" /> misdruk(3): June 2008 Archives

« May 2008 | Main | July 2008 »

June 30, 2008

Hallo zeg, alwéér een glossie

Met een knipoog naar de lawine aan ‘personalitybladen’ die verschijnen, komt het Historisch Nieuwsblad (HN) eenmalig uit met de glossy ‘Maarten!’.
Het blad onderscheidt zich volgens HN van de andere persoonsgebonden glossy’s.
Laten we het hopen.

June 29, 2008

Knoeien II


Durf bijna niet meer te klikken al schijnt de boel vooralsnog te lopen. Ik haal mijn ogen maar weer van hun steeltjes af en doe alsof mijn neus bloedt. Als zoekend kwam ik een stukje tegen uit november 2007. Het is dermate toepasselijk voor dit moment dat ik zo vrij ben het te herhalen. Hoef ik meteen niet meer na te denken voor vandaag want ik ben ook nog met andere knoeierijen bezig.

Vroeger,
toen alles nog prettige logica vormde in het leven;
toen handleidingen nog van kop tot staart werden uitgeschreven;
toen a nog a heette en z het einde was;
toen je gedrukte boeken naast je toetsenbord kon leggen;
toen ja, toen was overstappen van teen naar tander nog een fluitje.

Het staat toch in de handleiding?, zeggen ze dan.
Noem je zo'n klikklak die van hot naar hair schiet een handleiding dan?
Er staan wat hoofdjes waaruit je kunt kiezen, maar daar valt mijn probleem nooit onder.
Ook onder Problem Solving kan ik nooit vinden wat ik zoekt.
Index dan maar. Zucht.
En nog eens zucht.

Hoe valt uitgerekend mijn gezoek in één woord samen te vatten? Bij voorkeur in het Engels want van die in 't Nederlands vertaalde computerbegrippen krijgt elk gezond verstand de stuiphoest. Als er staat: Save! dan moet je dus Saven. En niet bewaren of opslaan, wegschrijven of op op een schijfje zetten.
Nou is dit een simpel voorbeeld, maar dat bedoel ik dus. Des te simpeler des te groter de ergernis.

Zo wilde ik weten waarom de link die ik intikte niet automagisch blauw kleurde en zich als link liet voelen, voegen en herkennen. Onder de L van link was niets te vinden. Het was gelukkig geen halszaak maar ergerlijk was het wel.

Tot mijn oog twee dagen later en zoekend naar geheel iets anders bij toeval op de W valt waar Web link staat.
Maar natuurlijk!
Hoe vanzelfsprekend!
Hoe tragisch dom van mij dat ik hierop nog niet was gekomen.
Tssss...

Knoeien

Er zijn van die dagen dat ik zalig zit te knoeien. Zoals nu.
Ik weet niet hoe het afloopt, maar ik vrees dat ik via FTP enige verschrikkelijk onmisbare bestanden heb weggeveegd. We zullen zien.

June 27, 2008

Zelfgenezend vermogen = de pest voor spit

Zelf weet ik nog niet wat ik ervan moet denken. Gisteren reed JW mij naar de tandarts om de hechtingen uit mijn kaak te laten trekken. Op de terugweg aten we rond 13 uur nog een pannenkoekje maar eenmaal in de auto viel ik als een blok in slaap.

Ik herinner me nog net hoe ik me, thuisgekomen, naar de bank verplaatste om verder te dutten waar ik om vijf uur wakker werd. Ik spoedde mij naar boven om een gemakkelijk polo aan te trekken en mijn oude jeans, ging op de rand van mijn bed zitten om van schoenen te wisselen, voelde even waarom de matras er zo uitnodigend uitzag en kwam twee uur later weer tot leven.

Ik was ruim op tijd om het voetballen te ondergaan. Aan het eind van Rusland - Spanje kon ik mijn ogen niet meer openhouden. Om 23 uur lag ik in mijn mandje van Het Oog te genieten, maar nog geen zes woorden later moet ik weer van de wereld zijn gegleden.

De wekker om half acht vanmorgen heb ik kennelijk uitgemept. Ik werd om 9 uur wakker wat in geen jaren was voorgevallen. Rug weer in de kreukels van al die uren bewegingloos liggen. M. gebeld om mijn spieren los te wrijven.

Al dat geslaap is je zelfgenezend vermogen, zei ze liefjes, maar het was wel de pest voor je spit.

June 25, 2008

Alwéér een diploma!

Op de avond dat de Duitsers voetballend van de Turken wonnen haalden Yoeko en ik ons zoveelste brevet. Relatie baas-hond II. Vorig jaar was hij voor hetzelfde examen gezakt omdat ik niet voldoende consequent was. Ben ik voor de afwisseling een cursus gehoorzaamheid I gaan doen bij Cynophilia in Zeist.

Nu ging het beter, maar nog steeds niet in alles volmaakt. An zegt dat ik de commando's te vaak herhaal. Corien zegt dat de hond mij iets wil leren en dat ik met hem moet gaan spiegelen. Lijkt me wel wat. Op 6 september gaan we in elk geval een boswandelcursus volgen bij Anne. Kan ik me reuze op verheugen.

Op deze gedenkwaardige avond scheurde ook eindelijk mijn door-en-door versleten spijkerbroek waarin ik zo lekker heb lopen lessen. Het één heeft niet met het ander te maken hoewel het gevoel bijna even verdrietig is. Tijdelijk afscheid van de hondenmeiden en afscheid van zo'n heerlijk zachte, soepel verwassen jeans.

