Afscheid van het "goud in de mond"
Dertien jaar schijnt hij het gedaan te hebben, bij vlagen door anderen afgewisseld of door ziekte geveld. Omdat ik niet matineus was wist ik amper van zijn bestaan. Tot ik in september 2006 een 12-wekig hondje kocht dat bij het krieken rond zes uur moest worden uitgelaten. Daarna begon ik de vroege stem te horen, naar hem te luisteren en hem enorm te waarderen:
Rob Trip
O ja, als ik een slechte morgen had door een verkouden hoofd kon ik best wel denken: Man, doe niet zo weerzinwekkend opgewekt en sloof je niet zo uit! Of als hij, interview afsluitend, wéér datdezelfde zinnetje uit zijn automatische piloot liet rollen: ... en houd ons op de hoogte.
Vertrouwde, zachte klank om wakker bij te soezelen. Goedemorgen Rob, wordt dit een mooie dag? Ik heb de geruststellende zinnetjes waar stalkster Jeanne zo van in katzwijm raakte niet vaak gehoord omdat ik na achten het meeste nieuws meer dan voldoende had gehoord en aan de papieren krant ging lezen.
Dag Rob, bedankt voor de talloze aangename uren. Maak het waar, dat de mooiste dagen nog moeten komen enne ... houd ons alsjeblieft op de hoogte.