Roos voor mezelf
Pluk maar een roos voor jezelf want die heb je verdiend. Twee-en-een-halve kilo kwijt binnen twee weken en lyme in je lijf. Plus een bijtwond van de teek die nog niet dicht is. Maar verder gaat het geweldig. Ik snap niet hoe het kan dat ik zo weinig honger voel. Motivatie!
De roos die ik pluk is gaaf en stralend. Een oranjerose Madame Curie die heerlijk geurt. De rest van de bloemen hangt verregend aan te dunne twijgen. Ondertussen staat Australie bij het herenhockey met 6-2 achter. Ze worden vernederend weggespeeld. De helden lijken zeer vermoeid en tragisch teleurgesteld. De verslaggever spreekt van 'mislukt'. Nou zeg, iets aardiger zou ook wel kunnen. We hebben ook plezier aan deze ploeg beleefd.
Behalve de rozen hangen ook de appels in de boom te rotten. En de walnoten, hoewel er daarvan al enige zijn weggeplukt. Wie die heeft opgegeten moet pijn in zijn buik hebben gekregen.
De lucht trekt dicht. Gelukkig dat ik om half negen al drie kwartier met de hond door het bos heb gelopen. De postbode bracht vitamine C want ik moet 60 gram per kilo gewicht voorlopig. Plus ozonzalf op het wondje. De postbode stapte door de open deur de keuken binnen. "Waar is de hond?", vroeg hij want hij wilde even met hem spelen.