June 24, 2008

Geknakt

Oke oke, ik had eerst al die twee dozen met printpapier versjouwd voordat ik de laserprinter uit de doos tilde. Het dragen van twee dozen papier ging uitstekend, maar ze een meter verder neerzetten dan mijn voeten stonden ging verkeerd. Het voelde of ik uit mijn pantalon scheurde maar in feite was ik uit mijn spier gerekt.

Maar die laserprinter moest natuurlijk op zijn plek. Op 9 april besteld en op 23 juni gekomen na eerst twee Hollandse verzendhuizen te hebben versleten. Het Duitse verzendhuis waar ik wel vaker iets koop kweet zich behoorlijk van zijn taak en rustte niet voordat de extra lade werd meegeleverd. Die printer moest nog even op zijn plek worden gezet nadat het printpapier zijn tol al had geeist.

Het kostte een uur voordat ik mij vanmorgen zuchtend en kreunend uit bed had gekregen waarbij ik maar één visioen had: paracetamollen slikken en mijn healingmeisje bellen dat gelukkig nog niet op vakantie is. Maar de printer print meer dan fluisterzacht, soepel en supersnel.

Bezorgd

Gisteren is hij bezorgd, de Epson aculaser. De brenger was verbaasd toen ik hem de hele week treurnis vertelde. Selektvracht weet heel goed dat ik grote dozen maar eens per week doe. Stuk voor stuk rondbrengen wordt te duur. Ik dacht in stilte dat op stuk voor stuk de vervoerskosten berekend waren. Niet dan? Selektvracht zit stiekem op de kleintjes te letten.

Als uw verzendhuis voortaan uw telefoonnummer bij uw adres zet, dan kan ik u bellen als er een pak voor u aankomt. Dan kunnen we overleggen of u het pak misschien eerder wilt hebben. Ik hield nog net de vraag binnen: "Wat schuift dat", want hij bedoelde het ongetwijfeld goed.

Ik meldde mijn verzendhuis dat het pakket was binnengekomen en bracht meteen het verzoek van de bezorger over. Ik had - op aanraden van Selektvracht overigens - al eerder contact met hen opgenomen. In Duitsland vroegen ze of Selektvracht gek was geworden met de verantwoordelijkheid voor bezorging terug naar Duitsland te schuiven. Ze dienden een klacht tegen Selektvracht in bij DHL.

Zojuist een vriendelijk mailtje teruggekregen:
Our complaint about Selektvracht did have an effect however. DHL/Deutsche Post cooperates with TNT Post in Holland as well and they have promised to hand over our shipments only to them in the future. I believe that this would also solve the problem.

Soms schaam ik me Hollands te zijn. Steeds vaker vind ik de Duitsers ontzettend hardstikke aardig.

June 22, 2008

Sniksnik, hoe oranjebitter

Laten we elkaar geen mietje noemen: Rusland was beter.
Pak uw tasje maar weer in, vergeet daarbij uw kater niet en kom terug naar huis.
Heeft het depot tenminste geen ziekmeldingen meer en kan u morgen gewoon mijn printer komen brengen.
Want die had ik nog altijd niet.

Maar tussen ons gezegd gezwegen vond ik de rouwband mucho teveel. Alle verdriet van de familie en de ontreddering van het hele elftal ten spijt, een rouwband draag je voor een overleden club- of spelgenoot. Desnoods voor een vreemd persoon met grote verdiensten maar niet voor een zesmaands meiske dat te vroeg werd geboren.

June 20, 2008

Ernstiger dan ernst mag zijn

Nee, ik ben werkelijk niet anti-vrouw en nog minder anti-politiek maar het vooruitzicht om straks Halsema, Kant en Hamer tegen elkaar in te horen keffen vind ik geen aanlokkelijk vooruitzicht.

Ze kunnen prima hun mondje roeren maar zullen nooit eens getuigen van een sprankje humor, een geestigheid of een grappige wending die toehoorders een glimlach ontlokt. Alle drie zijn ernstiger dan ernst mag zijn in de politiek en drammeriger dan prettig is om te aanhoren.

Met Marijnissen verdwijnt het spannende debat uit de tweede kamer. Want tegen wie kan Pechtholt nu nog een hoge boom opzetten?

Gruwel

De hele wereld die zich bemoeit met het dode kindje van Boulahrouz. EmotieTV optima forma. Terwijl van Basten en spelers proberen om dit verdriet intiem te houden, smullen presentatoren en side kicks van de even onzinnige als ongepaste psychologische prognoses.
Hart en kracht van Boulahrouz onder het fileermes van de sportkwakzalverij.

Betrekkelijkheid

Ik moet niet over Den Dolder zeuren als ik de volgende morgen lees dat Den Haag zijn oog heeft laten vallen op het nog ongerepte Kijkduin. De strijd schijnt allen nog te zijn hoe hoog de flats er mogen worden. En verder moet het een Wellnesscenter worden.

Cave nomen! Als gemeenten zich ineens niet meer bedienen van hun moers taal zijn zij bezig om rottigheid en hebzucht in te zwachtelen in onweerstaanbare klanken. Wellness voor de onderdanen? Maak dat de ooievaar maar wijs.

Selektvracht, we noemen de naam...

Ondertussen zijn we verschrikkelijk veel uren verder. U dacht toch niet dat die printer al boven water was? Nee, zo snel gaat dat niet bij Selektvracht. De man van het depot waar de doos zich bevindt lijkt de hort op. Hij heeft de hoorn van de haak gegooid en zijn kuierlatten aangetrokken. Misschien is hij achter de voetballers aan, wie zal het zeggen? Misschien ligt hij met hoge koorts te bed. Nee, Selektvracht kan het ook niet helpen.

