foeballuh
Ga toch eens weg joh, je gooit telkens mijn spullen om..
En even later: Ingerukt!. Diepe zucht. Ingehouden boosheid: Wegwezen nou!.
Het is hem niet af te leren. Waar zij gaat of staat, wat zij ook uitspookt, waar zij ook heensluipt, daar cirkelt hij om haar heen. Hier kan geen Ayaan- of Verdonkbewaking tegen op. Hij weet dat zij nog maar een puppie is en zijn bescherming nodig heeft. Behalve natuurlijk als haar grote honden Noni en Gaia de tuin binnenrennen. Dan blaft hij naar ons: Nemen jullie het even over? en draaft achter de teven aan.
Zij kletst ondertussen verder: Ik ben drie. Maar als ik vier ben mag ik naar school. Dan ga ik theedrinken en dansen en hollen.
Frons in d'r voorhoofd.
Heel ver springe en spelen en theedrinken.
En leren lezen?, vraag ik, en sommen maken? Ze knikt.
En theedrinken, zegt ze stralend ennuh... ennuh... het borrelt op vanuit haar zilvergeslipperde tenen: dan mag ik foeballuh!