Vogelaar en het pvda fatsoen
Nee, ik vond haar een wat vreemdsoortig wezen waartegen niemand ooit had gezegd dat ze spraakles nodig had. Ik weet niet wat ik erger vind: de hete pieper in de keel van Femke of het plat gebekt zijn van Vogelaar.
Maar ik was woedend toen vrijdagavond weer eens stralend in beeld werd gebracht hoe die ordinaire lul van een interviewer (nee, namen noemen we niet) haar vroeg: U kunt toch wel gewoon antwoord geven? Ik vraag toch niet wat voor een onderbroek u aan hebt?, of woorden van gelijke strekking. Ongetwijfeld zal hij ook 'je' hebben gezegd in plaats van 'u', maar in het kader van genoemd kledingstuk is dit een peulenschil.
Nee, ze ging niet makkelijk om met het journaille. Liet zich schofferen door die bolleboos van Kelder en mind you door die dellebel die ons graag doet geloven dat ze helemaal geen onderbroeken draagt. Heleen ja, die bedoel ik. Die heeft recht van spreken.
Ik was dus geen fan van Vogelaar, eerder met mededogen tegen haar. Maar de achterbakse streek die Bos met haar heeft uitgehaald tart elk gevoel van fatsoen. Hufterigheid is nu ook doorgedrongen tot de politiek. Tot de PVDA wel te verstaan. Om stemmen te winnen. Om stevig te lijken.
Clairie die vaak zeer pinnig uit de hoek kan komen, heeft Vogelaar integer neergezet en alle ruimte gegeven die ze verdient om haar verhaal kwijt te kunnen. Misschien is het goed dat Vogelaar weg is, maar dit hoorde naar mijn smaak niet op deze achterbakse Bos-en-Hamer-wijze te gebeuren.