Bij het 0900-nummer zijn ze steeds reuze meelevend en beleefd. Dat mag ook wel voor 30 cent per minuut en telkens in de wacht gezet met lelijke muziek. Helaas pindakaas. Helemaal serieus wordt ik er ook weer niet genomen. Ik moet vooral volhouden. Blijven bellen. Ooit zal het depot toch zijn telefoon wel opnemen? Blijven bellen doe ik zeker, ook dat 0900-nummer, tot ze gillend van ellende zelf die printer komen brengen.

Ook een mailtje naar de klantenservice gestuurd. Da's helemaal geweldig. Het antwoord luidt: Uw pakket is enkele malen uitgesteld. Ik raad u aan contact op te nemen met het depot en dan volgt een ander foonnummer dan ik steeds heb gebeld. Hoera, er neemt een vrouw op. Maar ze vraagt bozig hoe ik in hemelsnaam aan haar nummer ben gekomen? Ik praat haar bij. Zegt ze: ik ken u wel. Ik ben van de kleine pakjes. Mijn collega doet de grote dozen. En ze somt alle keren op dat ze iets bij ons heeft gebracht. U bent toch van die keeshond waarmee ik zo graag sta te vrijen? Nu ken ik haar, herken ik zelfs haar stem.

De collega kan ziek zijn of zo, helpt ze denken. De collega kan naar Zwitserland zijn vertrokken, geef ik als voorzet. Dan blijft de boel een weekje liggen, ja, beaamt ze. Ze kan mij dus niet verder helpen. Ik heb ondertussen begrepen dat Selektvracht geen grote organisatie is, maar werkt met ingehuurde krachten.

Ik bel klantenservice om verslag te doen over mijn gesprek met het foute telefoonnummer, en of ze misschien iets beters weet? Nou ja {zucht} ik moet het nummer blijven bellen dat niet wordt opgenomen. Zij kan hier ook niks aan doen. Ik kan ook de afzender in Duisland verzoeken om druk op de ketel te zetten. Ik vraag of ze mal is en stel me zo voor dat ze rustig doorgaat met haar nagels vijlen.

Ik stuur een informatief mailtje naar mijn Duitse leverancier om te melden dat ik nagels zit te bijten. Binnen vijf minuten heb ik antwoord. Dat DHL in elk geval een handtekening heeft van Selektvracht mocht de printer verloren raken, en dat niemand anders dan Selektvracht verantwoordelijk is om de printer af te leveren. Zo is dat. Maar een zo snelle, meelevende reactie uit Duitsland troost. Van mij mogen de Duitsers ineens het voetbal winnen.

Vanmorgen. Nieuwe dag, nieuwe kansen. We geven het depot een extra uurtje. Had niet gehoeven want de hoorn ligt nog altijd van de haak. Dan het 0900-nummer maar weer gebeld. 30 cent per minuut. Dank voor het wachten, dank voor uw begrip, u wordt zo snel mogelijk geholpen, lelijke muziek, dank voor uw begrip en de klok tikt voor de zoveelste dag, voor de zoveelste keer ping-ping kassa verder.

Gelukkig ken ik nu alle mensen daar. Hoef ik niet steeds mijn probleem te herhalen. Ik meld zonder omhaal dat het depot de hoorn nog altijd van de haak heeft liggen. Hij zet me in de wacht. Kennelijk om zelf te proberen of hij contact kan krijgen. Hij komt teleurgesteld terug en zegt dat het hem ook niet lukt. Nee, dank je de koekoek. In elk geval word ik nu geloofd en voor langere tijd in de wacht gezet. Als hij terugkomt en me vriendelijk dankt voor het wachten (daar waren weer drie euri's door het lijntje gewapperd) zegt hij dat ze met hogerop gaan overleggen. Ik zal worden teruggebeld.

June 18, 2008

Breek me de bek niet open want dan gaat hij janken

Lief slaperig dorp Den Dolder - staat zojuist in het lokale sufferdje - gaat groeien met 60-70%. Weg bomen, weg beesten, weg rommelbosjes. Het zal een groeikern worden à la Leidsche Rijn ondanks protesten van o.m. Groen Links en D'66.

Zeist zet door. Zeist wil grote gemeente worden met een groot salaris. Dit staat niet in het sufferdje maar wordt gefluisterd. Een groot deel van de buitenplaats Zandbergen in Huis ter Heide zal worden gebruikt als opstap voor de autoboulevard. Dag groen. Dag bijen en vlinders.
Aan de voormalige vliegbasis Soesterberg zullen we nog maar niet denken.

Er is op hoog niveau beslist dat het groene hart van de Heuvelrug vernield mag worden.

Breek me de bek niet open want dan gaat hij bijten

Vorige week woensdag is de Epson bij het Duitse verzendhuis juichend uitgezwaaid want het leek de goede printer. Trackingnummertje erbij, niets op aan te merken. Als begripvol persoon geef je het transport enige ruimte. Maar als het trackingnummer maandagmorgen vertelt dat de doos diezelfde dag om 10:10 uur is overgedragen aan een Nederlands transportbedrijf en dat het tracken hier eindigt, begin ik al nattigheid te voelen.

Maandagmiddag ontdekt dat Selektvracht de Nederlandse bezorger is. Ik bel erheen. Die doos uit Duitsland? Ja, die heb ik gezien. Wordt morgen bij u langsgeleverd. Mooi.
Zit je de hele dinsdag geergerd voor Jan Doedel. Geen printer afgeleverd.

