De Schubert van Haitink
Op weg naar bed passeerde ik gisteravond de kamer waar de TV nog stond te zenden. Oren op steeltjes kreeg ik ervan en kippenvel. Daar dirigeerde Frans Brüggen Schuberts symfonie 9, ooit symfonie 8 genoemd als ik mij goed herinner.
De negende van Shubert is mijn lievelingsconcert sinds ik hem kon downloaden van WGBH Classical de zender uit Boston waar, rechtstreeks of via podcast, een hoop moois wordt uitgezonden. Ze houden er een goed gedocumenteerde weekagenda op. Zo trof ik in het prille voorjaar de aankondiging dat de Boston Symfony Orchestra Schuberts negende zou spelen onder leiding van Bernard Haitink.
Ik wist hem op te nemen onder gemis van de laatste vier minuten. De WGBH stopt altijd grapjes in zijn broadcasts waardoor opnemen mislukt. Niettemin was wat ik had kunnen downloaden genieten. Zo swingend en indringend had ik 9 nog nooit horen spelen. Internet afgeschuimd of ik deze combi (Schubert+BSO+Haitink) misschien ergens kon kopen. Maar nee. Ik moest me met het incomplete werk op de ipod redden.
Ik ben zeer van Schubert 9 gaan houden. Nadat ik Brüggens uitvoering had afgeluisterd heb ik de iPod in mijn oren gehangen. Was Brüggen al fraai, het primitief gepikte concert zonder einde van Haitink met de BSO benam me voor de zoveelste maal de adem.