Main

March 27, 2009

Laat ik de overstap maar wagen.

Bijna zomertijd.
Nieuwe zomer, nieuw geluid.
Nieuwe afgeslankte ik dus ook een nieuwe Misdruk voor de variatie.

We vertrekken straks volautomatisch naar Misdruk(4).
Wat lay betreft is hij nog in geen maanden klaar maar daar kunnen we niet op wachten. Ik zal geleidelijk aan het uiterlijk prutsen.

Ik heb na maanden stilstand weer zin om te loggen al lijkt het of ik minder tijd heb dan vroeger. Nu mijn oude Misdruk in het onvolprezen Movable Type toch reddeloos is vastgelopen vind ik het ook weer uitdagend om me in WordPress te verdiepen.

Laat ik de overstap vandaag maar wagen.


March 24, 2009

Overstap

Laat ik maar vast bekennen dat ik Movable Type eerdaags de rug toekeer. Dit ooit zo prachtig programma heb ik vanaf versie 1 gebruikt. Aanvankelijk prima mee kunnen werken. Tot er ooit iets ongunstig veranderde in het programma of op de server. Daarna werd het hangen en wurgen bij elk postje. Veel gezocht maar nooit gevonden waar de fout precies was ingeslopen.

Meest recente versie van MT trachten te installeren, maar het lijkt er op dat provider en MT niet (meer) prettig samengaan. MT begint ook veel te commercieel te worden voor deze kleine private blogster.

Al dat fouten zoeken en vergeefs opnieuw installeren heeft me een hoop plezier in het loggen gekost. Binnenkort stap ik over naar WordPress, dat zich wel als een fluitje liet installeren. Alleen ziet het design er nog niet uit. Welk design? Dat weet ik ook nog niet.

Binnenkort volgt het verhuisbericht.

De klant als watje

Oke, oke. KPN heeft nu ook schriftelijk bevestigd dat nummerbehoud met ingang van komende maandag een feit is, en niet pas over drie maanden zoals mijn voormalige telecomgastheer graag had gewild.

Waar ik dus notabene zeven jaar heb gezeten. Eerst met heel veel persoonlijke service maar naarmate de jaren verstreken gaandeweg meer onbereikbaar, minder klantvriendelijk, meer om je nota's secuur na te tellen en minder om er nog langer te blijven.

Ik krijg de absolute sik van alle bedrijven waar ik niet meer kan bellen en alleen nog mag mailen op een voorgedrukt formulier met een vakje dat zo klein is, dat je je eigen schrijfsel niet eens meer kunt lezen.

Het lijkt of ik oud begin te worden.

March 23, 2009

Eén bonusje zou genoeg zijn

Ton Koopman die zijn Matthaeus moet afblazen wegens geldgebrek vanmorgen op de radio. "Mijn koor en orkest bestaan ook uit jonge mensen, alleen ik ben wat ouder maar ook meer ervaren".

Toen volgde de trieste conclusie dat als één van die bonus-opstrijkers een deel van zijn bonus aan Koopaman zou afstaan, het Amsterdamse Barokorkest- en koor het best weer een tijdje zou kunnen uitzingen tot nut en pret van het algemeen.

March 20, 2009

Je kunt altijd proberen

Begin februari kreeg ik een sms van mijn telecomprovider met een voordelig aanbod. Ik logde in op de genoemde site waarheen het aanbod verwees, las wat de voordelen waren en belde om te vragen hoe het zat met nummerbehoud. Geen probleem want het zou allemaal supervanzelf voor de bakker komen. Of ik meteen genoteerd mocht worden voor de overstap? Ik gaf mijn persoonsgegevens, rijbewijsnummer, verdere vereisten en wachtte af.

Wat er ook kwam, niet de beloofde bevestiging, niet de beloofde brief, laat staan de beloofde SIM-kaart die ik persoonlijk op afspraak in ontvangst zou nemen. Toen ik belde hoe het met mij zat bleek ik volmaakt onvindbaar en vergeten. Sorry voor het ongemak, maar het aanbod was toevallig ondertussen ook verlopen.