Vanmorgen weer gebeld. Voor 30 cent per minuut. Wilt u even wwachten? Dank u voor het ongemak. Muziekje erbij? Dat weet ik niet meer. Eindelijk een vrouwspersoon. Zo een die geen tegenscpraak duldt en meldt dat degeen die van mijn pakket weet in gesprek is. Ik zeg dat ik wil wachten. Zij zegt dat dit niet kan. Dat ik zal worden teruggebeld.

Uur later word ik inderdaad teruggebeld. Geduld, geduld, mevrouw. Het pakje is met de bezorger mee. Ik probeer nog dat het niet om een pakje draait maar om een grote doos met laserprinter. De dame herhaalt ongeduldig dat het pakje bij de bezorger in de auto ligt en tussen 12 en 18 uur zal worden gebracht.

Niet dus. Neen dus. Mooi van niet.

June 16, 2008

MarsEdit post foutloos

Tijdenlang heb ik foutmeldingen gekregen als ik met mijn browser (Firefox, Safari) postjes naar dit weblog schreef. Ik werd er stapelgek van want ik kon de fout niet vinden hoe ik mij ook in de werking van de SQL-database verdiepte. Het bedierf mijn plezier en maakte dat ik een hele tijd geen zin meer hand om te loggen want ik vreesde dat mijn spul op zekere dag in elkaar zou storten.

Ik had me verleden week net voorgenomen iemand serieus om hulp te vragen toen ik MarsEdit v2 tegenkwam, een desktop blogger voor de Mac waarvan ik een tijdje terug de proefversie gedownload had. Tot mijn verbazing post dit programma elk bericht - met opgave van een of meer categorieën - zonder de minste foutmelding uit te lokken. De boel loopt. De boel loopt bijna onbehoorlijk soepel na zoveel maanden ellende.

Waaraan dit ligt kan ik niet vertellen, maar ik maak verdiende reklame!

Haaievinnen

Om twee verjaardagen te vieren een middagje Dolfinarium gedaan. We waren er in geen jaren meer geweest. Wat hun site al deed vermoeden was dat de commercie er hoogtij viert. Om de zoveel meter valt wel iets te snacken. Het bakt er frieten en kroket, draait zacht en hard ijs, broodjes of limonade, koffie uit kartonnen bekers, cola uit blik en wat je verder al niet aan eet- of drinkbaars kunt bedenken.

Dan is er het speeltuinachtig gebeuren dat voor een hele leeftijdsgroep aanlokkelijker is dan het zwemmende vee in troebel water. Per slot kun je in de vele prullariawinkels pluchen dolfijnen kopen van mini tot tera in de meest vreselijke kleuren. Ik heb voor mijn Isabella Caramella nog tersluiks gezocht naar de krokodil Petijn maar die hadden ze natuurlijk niet.

Isabel zelf keek met grote ogen verstild naar de show van de tuimeldolfijnen. Die waren haar te machtig. Meer opgewonden raakte ze bij de roggen die ze uit Singapoore al kende. Ook nu wilde ze ze aaien. Jas uit, vest uit, mouwen op rolletjes, en daar hing ze in papa's grote handen ernstig boven water totdat de roggen bij haar kwamen.

rog2.jpg

[Deze foto heb ik niet gemaakt maar op internet gevonden.]

Stiekem ben ik ook het meest op de roggen met hun krankzinnige gezichten. Het zijn wonderlijke flappen vis waarvan Chinezen, besefte ik ineens, liefst haaienvinnensoepjes koken. De rog is nu eenmaal een platgeflapte haai, een pannenkoek van vis in voorbeeldige schutkleur met spierwitte buik en een roerend eigen gezicht.

Al zoekend naar meer roggeninfo kwam ik een prachtig aquarium met roggen tegen. Ik wil er wel eentje voor in bad.

June 15, 2008

De maarschalk overziet zijn domein

maarschalk.jpg

Het is haar vaste stek, daar boven op de nok. Vanaf deze plek heeft ze ruim zicht op vijandelijk gebied. Kan ze inspecteren of de concurrentie al in aantocht is. Anderen eten dagelijks mee, maar zij is de baas van deze plek. Hiervandaan kan zij ook in de gaten houden of er al leven in de keuken is, of de hond al buiten loopt en of de voedselkist al naar behoren is gevuld. Zij weet als geen ander dat het hier pinda's groeit.

voederkist.jpg

De voederkist is in de wijde omtrek geliefd. Niet alleen bij de eekhoorns, maar ook bij de vlaamse gaaien, mezen, roodborsten en boomklevers die graag een pinda'tje meepikken of -grissen. De kist is met zijn plek vergroeid. De bamboe steekt er dwars doorheen. Plant nooit woekerende bamboe in een bos, maar dit terzijde.

Wat zou ons dierenvolk teleurgesteld zijn als deze kist verdween.

June 14, 2008

Voetbal zoals het leuk is

Terwijl we hem vorige week nog verguisden omdat zijn mannen en wissels onze smaak niet waren bejubelen we hem nu vanuit onze tenen, die Marco van Basten. Maar goed dat hij zich van alle beterweters geen barst heeft aangetrokken. Eindelijk kunnen we weer eens genieten van een paar ouderwetse potten aanvallend voetbal door een team zonder kapsones dat met zichtbaar plezier wil samenwerken.

Of ze die Europacup nou wel of niet te pakken krijgen, ze kunnen voor mij niet meer stuk. Coach, keeper, achter- voor- en middenvelders zijn me even lief geworden. Dit elftal werkt zich te pletter om met vereende krachten overtuigend te winnen. Voetbal zoals het leuk is. Ik hoop dat dit nog even blijft.

