Kopje thee
Bijzonder, om weer thee te drinken bij heel oude vrienden in dubbele betekenis. We kennen hen 45 jaar en ze zijn al behoorlijk op leeftijd. Hij is goed geconserveerd. Zij is ouder, hulpbehoevend ondertussen en wordt liefdevol door hem verpleegd. Hij is haar butler, zegt hij zelf.
Hij kreeg twee jaar terug al te horen dat ze zulke slechte nieren had dat dit haar laatste zomer zou worden; vervolgens haar laatste kerst. Wij hebben haar sindsdien al tweemaal een nieuw jaar in mogen klinken. De behandelend geneesheer heeft vorig jaar - min of meer gedwongen door de butler die zelf ook arts is - toch wel zijn excuses moeten maken.
Ze is nog maar een piepklein vogeltje, dat wel. Een pluisje dat je zo de wijde wereld in zou kunnen blazen. Ze zegt niet veel maar haar ogen twinkelen als ze naar de gesprekken luistert. Haar man is een briljant causeur. Ze springt er alleen maar tussen als de dingen niet kloppen. Ze is nog waanzinnig goed bij de pinken en even scherp als altijd.
Old soldiers never die, they just fade away. Ze gaat heel geleidelijk achteruit, alsof haar energie langzaam oplost in het onbestemde van het heelal. Kasplantje in de laatste fase. Mooi dat we nog thee met haar kunnen drinken. Roerend dat ze het nog steeds gezellig vindt om thee met ons te drinken. Het was een warme, welbestede middag.