Ik natuurlijk nijdig tot ik werd doorverbonden met iemand die beslissen mocht. Veel wachten, veel excuses voor het ongemak, maar uiteindelijk mocht ik worden ingeschreven. Deja vu: wat is het nummer van uw rijbewijs? Even wachten want ik moet het uit mijn tasje pakken. Twee dagen later werd de SIM-only aangetekend afgeleverd en moest ik 1 cent betalen ter controle.

In een bijgevoegd briefje stond iets over een voorlopig nummer maar de man had me uitgelegd hoe vanzelf en soepel mijn nummer zou worden overgeheveld. Tot ik vanmorgen van mijn huidige provider een mail kreeg. Het nummer overzetten kon ik op 17 juni verwachten. Omdat mijn huidige SIM-only die per nu verlopen was een aanbieding was geweest, diende ik nog drie maanden het volle pond te betalen. Als ik bezwaren had moest ik mijn nieuwe provider maar bellen.

Nieuwe provider gebeld die vond dat de oude provider het probleem diende op te lossen, maar de oude provider zàg geen probleem. Ten lange leste een telefoonnummer in Leeuwarden gekregen waar ze verdraaide aardig waren en mijn verontwaardiging begrepen. Na enig wachten werd gemeld dat oude provider mijn nummer over zeven dagen zou overzetten. Meteen daarna kan ik mijn nieuwe SIM-kaart bij nieuwe provider activeren voor mijn oude nummer. Niks drie maanden lang een tijdelijk nummer.

Uur later een mailtje gekregen van oude provider. Dat ze op 27 maart mijn nummer overzetten. Dat ze hopen dat ik tevreden ben met hun dienstverlening, en dat ze er alles aan zullen doen om die tevredenheid bij mijn nieuwe provider voort te zetten.

Huh?

Tsja... je kunt allicht proberen.

March 16, 2009

Uitschot

Uitgeschoten. Ping pang poef. De fouten zijn nog steeds niet weg, maar het lijkt al beter te gaan. Hoe kan dat nou?

Poging zoveel

De fouten zijn niet weg. Punt.

March 13, 2009

Proef

Na maanden stilzwijgend leven weer zin om te loggen. Dat gaat anders niet vanzelf want eerst moet ik de fouten uit de scripts zien te krijgen.

November 22, 2008

Bijna vier

theedrinken.jpg

Oma mag ik de pet op? En dan moet jij die hoed. En dan doen we alletwee een ketting om, en jij de rose klompen aan, en dan moet jij op de trap gaan zitten want dat is jouw stoel en dan drinken we koffie en dan bak jij er taart bij. Of wil je liever thee?

Nu ze geen middagslaapje meer doet op het campingbed is de gang haar lievelingsplek geworden. Vooruit, Yoeko mag er wel eens bij blijven maar als opa toevallig de gang in komt omdat hij naar de wc wil vraagt ze streng: En opa, wat kom jij hier doen?

Maar ach, ze is bijna vier. Binnenkort begint haar ingewikkelde, grote leven.

bijnavier.jpg

November 19, 2008

De muis en de olifant

Colet van der Ven die afgelopen nacht in Casa Luna Antoine Bodar intervieuwt en na haar aankondiging vermeldt dat ze jij en jou gaan zeggen. Ze laat dan ook niet na nadrukkelijke jij-vragen te stellen aan de altijd wat afstandelijke Bodar die van goede omgangsvormen houdt.

Bodar, ook niet op zijn achterhoofd gevallen, blijft haar consequent aanspreken met u. Zegt éénmaal: oh pardon, jij, met een beetje smalende ondertoon. Als zij een vraag begint met: Antoine, vindt je ook niet ... antwoordt hij stoïcijns met: o nee, mevrouw ... waarop zij denkt terug te grappen met: ja mijnheer, niet beseffend dat het hem ernst is en dat hij op beleefde wijze duidelijk maakt dat hij niet ècht gesteld is op haar familiariteit.

Mijn JW zei: doet denken aan die mop van die muis en die olifant die samen een brug over gaan. Zegt die muis tegen de olifant: Wat lopen wij samen lekker te stampen, hè!

Stel dat die Colet Bodar nog eens toevallig tegenkomt op een officiële bijeenkomst, begroet ze hem dan ook met 'hoi die Antoine', alles goed, jochie?