June 13, 2008

Moscow Chamber Soloists

Ooit ergens Russische violen gehoord die me door merg en been gingen. Na lang zoeken kwam ik terecht bij De Rode Pomp in Gent. Daar vond ik tussen de CD's een 'Schnittke, Stravinsky, Sjostakovitsj' door de Moscow Chamber Soloists. Opname uit 1995. Er stond een geluidsfragment bij en daarop herkende ik onmiskenbaar de juichende, smekende, klagende, jankende, ruwe, smachtende violen. Russen door Russen gespeeld geeft een extra dimensie.

Het duurde nog een tijd voordat ik had opgespoord dat ik deze cd kon bestellen bij de Rusland CD Shop en dat hij slechts 16 euro kostte inclusief verzenden. Vandaag kwam hij aan uit Tsjechoslowakije, 5 dagreizen hiervandaan.

Tsjechisch.jpg

Een adres om verder uit te pluizen.

Koelende erwtjes

Denk d'r om, zei hij (alsof ik volgende week al geholpen zou worden) dat je voor en na de ingreep je ogen goed koelt. Niet van die modieuze maskertjes kopen bij de luxedrogist maar twee zakjes bevroren doppertjes van de Aldi in je diepvries leggen. Kun je voor elke zwelling en knelling gebruiken. Blijven altijd goed.

Ik had natuurlijk ook mijn kaak moeten koelen!
Maar toen had ik nog geen doppertjes in huis.

Wachttijd

Door de spits naar Nieuwegein met twee dezelfde schoenen aan. Naar de plastisch chirurg voor een ooglidcorrectie. Ik zat daar op z'n mooist met mijn nog altijd dikke wang, tranende ogen, verstopte neus en oren.
Hoe kan ik u kennen terwijl u hier nog nooit bent geweest? vroeg hij verbaasd met zijn lege mapje zwaaiend.
U heeft mijn man een paar maanden terug onder handen gehad, maar die is koffie halen. Zullen we de deur dan maar een stukje open laten zodat hij u kan vinden of willen we hem buitensluiten?.
Sympathiek dat ik de keuze kreeg.

De diagnose was snel gesteld. Hij had me tijdens een controle van JW al op mijn defecten bekeken. Hij vulde de formulieren voor de verzekering in om het me makkelijk te maken. Medische noodzaak zonder twijfel, maar ik mocht gehercontroleerd door een verzekeringsarts. De aanvraag kan een tijd duren. Ga maar meteen langs de anesthesie dan zit u vast in het systeem.

Daar was ik vlug klaar: Wat was uw laatste grote operatie? Ik antwoordde: Fess door de KNO. Als u dat overleefd heeft zal dit ook wel lukken, sprak de verdovingsarts. Rookt u? Neen. Drinkt u? Neen. Maar u eet nog goed, constateerde hij. 't Is roken of eten, gaf ik toe. Hij vond mijn overtollige kilo's veel beter dan mijn rookverslaving. Heeft de Fess goed geholpen?, vroeg hij belangstellend. Ik antwoordde dat alle pollen, huidschilfers en huismijtenpoepjes nu tenminste meteen mijn hoofd inwoeien. Hij vermeldde op het formulier dat mijn longen een tikkeltje piepten. Kunst, als je zo verkouden bent.

Meteen door naar de opname. De chirurg had gewaarschuwd dat ik gedurende drie weken absoluut ontoonbaar zou zijn en met goed fatsoen niet sociaal zou kunnen functioneren. Niet dat ik over termijnen had nagedacht, maar op 4 oktober wil ik zonder blauwe ogen naar een zekere bruiloft. Ik had me geen zorgen hoeven maken want de wachttijd bleek 9 à 12 maanden. Maar dan hèbt u ook wat, fluisterde de opname-dame. Waarom denkt u anders dat u zo lang moet wachten?

Ach sooo. Zo had ik het nog niet bekeken. Ik behoor ineens tot de juppen die perzee door die perzoon wille worre gesneeje. Persoonlijk had ik nooit van hem gehoord. Pas toen ik hem leerde kennen vond ik hem ontzettend kundig en daarbij ook nog eens aardig. Dus geen gesmiespel want zo is het toevallig gekomen.

Wachttijd: negen maanden à een jaar.
Een kind krijgen gaat sneller!

June 12, 2008

Snottebel

Wat was ik zielig vandaag, niet te geloven. Gisteren ging het nog wel, ging ik zelfs nog met de hechtingen in mijn kaak naar hondenles. An zag meteen dat ik het overwicht over Yoeko kwijt was, zette mij op een bank en liet een jonge assistente met Yoeko werken.

Niet alleen dat vannacht mijn kaak in drievoud zwol, maar ineens was ik ook door-en-door verkouden. Zo'n kaakbehandeling moet een funeste dip in je weerstand geven. Alle sluipende, sluimerende infectiehaarden pakken hun kans - de antibiotica ten spijt die ik moet slikken. Ik ben net een kleuter van drie met snottebellen aan de neus. Niet lekker nee, wat u zegt.

Dan kwam er nog de man van de Miele omdat de wasmachine in onbalans was geraakt. Hij was schroeven verloren en bijna van zijn tafel afgedanst. De monteur stond er niet erg van te kijken. Ook al was het apparaat bijna 20 jaar oud, hij kan nog best een tijdje mee als hij weer goed wordt afgesteld en aangeschroefd. Kan kloppen want de vorige heeft het ook 24 jaar uitgezongen.

