Multimediale verwording?
In mijn jonge jaren moest ik mijn bord leeg eten omdat de nikkertjes in Afrika helemaal niks op hun bordje hadden, zelfs geen bordje hadden. Speelt dit nog een rol in mijn wereldperceptie? Ineens schiet Mars me in het foute keelgat. Ze gaan me straten te ver met hun multimediale (M&M?) geinigheid.
Ha ha, hoe grappig ze zijn. Too Cool! Je kunt tekst en foto's op de M&M-metjes laten drukken. Maar pas op! Mars schijnt vreselijk preuts te zijn. Er mogen geen onkuise plaatjes worden ingezonden of woorden die niet door de beugel kunnen. Geen namen van zaken of produkten, geen verwijzing naar drugs, geen schuttingwoorden en ook geen afzonderlijke letters, want dan zou je met de chocoladepillen woorden als kut en pik kunnen leggen. Mijn fantasie schiet trouwens te kort hoe je op een foto'tje van amper een tepel groot obsceniteiten zou moeten zetten.
O ja, vergat ik nog bijna te melden dat een zak bedrukte M&M-metjes van 200 gram $12 kost, wat eufemistisch is uitgedrukt want je moet drie zakken tegelijk bestellen. Da's dan $36 om de kopjes van je kind of kleinkind naar binnen te kauwen. Wat mij aan psychisch kanibalisme doet denken.
Voor die $36 kun je een heel dorp ondervoede nikkertjes op een bordje pap tracteren.
Ik kan heel best tegen de westerse luxe, maar Mars maakt het mij echt te multi.