November 16, 2008

Vogelaar en het pvda fatsoen

Nee, ik vond haar een wat vreemdsoortig wezen waartegen niemand ooit had gezegd dat ze spraakles nodig had. Ik weet niet wat ik erger vind: de hete pieper in de keel van Femke of het plat gebekt zijn van Vogelaar.

Maar ik was woedend toen vrijdagavond weer eens stralend in beeld werd gebracht hoe die ordinaire lul van een interviewer (nee, namen noemen we niet) haar vroeg: U kunt toch wel gewoon antwoord geven? Ik vraag toch niet wat voor een onderbroek u aan hebt?, of woorden van gelijke strekking. Ongetwijfeld zal hij ook 'je' hebben gezegd in plaats van 'u', maar in het kader van genoemd kledingstuk is dit een peulenschil.

Nee, ze ging niet makkelijk om met het journaille. Liet zich schofferen door die bolleboos van Kelder en mind you door die dellebel die ons graag doet geloven dat ze helemaal geen onderbroeken draagt. Heleen ja, die bedoel ik. Die heeft recht van spreken.

Ik was dus geen fan van Vogelaar, eerder met mededogen tegen haar. Maar de achterbakse streek die Bos met haar heeft uitgehaald tart elk gevoel van fatsoen. Hufterigheid is nu ook doorgedrongen tot de politiek. Tot de PVDA wel te verstaan. Om stemmen te winnen. Om stevig te lijken.


Clairie die vaak zeer pinnig uit de hoek kan komen, heeft Vogelaar integer neergezet en alle ruimte gegeven die ze verdient om haar verhaal kwijt te kunnen. Misschien is het goed dat Vogelaar weg is, maar dit hoorde naar mijn smaak niet op deze achterbakse Bos-en-Hamer-wijze te gebeuren.

November 05, 2008

Ze doen ook maar...

Ene Karen, correspondente in China geloof ik, die sprak over het mooie dat iemand met een getinte huid president had kunnen worden in de USA. Fijn uitgedrukt. Alsof ze hem even met liefkozende vingers over de wang streek.

Trouwens, die lage zoetgevooisde stem van hem liegt er ook niet om. Da's wel even iets anders dan het schorre gesmiespel van zijn voorganger de cowboy. Hoe heeft die het vier jaar geleden gefixt om herkozen te worden?

Die Amerikanen doen ook maar...

November 04, 2008

Omgekeerde wereld

Jongeren kopen massaal oorbeschermers, lees ik op www.nu.nl. Hardstikke geweldig dat jongeren zo verstandig worden zichzelf te beschermen tegen de buitenproportionele decibellen van de disco. In Belgie is de verkoop in vijf jaar tijd met 250 procent gestegen. Maar ja, Belgen hè...

Volgens Frans Debruyne, oorspecialist van de K.U.Leuven, is de inburgering van oorprotectiesystemen bij jongeren een goede zaak.
Dat dacht ik nou ook. Maar misschien ligt het nog net iets meer voor de hand om die 100 schadelijke decibellen uit de disco iets te dempen?

October 10, 2008

Stapje terug?

Sinds mijn studentenkamer niet meer voorgekomen dat ik mij moest poedelen aan de wasbak. Met dat verschil dat ik toen voor de kamer veertig gulden betaalde en voor mijn huidige huis een vermogen. Daar staat weer tegenover dat er nu warm water in mijn wasbak stroomt, terwijl ik in mijn studietijd het ijs uit de bak moest breken. Het was onprettig en onhandig, maar was ik er ongelukkig van? Welnee!

Ik vond gisteravond die IJslandse vrouw zo sympathiek. Er werd haar door een meewarige journalist gevraagd wat ze vond van het dreigende bankroet. Ze antwoordde zonder aarzelen dat IJsland het de laatste decennia zo goed had gehad, dat het ook best weer een paar tandjes minder kon. Mocht alles fout lopen en iedereen straatarm worden, nou, dan gingen ze toch gewoon weer vissen?