Alles is betrekkelijk

Er was een mevrouw die gistermorgen voor de spiegel stond en dacht: zal ik nou die beige of die rode schoenen aantrekken vandaag? Aan de ene voet droeg ze een beige, aan de andere een rood gemakkelijk zittend ding. Ze waren van eenzelfde snit en gemak. Het zou een lange dag bij de tandarts worden. Uur om er te komen, anderhalf uur behandeling en dan een uur om terug te rijden. Allemachtig, dat werd verdorie haasten want de hond moest nog gevoerd en uitgelaten. Het was al lang de hoogste tijd geweest om te vertrekken.

Snelle rit. Lief reed en moest zelf ook even worden behandeld. Hij is nog altijd patient bij de vader die tegenwoordig praktijk doet bij zijn zoon door wie ik dus word behandeld. Altijd een hartelijk weerzien met de mensen die lange tijd onze buren waren: kus-kus-kus maar deze keer schaterend. Ik begreep niet waarom en schoot naar toilet om voor de lange zit nog een plasje te plegen. Toen zag ik het pas. Ik had er niets van gemerkt. En wie kijkt er in haast naar zijn voeten?

Daar kwam zoon H. mij al halen. Schaterend toen hij mij zag. Gedraag je!, zei ik tegen hem, terwijl ik mijn best deed de receptionistes te passeren met een gezicht of ik de laatste mode naar Arnhem bracht. Het valt nogal niet op, zei hij proestend. We liepen de behandelkamer in waar een voor mij vreemde assistente met een ernstig gezicht stond te wachten. Lachen mag, zeiden wij in koor, en H. schetste haar even de relatie die we hadden. Toen tegen mij: De kubus van Rubrik is weer helemaal terug en ik speel hem nu met mijn jongens. Weet jij nog dat je mij toen een boekje hebt gegeven met de oplossing er in? Ik heb het pas weer tevoorschijn gehaald om mijn vingervlugheid terug te krijgen.
Eerst wist ik het niet meer, maar langzaam ging het dagen.

Toen ik eenmaal in de stoel lag met die rare voeten onder de blauwe behandeljas vandaan hield ook de assistente zich niet meer goed. Het werd een vrolijke bedoening waarbij zij wel mochten lachen maar ik niet meer. Tussendoor kwam er nog een compagnon binnen om H's knappe verrichtingen te bekijken. Hij was zo gespitst op de techniek dat hij niet eens naar mijn voeten keek. Zo zie je maar weer dat alles betrekkelijk is en niet om je over op te winden.

June 09, 2008

Bleef het nou maar bij oranje zonder geouwenhoer

Dertigduizend oranjefans met oranje pruiken, oranje ontvlambare boa's, oranje hoeden, oranje kelen van het gezuip die liederlijk oranje schreeuwen in een brave stad als Bern waar ze geen kleurige woorden gewend zijn. Tenminste, zo komt Zwitserland nog altijd op mij over. Vooroordeel natuurlijk want sinds eind jaren vijfig ben ik er niet meer geweest.

Dertigduizend oranjefans voor wie oranje paprika's gekweekt zijn, oranje tompoezen en oranje limonades om stiekem witte rum of gin in te gieten. De oranjekoek die gewoonlijk rose is, wordt vanavond ook weer oranje weggebeten. Majesteit snackt ongetwijfeld oranje zalm op oranje worteltjes wat een uitstekende combi is tegen majesteitelijke cholestorol en nachtblindheid.

Goudvissen zijn ook oranje, evenals sleutelbloemen en oostindische kers maar dit doet er niet toe.

Voetbal is best leuk. Maar die cultus van geleuter waarmee het getrap voor, na en tijdens wordt vergezeld is buitenproportioneel. Het gewichtige gebabbel van krentenmakkers-onder-elkaar die het vanuit hun luie stoel beter weten is niet om aan te zien. Kletskoppen met gezwets en hete piepers in de keel die zich hoog verheven voelen en dik worden betaald voor hun vaak wonderlijke zinsbouw. Ze verwoorden alleen maar dunnetjes over wat u en ik met eigen ogen hebben gezien.

De ouwe Hans Kraay mag nog van mij. Die blijft Hans Kraay en geen lollige mix van Mart en Matthijs, azzu begrijpt wat ik bedoel.

June 08, 2008

De erfenis van Fiep

fiepnotenbomen.jpg

Puffend en zwetend de beide walnootbomen in grotere kuipen geplant. Het zijn blijvende cadeautje van eekje Fiep met wie ik in 2003 heftig vocht om de oogst.

Ik liet haar de boom inklimmen en de noten losknagen. Dan kwam ik uit mijn schuilplek tevoorschijn en joeg haar weg. Ik verzamelde de noten die zij had laten vallen en nam ze mee naar de kist bij de keuken. Ik legde ze daar in een fruitkis te drogen.

Ik had mijn hielen nog niet gelicht of Fiep zat natuurlijk weer in de boom. Hààr boom wel te verstaan, want ze had al weken lopen inspecteren of de noten goed rijpten. Zodra ik de keuken was binnengegaan sloop ze trouwens naar mijn kist om zich ook nog eens aan mijn voorraad te vergrijpen. In ruil hiervoor was ze wel bereid om zich in alle standen te laten fotograferen.

fiep2juli.jpg

Fiep en ik kenden elkaar. Ze kwam de hele winter bruine boterhammen eten met kaas of pindakaas. Onder een paar werkhandschoenen verstopte ik elke morgen twee walnoten voor haar opdat de vlaamse gaaien die niet zagen. Eentje at ze op, de tweede kwam ze halen om in te graven. Vergat ik noten neer te leggen of was een kaper haar voorgeweest, dan kwam ze hevig teleurgesteld tegen de ruit op staan om haar noten op te eisen.

