze. Ik heb zo het idee dat ze met een rok aan sneller een plasje kan doen. Knopen en ritsen openmaken kost meer tijd.

Laat ze nou gisteravond van het opstapje in de keuken vallen terwijl ze altijd zo voorzichtig is. Tand door de lip en weer een arm in het gips omdat ze een scheurtje in het bot heeft opgelopen. We gaan haar dadelijk een knuffel brengen in ruil voor een kop thee.

Posted by elisa at 03:10 PM | Permalink

't Is dat ik zo'n enthousiast mailtje kreeg van Elly. Dat herinnert me eraan dat ik vandaag moet loggen. Na een flinke poos sabbatical ben ik nog niet helemaal terug in het oude ritme van 's-morgens een stukkie schrijven.

Het gaat me goed, op de hooikoorts na. Nu ik geen verstopte neus meer heb waaien de pollen rechtstreeks mijn hoofd in. Daar kan ik knap suffig van worden. Bij de KNO ben ik weg. Ik heb mijn heil gezocht bij bioresonantie en leef sinds augustus vrij van ontstekingen, antibiotica en prednisonachtige middelen.

Ik was een periode logmoe. Dit overkomt de besten. Als zelfs Bieslog afhaakt hoef ik me niet te schamen want ik was eerder met loggen begonnen dan hij. Het leven is hier ondertussen rustig doorgegaan. Nieuwe generatie eekhoorns die nootjes komen halen, buren die alwéér verbouwen en een keurig opgevoede hond waarmee ik voor de pret nog weer een keer naar cursus ga.

Posted by elisa at 02:57 PM | Permalink

Vroeger was er heel veel beter.
Dit geldt zeker voor wijn.
Die smaakte veel beter toen hij nog niet kapot was.

Posted by elisa at 12:28 PM | Permalink

Vroeger was er heel veel beter.
Neem nou de KPN die er doodleuk twee volle dagen uitklapt en dan achteloos murmelt: 'sorry voor het ongemak'.

Ongemakkelijk was het zeker.
Ik kon niet bij mijn bank om te controleren of firma X het door mij betaalde bedrag al had teruggestort bijvoorbeeld.

We hadden bij een webwinkel met vijf sterren een printer besteld met een extra lade, en kregen een printer zonder die extra lade toegezonden. Ik nam een foto van het etiket op de doos dat niet spoorde met de pakbon en mailde deze als bewijs dat er iets mis was. Er zit toch een lade bij?, merkte de juffrouw op. Ja dame, maar geen extra lade waarvoor we hebben betaald.

Ik belde de firma vervolgens elke dag maar de gang van zaken was "in onderzoek". Ik begreep eerst niet wat er te onderzoeken viel, maar de levering was verzorgd door de distributeur. Het duurde veertien dagen voordat de foute printer werd teruggehaald. Dit, omdat ik weigerde de grote doos onverzekerd naar het postkantoor te zeulen. Ze konden bij benadering niet zeggen wanneer de goede printer geleverd kon worden. Ik werd verschrikkelijk boos. Na een dikke week dagelijks bellen beloofde de firma mijn geld terug te storten wat ze - onder inhouding van de portokosten - deden.

Maar het verhaal begint pas.

Vervolgens naar CentralPoint, wat een zaak van goede naam is en officiele Epson dealer. Het gáát namelijk om een Epson printer. We bestellen (en betalen) hier opnieuw een machine met extra lade. De volgende dag al wordt hij al door DHL bezorgd.

Intuitie trekt mijn blik naar de etiketten op de doos. Er klopt alweer iets niet met de nummers. Ook dit is een printer met alleen zijn eigen tray en de extra lade ontbreekt. De pakbon zit er ook niet bij. Ik weiger de doos in ontvangst te nemen. De bezorger belt zijn baas en gunt mij de tijd om foto's van de doos te nemen.

Bij CentralPoint denken ze eerst dat ik gek ben als ik onvriendelijke dingen zeg over distributeurs die doen of de gewone lade een "extra" lade is. Ik mail hen de foto's van de beide foute zendingen en ze zullen een onderzoek starten. Ik bel naar Epson en dring door tot iemand die iets zinnigs kan vertellen. De door ons gewenste printer blijkt alleen in Duitsland te worden verkocht.

Epson Nederland heeft geen zicht op (of bemoeiienis met) hetgeen via bepaalde kanalen wordt geimporteerd. De distributeurs kopen grote bulk van het meest gangbare type maar kunnen niet aan afwijkende modellen komen. Ze kan op de computer zien dat Epson Duitsland een ruime voorraad heeft met extra lade, maar wij kunnen daar als Hollander niet rechtstreeks bestellen. Of we soms vrienden in Duitsland hebben?

We zijn nu zes weken bezig om die ene printer te krijgen die overal in Holland (tegen meerprijs voor de exta lade) wordt aangeboden. We kennen in Frankfurt een verzendhuis waar we al eerder Epsons kochten. CentralPoint werkt prijzenswaardig mee en stort het betaalde terug. We sturen een mail naar het Duitste verzendhuis met ons verhaal en de vraag of ze goed willen checken dat de extra lade erbij zit. Ze mailen terug dat ze bij Epson zelf bestellen en drievoudig zullen controleren.

't Is maar dat ietdereen weet dat globalisering nog niet wil zeggen dat je alles overal kunt krijgen.

Posted by elisa at 12:09 PM | Permalink