Dit is een omslachtige manier om te melden hoe heerlijk het vanmorgen was om weer een warm badje te nemen. De loodgieter was - na enig gemopper van onze kant dat we het weekend wel schoon wilden ruiken - zo vriendelijk om gistermiddag een hulpje te sturen om povisorisch een kraan op het bad aan te sluiten. De douche kon nog niet omdat de aangesmeerde wanden eerst moeten drogen. Ruikt u mij bloeien van de zeep?

Ze wassen hun handen in onschuld

"'t Is een slagveld op de beurzen; een blóédbad", hoor ik de verslaggever opgewonden kraaien op radio 1 alsof hij nog nooit iets zorgerlijkers heeft moeten vermelden. Ach man, houd toch op met dat opnaai-toontje. Een bloedbad blijken onze nationale OK's te kunnen worden waar na onderzoek is gebleken dat het personeel niet eens zijn handen wast.

Dan mag er wel troostend achteraan worden gezegd dat onze chirurgen van zo'n hoog niveau zijn - wat ik best wil geloven - dat alles dus dik oke is, maar als de nazorg vol pleeghanden zit die niet ontsmet zijn na verzorging van patient X, wc-bezoek, neus- of tandengepeuter schiet het met die verse wonden toch niet ècht hard op, wel?

Handen wassen op OK of IC? Hoe komt het in hemelsnaam dat verplegenden niet kan worden bijgebracht dat dit een must is voor het slagen van een operatie? Het geeft bijna te denken over het niveau dat wordt toegelaten tot kritische verpleging. Handenwassen is naar mijn gevoel eerder een kwestie van fatsoen dan van een geleerde les uit een boek die niet tot mensen doordringt die nooit hun handen wassen.

Wie van jongs af thuis niet heeft meegekregen om handen te wassen, kan dit ook niet makkelijk als tweede natuur worden bijgebracht. En laten we eerlijk zijn: zolang je op openbare toiletten makkelijker wordt besmet door deurklinken en kraanknoppen dan door je eigen vuile handen, denk je wel driemaal na voordat je daar handen wast.

October 08, 2008

Geduld is niet mijn beste zijde

Gelukkig maar dat we met de loodgieter hadden afgesproken dat hij pas na de bruiloft mocht komen slopen. Hij zou dinsdag beginnen maar belde maandag dat hij vast kwam breken. Beide thermostaatkranen waren finaal op en lieten alleen nog koud water door. De leidingen lagen diep in de muur en het was niet te zien hoe ze liepen.

De hele wasruimten opnieuw betegelen vanwege die te hakken sleuven? Ik dacht toch van niet. Ons knalroze Sfinx sanitair van 35 jaar geleden begint magnifiek retro te worden. Maar onze grijze tegels van 11 bij 11 worden door niemand meer gebakken. En verder moet er een nieuw scheidingswandje voor de douche worden geplaatst.

Mozaiek op matjes gevonden in dezelfde dikte en kleur. De tegelzetter ging creatief te werk. Repareerde beschadigde plekken met tegels die hij op een andere plek heel van de muur wist te krijgen en bekleedt de muren waar de kranen komen met mozaiek. Tot zover geen vuiltje aan de lucht.

Behalve natuurlijk dat die tegelzetter vanmiddag om vier uur zegt dat hij pas maandag terugkomt en dat de loodgieter belde dat hij pas vrijdagmiddag de kranen provisorisch komt aansluiten zodat we in het weekend misschien een badje kunnen pakken. Hoezo, een klus die in twee, hoogstens in drie dagen geklaard zou zijn?

September 10, 2008

Verdringen

Maandagavond de docu gezien, bij toeval gemaakt door twee Franse broers die op 9/11 2001 de brandweer aan het filmen waren bij het WTC in NY. De Volkskrant tipte dat deze film werd uitgezonden op SBS6 waar ik nog nooit iets had bekeken. Ik snap nu waarom. Drie-, viermaal werd dit adembenemende verslag van de grootste ramp onzer dagen onderbroken voor de weerzinwekkend opgewekte reclame waarmee wij onze dagen vullen. Dat was aanzienlijk vaker dan ik binnen twee uur kan plassen.