Ze liet me in het voorjaar haar jongen zien. Haar werpnest zat notabene vlak naast het raam van mijn werkkamer. Ik had haar talloze keren de stam van een spar in zien klimmen, maar nooit gemerkt waar haar nest zich bevond. Ze haalde grapjes met me uit. Liep ik onder de dennenbomen dan kegelde ze dennenappels op mijn hoofd.

Ze was spaarzaam. Altijd groef ze alle noten in die ze te pakken kreeg. De twee die ze was vergeten op te halen en die in het voorjaar uitliepen heb ik in potten geplant. Ze zijn nu vier jaar oud maar we hebben de tijd. Een wolnoot moet minstens acht jaar zijn voordat hij vrucht gaat dragen. Mochten we onverhoopt verhuizen, dan nemen we de potten mee.


foeballuh

schietop.jpg

Ga toch eens weg joh, je gooit telkens mijn spullen om..
En even later: Ingerukt!. Diepe zucht. Ingehouden boosheid: Wegwezen nou!.

Het is hem niet af te leren. Waar zij gaat of staat, wat zij ook uitspookt, waar zij ook heensluipt, daar cirkelt hij om haar heen. Hier kan geen Ayaan- of Verdonkbewaking tegen op. Hij weet dat zij nog maar een puppie is en zijn bescherming nodig heeft. Behalve natuurlijk als haar grote honden Noni en Gaia de tuin binnenrennen. Dan blaft hij naar ons: Nemen jullie het even over? en draaft achter de teven aan.

Zij kletst ondertussen verder: Ik ben drie. Maar als ik vier ben mag ik naar school. Dan ga ik theedrinken en dansen en hollen.
Frons in d'r voorhoofd.
Heel ver springe en spelen en theedrinken.
En leren lezen?, vraag ik, en sommen maken? Ze knikt.
En theedrinken, zegt ze stralend ennuh... ennuh... het borrelt op vanuit haar zilvergeslipperde tenen: dan mag ik foeballuh!

June 07, 2008

De klok, de klepel en het kind

Ik had de paps vast uitgelegd wat we volgende week gaan doen. Hier zijn de toegangskaarten voor het dolfinarium, dan kunnen jullie zelf bekijken hoe laat je komt. "Dolfinarium" zegt de paps tegen Isabel die er half luisterend naast staat. "Dolfijntjes kijken", maar ze reageert niet.

Drie uur later - de paps allang vertrokken en wij even op de computer youtube-dolfijnenfilms gekeken - eten we een boterham en overleggen wat we verder doen vandaag. Ik zeg tegen haar: "moet je niet even een dutje gaan doen?" want ze ziet er wat snotterig en bleekjes uit.

Zegt ze: "Nee, daar heb ik geen tijd voor want we moeten dadelijk met de auto die dolfijnen kijken". Ik leg haar uit dat we dat pas een volgende keer doen. Leuk vindt ze die mededeling niet, maar ze legt zich erbij neer. Letterlijk wel te verstaan. Ze ligt te maffen als een voldaan marmotje.

Alsof ze waren ingehuurd

Alsof we ze hadden ingehuurd vanmorgen! Ze waren er allemaal tegelijk. Isabel zat nog niet op haar stoel aan tafel of daar sprongen de twee die over het dak van tuinhuis waren gekomen via de stermagnolia de notenkrat in.

Isabel zag ze, maar wees meteen naar de witte regen. Eén rode eekhoorn zat daar in de takken kwispelend op z'n beurt te wachten, de tweede zat eronder op het stenen muurtje. JW riep ondertussen dat er een eekhoorn op de kist bij het achterraam was verschenen waar ik een bord met doppinda's had neergezet. Binnen drie tellen verscheen daar een tweede om een pindapeul mee te grissen.

We kwamen ogen tekort. Zes eekhoorns tegelijk. Voeg daarbij nog de vlaamse gaaien en eksters die de voerplek ook hebben leren kennen. Die komen in een noodgang aangevlogen en pikken in een fraaie duikvlucht van het lekkers mee.

Toen iedereen vertrokken was kwam Berensnoetje terug. Ze is oud geworden en heeft een dunne staart gekregen. Als onmiskenbaar kind van "Fiep" vond ze het zonde om restjes op haar bord te laten liggen. Terwijl Isabel in de vensterbank stond en ik over de bankleuning hing toe te kijken kwam ze telkens langsgehuppeld om, met een schuin oogje op ons gericht, de overgebleven pinda's voor onze neus in te graven.

Zo dichtbij!, zuchtte Isabel hevig onde de indruk, ik kan ze bijna aaien! Als zij volgend jaar op school vertelt dat ze zes eekhoorns tegelijk zag waarvan er twee voor het grijpen zaten, dan denken de juffen dat ze fabeltjes vertelt. Er zullen maar weinig juffouwen bestaan die zoiets uit eigen ervaring kennen.

June 06, 2008

Hie kiept an eij

De baas van het Duitse bestelhuis, dat van de Epson printer, had mij vorige week om een week respijt verzocht. Als ik vandaag niets had gehoord moest ik hem weer aan zijn jasje trekken. Hetgeen ik met genoegen deed omdat ik niets meer had vernomen, laat staan een printer in ontvangst genomen.

En alweer klonk het antwoord hoopvol. Of ben ik te goedgelovig?

checked back with my colleague from the returns department, who called our
distributor for any news. According to them they have shipped the missing
piece today so we should receive it on Monday. I'll keep an eye on that.

Dat hij eyes keept is waar. Per slot had hij de foute zending onderschept. Maar dat het achterhalen wat loos is zijn tijd moet hebben is ook een feit. Op 9 april begonnen we deze printer te bestellen. Niet bij hem hoor, maar in zijn algemeenheid.

