Geduld is niet mijn beste zijde
Gelukkig maar dat we met de loodgieter hadden afgesproken dat hij pas na de bruiloft mocht komen slopen. Hij zou dinsdag beginnen maar belde maandag dat hij vast kwam breken. Beide thermostaatkranen waren finaal op en lieten alleen nog koud water door. De leidingen lagen diep in de muur en het was niet te zien hoe ze liepen.
De hele wasruimten opnieuw betegelen vanwege die te hakken sleuven? Ik dacht toch van niet. Ons knalroze Sfinx sanitair van 35 jaar geleden begint magnifiek retro te worden. Maar onze grijze tegels van 11 bij 11 worden door niemand meer gebakken. En verder moet er een nieuw scheidingswandje voor de douche worden geplaatst.
Mozaiek op matjes gevonden in dezelfde dikte en kleur. De tegelzetter ging creatief te werk. Repareerde beschadigde plekken met tegels die hij op een andere plek heel van de muur wist te krijgen en bekleedt de muren waar de kranen komen met mozaiek. Tot zover geen vuiltje aan de lucht.
Behalve natuurlijk dat die tegelzetter vanmiddag om vier uur zegt dat hij pas maandag terugkomt en dat de loodgieter belde dat hij pas vrijdagmiddag de kranen provisorisch komt aansluiten zodat we in het weekend misschien een badje kunnen pakken. Hoezo, een klus die in twee, hoogstens in drie dagen geklaard zou zijn?