JW zei meteen: "Die hebben we al eens gezien" maar voor mij waren de beelden nieuw. Ik zat van ontzetting met stokkende adem aan mijn stoel genageld, alsof ik deze hel voor de eerste keer zag en de doffe klappen van de vallende mensen nooit eerder had gehoord. Plof, plof, plof. Een smakeloze, slechte horrorfilm. Beelden die ik na elke vertoning had verdrongen omdat de realiteit niet te bevatten, laat staan te dragen viel. Te pijnlijk om in mijn geheugen op te slaan. Deze film maakte anno 2008 meer indruk op mij dan hij in 2001 had kunnen doen.

Pas op het laatst, toen alle mannen van deze ene gefilmde brandweerkazerne ongedeerd bleken te zijn en elkaar huilend in de armen vielen, kon ik mij herinneren dat ik deze film al vaker had gezien. En toen deze uitgeputte mannen zich zonder gemopper op pad begaven om etmalen lang met blote handen in de zee van smeulende resten te graven, hopend op nog één menselijk teken, zag ik - voor de zoveelste keer - dat de gewone Amerikaan een bijzonder mens is.

September 01, 2008

Gruwelijk

Het is bijna te gruwelijk voor woorden.
Zoekend in mijn oude weblog naar foto's van Kizhi stuit ik op een bericht van 31 augustus 2005. Op de dag af drie jaar geleden.

Als ratten
Superdome waarin ze nu als ratten gevangen zitten zonder licht of airco, zonder verschoningen, maar met lekkages en natte voeten.
Is er voldoende eten, drinken, medische hulp, medicijnen? Hoe krijg je 20.000 mensen weg door een verdronken stad? Hoe geef je ze te eten? Wat kan Busch met zijn tv-gebabbel bijdragen? Amerika mag Amerika zijn, maar onder natuurgeweld blijft een mens maar een veertje.
(etcetera)

Onvoorstelbaar, een geschiedenis die zich herhaalt.

August 30, 2008

Plong Plong Ping Ping Ping

Na vijf dagen ben ik het gepingel voor-, na - en rond het nieuws op Radio 1 meer dan zat. Rob Trip laat kennelijk zo'n leegte achter dat die slechts met gepingel kan worden gevuld.

Nee nee, het Plong Plong Ping Ping Ping is om nieuwe klanten te lokken, of aarzelende klanten over de streep te halen. Nieuws is lol geworden. De behoefte aan emotie heeft nu ook de radio besmet.
Plong Plong Ping Ping Ping.
Snik snak snot.

Deze dame, die zweert bij de radio, houdt 1 voor gezien en is voorlopig over naar BNR om Harmke Pijpers aan het werk te horen. Ik beluisterde BNR voornamelijk in de auto, maar doe hem nu ook in huis.
Een verademing.

August 23, 2008

Roos voor mezelf

Pluk maar een roos voor jezelf want die heb je verdiend. Twee-en-een-halve kilo kwijt binnen twee weken en lyme in je lijf. Plus een bijtwond van de teek die nog niet dicht is. Maar verder gaat het geweldig. Ik snap niet hoe het kan dat ik zo weinig honger voel. Motivatie!

De roos die ik pluk is gaaf en stralend. Een oranjerose Madame Curie die heerlijk geurt. De rest van de bloemen hangt verregend aan te dunne twijgen. Ondertussen staat Australie bij het herenhockey met 6-2 achter. Ze worden vernederend weggespeeld. De helden lijken zeer vermoeid en tragisch teleurgesteld. De verslaggever spreekt van 'mislukt'. Nou zeg, iets aardiger zou ook wel kunnen. We hebben ook plezier aan deze ploeg beleefd.

Behalve de rozen hangen ook de appels in de boom te rotten. En de walnoten, hoewel er daarvan al enige zijn weggeplukt. Wie die heeft opgegeten moet pijn in zijn buik hebben gekregen.
De lucht trekt dicht. Gelukkig dat ik om half negen al drie kwartier met de hond door het bos heb gelopen. De postbode bracht vitamine C want ik moet 60 gram per kilo gewicht voorlopig. Plus ozonzalf op het wondje. De postbode stapte door de open deur de keuken binnen. "Waar is de hond?", vroeg hij want hij wilde even met hem spelen.