De schop of de zeis?

Het zit dik voor mekaar bij de kabel. Alles loopt. Zelfs op mijn netwerk valt niets af te dingen. De oude computers zoeken verbinding via de oude Aiport (die in de WAN steekt van de nieuwe Airport) en de nieuwste computers gaan via de nieuwste Airport die de kabelmodem in z'n WAN heeft. Een volle dag op netwerken gestudeerd, maar nu weet ik ook bijna alles af van DHCP, NAT en WDS. Alsof we twaalf computers hebben, hè?
Maak ik al indruk?

Via een slimheidje konden we voor nood ook nog bij xs4all inloggen, maar we blijken dit niet meer te doen nu alles goed loopt. Tijd om, onder behoud van Pack het ADSL-gedeelte op te zeggen. Geloof het of niet, toch met een brok in de keel want ik heb het er negen jaar dik tevreden uitgehouden. Nadat ik daarvoor al een flinke tijd bij Merik Voswinkel had gezeten. Maar diens Knoware, in die dagen de enige Mac-georienteerde intenetprovider (aanvankelijk met één inbelpunt) ging in andere handen over en bood geen isdn toen ik dat nodig had.

Misschien kom je wel terug, zei de mevrouw geheimzinnig. Er zijn plannen voor nieuwe ontwikkeling. Televisie over glasvezel en zo, verstond ik. Maar ik weet al te god: Pas als heel Nederland beglaskabeld is, komt hier de man met de schop. Dan denk ik nuchter: De man met de zeis zal eerder zijn.

June 05, 2008

Pas op met hete opwinding

Nu had ik me zo verheugd om me te hullen in oranje boa en nog dieper oranje pruik, blijken de spullen brandgevaarlijk te zijn. In plaats dat de VROM-inspectie + Voedsel en Warenautoriteit dit constateren voordat de prullen zijn verkocht, loopt half holland ineens met brandbaar op z'n kop. Offu zich maar niet neer wilt zetten naast brandende sigaretten, steekvlammen, barbecues, warmtebronnen, hete opwinding of vuurgevechten. 't Is maar dat u het weet.

Deze kop spant de kroon

De kop van de dag: Bussemaker_steekt_hand_in_eigen_boezem. Hebt u dat nou ook? Dat u van die smeuïge beeldspraken letterlijk voor ogen ziet?
Zo gaan op dezelfde website ook de Oranjepruiken als warme broodjes over de toonbank.
Bah!


June 03, 2008

De Schubert van Haitink

Op weg naar bed passeerde ik gisteravond de kamer waar de TV nog stond te zenden. Oren op steeltjes kreeg ik ervan en kippenvel. Daar dirigeerde Frans Brüggen Schuberts symfonie 9, ooit symfonie 8 genoemd als ik mij goed herinner.

De negende van Shubert is mijn lievelingsconcert sinds ik hem kon downloaden van WGBH Classical de zender uit Boston waar, rechtstreeks of via podcast, een hoop moois wordt uitgezonden. Ze houden er een goed gedocumenteerde weekagenda op. Zo trof ik in het prille voorjaar de aankondiging dat de Boston Symfony Orchestra Schuberts negende zou spelen onder leiding van Bernard Haitink.

Ik wist hem op te nemen onder gemis van de laatste vier minuten. De WGBH stopt altijd grapjes in zijn broadcasts waardoor opnemen mislukt. Niettemin was wat ik had kunnen downloaden genieten. Zo swingend en indringend had ik 9 nog nooit horen spelen. Internet afgeschuimd of ik deze combi (Schubert+BSO+Haitink) misschien ergens kon kopen. Maar nee. Ik moest me met het incomplete werk op de ipod redden.

Ik ben zeer van Schubert 9 gaan houden. Nadat ik Brüggens uitvoering had afgeluisterd heb ik de iPod in mijn oren gehangen. Was Brüggen al fraai, het primitief gepikte concert zonder einde van Haitink met de BSO benam me voor de zoveelste maal de adem.

June 02, 2008

Zoefzoef de haas met goed geheugen

Volgens mij is gisteren de vakantie begonnen. Alle zich respecterende TV-programma's met zwaarbetaalde presentatoren zijn tot september afgetaaid. Het domboseizoen is aangebroken met het herhalingenwerk. De omroepen maar denken dat wij er niets van merken. Ik kijk weinig TV maar als ik herhalingen krijg voorgeschoteld van films of detectives die ik jaren terug al heb gezien dan blijkt mijn geheugen uitstekend te zijn.

Ziggo stond bij de allerlaatste Kassa van het seizoen op de eerste plaats van klachten. KPN op de eerste plaats van het hele seizoen. Xs4all dreigt door de KPN te worden meegezogen in slechte bereikbaarheid. Net voordat Ziggo een feit werd stapte ik naar het kabelnet van Casema dat nu dus niet meer bestaat.

Nee, ik mopper niet over de chaos aldaar want ik ben op het forum van ex-multiwebbers - die nu ook door Ziggo zijn ingelijfd - snel en vriendelijk geholpen. Er doet zich nog maar één probleempje voor: Het is er gelukt een website aan te maken; het is zowaar gelukt om er met ftp binnen te gaan en een 'index' neer te zetten, maar wat nu de URL van die website is kan niemand mij zeggen.

Maar ja, je moet kennelijk veren laten om zoefzoef de haas te kunnen spelen en van een netwerk bouwen weet ik nu ook weer alles af. Maar deze speedtest liegt er niet om, al lijkt hij mij te mooi om waar te zijn.