Hondenbontjas
Sinds twee weken spaar ik Yoeko's uitgekamde wol. Niet in een plastic zak maar in een katoenen sloopje. Dat tikt aan want hij ruit. [Van het werkwoord ruien dus], Een vriendin die vorig jaar naar Lapland is verhuisd mailde al: stuur maar op, dan spin ik er wol van. Maar ik heb op de vliering zelf nog een spinnewiel staan en draai mijn handen voor spinnen niet om.
Als de crisis flink doorzet zodat de verwarming op halve kracht moet, brei ik mijzelf een bontjas van hond. Het kriebelt verschrikkelijk, waarschuwde mijn vriendin. Reden om een jas te breien en die goed te voeren.
Een andere vriendin - die honden trimde - gaf mij jaren terug een postzak vol pluksel van Airdale. Ik spon er prachtig breigaren van. Toen ik de wol ging wassen vlogen mijn beide tekkels op tilt, Schuimbekken, gillen, janken en joelen. Er viel geen land meer mee te bezeilen tot ik het garen had weggedaan,
Het valt nog te bezien hoe Yoeko op zijn eigen geur zal reageren. En andere honden als ik in de regen wandel?