Werelddierendag
Omdat W + V 4 oktober hadden uitgezocht om te trouwen, mocht Yoeko op werelddierendag bij zijn fokster Barbara logeren. We brachten hem vrijdagmiddag al weg. Het leek of hij zijn geboortehuis en -tuin herkende waar hij maar 12 weken had gewoond. Barbara komt hij wel vaker tegen, maar in het huis was hij nooit meer geweest.
Hij heeft als een groot kind twee volle dagen geravot met zijn kleine zusje Edda. Bek getrokken en pootje gelicht op de gladde vloer net als vroeger, maar er schijnt geen pijnpiep te zijn gevallen. Tante Sara, moeder Doeke en oom Bonnie hielden een soms grommend oogje in het zeil, maar die zijn dan ook al een paar jaar ouder.
Frappant hoeveel Yoeko op zijn moeder lijkt. Als hij geen 10 centimeter hoger was, zou je de honden beslist verwarren. Ze hebben exact dezelfde snuit met exact dezelfde tekening en precies dezelfde zachte blik in hun ogen. Als er eentje zijn snuit op je knieën legt, moet je eerste de hele hond bekijken voordat je weet wie je bij je hebt.
Op de foto (van Barbara): Yoeko is de achterste; links loopt halfzus Edda, rechts bij de deur moeder Doeke, en de wuifstaart op de voorgrond behoort aan tanta Sarah toe.