Breek me de bek niet open want dan gaat hij bijten
Vorige week woensdag is de Epson bij het Duitse verzendhuis juichend uitgezwaaid want het leek de goede printer. Trackingnummertje erbij, niets op aan te merken. Als begripvol persoon geef je het transport enige ruimte. Maar als het trackingnummer maandagmorgen vertelt dat de doos diezelfde dag om 10:10 uur is overgedragen aan een Nederlands transportbedrijf en dat het tracken hier eindigt, begin ik al nattigheid te voelen.
Maandagmiddag ontdekt dat Selektvracht de Nederlandse bezorger is. Ik bel erheen. Die doos uit Duitsland? Ja, die heb ik gezien. Wordt morgen bij u langsgeleverd. Mooi.
Zit je de hele dinsdag geergerd voor Jan Doedel. Geen printer afgeleverd.
Vanmorgen weer gebeld. Voor 30 cent per minuut. Wilt u even wwachten? Dank u voor het ongemak. Muziekje erbij? Dat weet ik niet meer. Eindelijk een vrouwspersoon. Zo een die geen tegenscpraak duldt en meldt dat degeen die van mijn pakket weet in gesprek is. Ik zeg dat ik wil wachten. Zij zegt dat dit niet kan. Dat ik zal worden teruggebeld.
Uur later word ik inderdaad teruggebeld. Geduld, geduld, mevrouw. Het pakje is met de bezorger mee. Ik probeer nog dat het niet om een pakje draait maar om een grote doos met laserprinter. De dame herhaalt ongeduldig dat het pakje bij de bezorger in de auto ligt en tussen 12 en 18 uur zal worden gebracht.
Niet dus. Neen dus. Mooi van niet.