Haaievinnen
Om twee verjaardagen te vieren een middagje Dolfinarium gedaan. We waren er in geen jaren meer geweest. Wat hun site al deed vermoeden was dat de commercie er hoogtij viert. Om de zoveel meter valt wel iets te snacken. Het bakt er frieten en kroket, draait zacht en hard ijs, broodjes of limonade, koffie uit kartonnen bekers, cola uit blik en wat je verder al niet aan eet- of drinkbaars kunt bedenken.
Dan is er het speeltuinachtig gebeuren dat voor een hele leeftijdsgroep aanlokkelijker is dan het zwemmende vee in troebel water. Per slot kun je in de vele prullariawinkels pluchen dolfijnen kopen van mini tot tera in de meest vreselijke kleuren. Ik heb voor mijn Isabella Caramella nog tersluiks gezocht naar de krokodil Petijn maar die hadden ze natuurlijk niet.
Isabel zelf keek met grote ogen verstild naar de show van de tuimeldolfijnen. Die waren haar te machtig. Meer opgewonden raakte ze bij de roggen die ze uit Singapoore al kende. Ook nu wilde ze ze aaien. Jas uit, vest uit, mouwen op rolletjes, en daar hing ze in papa's grote handen ernstig boven water totdat de roggen bij haar kwamen.
[Deze foto heb ik niet gemaakt maar op internet gevonden.]
Stiekem ben ik ook het meest op de roggen met hun krankzinnige gezichten. Het zijn wonderlijke flappen vis waarvan Chinezen, besefte ik ineens, liefst haaienvinnensoepjes koken. De rog is nu eenmaal een platgeflapte haai, een pannenkoek van vis in voorbeeldige schutkleur met spierwitte buik en een roerend eigen gezicht.
Al zoekend naar meer roggeninfo kwam ik een prachtig aquarium met roggen tegen. Ik wil er wel eentje voor in bad.