Trouwdag
Onze trouwdag voor een groot deel besteed aan het beoefenen van geduld zonder ruzie te maken. Ging goed. Toen de wegenwachtman na twee-uur-en-een-kwartier kwam aangereden en in vijf minuten had geconstateerd dat er geen mankement was, zijn we met onze hongerige magen een pannenkoekhuis binnengestoven.
Het Kröller-Möller hadden we toen al binnen zodat we tijdens het lange wachten de tijd konden doden met het verteren van mooie beelden in ons hoofd. De radio mocht niet aan vanwege de vermeende zwakke accu. In mijn tas vond ik gelukkig nog een kortgeleden opgeladen shuffel. Diep in mijn oortjes gedoken zakte ik weg bij een wonderlijke mix bijeengescharrelde klanken waarvan ik titel noch herkomst herkende. Bijzonder.