Maarruh... [zucht]... tsja
Ze is in de fase van springen, rennen en grenzen verleggen. Valt nog niet mee met een arm in ouderwets gips. Ze probeert hoever ze van ons vandaan kan lopen zonder dat wij haar roepen. Dat valt nogal mee omdat de hond geen meter van haar zijde wijkt. Waar zij gaat volgt hij haar op de voet als een persoonlijke bewaker.
Ze kwam eigenlijk om te schommelen, zei ze, maar dit leek ons niet verstandig met zo'n arm. De pruillip was snel weg toen we een tentje opzetten waarin ze met haar poppen kon spelen. Yoeko mocht er niet binnen. Ze leerde hem meteen dat hij voor de ingang moest blijven liggen en niet met zijn vuile voeten binnen mocht stappen.
Veel interactie tussen kind en hond. Hij wijkt de hele dag geen meter. Ze gooit hem dennenappels toe die hij probeert te vangen. Hij rent om haar heen, zo rakelings en hard dat je telkens vreest dat hij haar onder de voet zal lopen. Zij toont geen spoortje vrees en commandeert 'zit' of 'blijf' wat hij afwachtend doet. Maar toen ze was vertrokken is hij als een blok in slaap gevallen en de hele avond niet meer wakker geworden.
Ze heeft haar eerste stopwoordjes ontwikkeld: Vertelt hele verhalen en last denkpauzes in met de woorden: maarruh... [zucht]... tsja... [zucht]... En dan volgt een nieuw verhaal.