August 22, 2008

Moderne muziek

Breuker collectief, Orkest De Volharding, het Nederlands Kamerkoor, Asko Ensemble, Schönberg Ensemble, Reinbert de Leeuw. Over wat ze spelen heeft de commissie geen oordeel. Ze hadden hun plannen voor komende jaren visionairder op papier moeten zetten. O zo.

Dit riekt niet naar kunst, dit riekt naar macht. Met veel vals gevoel voor de romantische smaak van het publiek. Je moet het mensen niet te moeilijk maken met ingewikkelde componisten die geen toon of maat willen houden.

Reinbert de Leeuw, baanbreker in elke vezel, heeft niet verdiend om van een commissie die geen boodschap heeft aan Schönberg, Kagel of Oestvolskaja schoppen onder zijn kont te krijgen. Neen, moderne muziek zal nooit volle zalen trekken en ligt moeilijk in het gehoor, maar tot wie moeten jonge componisten zich dan wenden om nog uitgevoerd te worden?

Soms begin ik behoorlijk de pest te krijgen in kapitalistische democratie.

August 13, 2008

Eerst zien en dan pas oordelen

Vanmorgen vroeg hoorde ik op de radio al ophef over de foto in de Telegraaf en het commentaar door de voorzittende mevrouw van de journalistenbond of hoe het ook heten mag. De Telegraaf heeft zijn eigen afwegingen gemaakt, zei ze, namelijk die van het harde nieuws. De interviewer bleef bij zijn gevoel van onfatsoen.

Om kwart voor elf hoorde ik op BRN Nieuwsradio opnieuw deze dame en de verontwaardiging van weer een andere ondervrager. Nou heb ik persoonlijk bij de Telegraaf ook geen illusies. Bij mijn weten hebben ze zelden nobelere bedoelingen dan: 'Hoe krijg ik de massa naar onze kassa', maar welke krant eigenlijk niet?

Zonder de gewraakte voorpagina te hebben gezien raakte ik aangestoken door de verontwaardiging over onfatsoen, het verwonden van nabestaanden, het overschrijden van grenzen en wat al niet meer. Ik parkeerde de auto, stapte uit, liep naar mijn afspraak, was er tien minuten te vroeg en zag een Telegraaf liggen.

Toen ik de bewuste foto zag sprongen me de tanen in de ogen. Wat een ongelooflijk puur moment voor de nabestaanden die uit alle macht willen weten wat zich heeft voorgedaan. Wat een aangrijpende pagina voor iemand die tijdens zijn werk is omgekomen. Weg romantiek over filmploegen die oorlogen verslaan. Iemand die ons over oorlog wilde berichten is verdorie omgekomen.

Is de foto puur sensationeel of gaat hij in deze opmaak recht door ieders hart? Had hij in de krant gemogen, of niet? Ik ben niet meer zo zeker van mijn afkeer en verontwaardiging. Het prachtige portret van een levende Stan Storimans met zijn camera, de oorlogsvlammen en de ontzetting van Akkermans zet alles in de juiste context.

Ik wil deze pagina bewaren. Vandaar dat ik hem log.


StanStorimans.jpg

August 04, 2008

Smerige geuren?

Het grootste euvel van niet roken in de kroeg blijkt de menselijke geur te zijn. Okselzweet, zweetvoeten en verschraalde drank. Kroegtijgers doen zeker aan waterbesparing? Ik zou tegen de stinkerds zeggen: Proost! Badje boppe! Op je volgende douche-moment.

Maar nee, niet de slimme rakkers van de geurindustrie die de kroegen platlopen om verdampingskanonnen te verkopen. Geen geur blijkt te dol. Wat te zeggen van Mistig Moeras. Zeker nooit een moeras in het echt geroken?

Grootmoeders boenwas is er ook zo een die grif over de toonbank gaat. Zeewater Fris & Zilt of Bounty Beach lijkt me in hartje Utrecht geweldig. Maar een verstuiver die de lucht van sigarettenrook verspreidt lijkt me absoluut het einde. Van decadentie, wel te verstaan.

Het hoge gras

Lekker koele, semi-druilerige maandag. Ideaal tegen hooikoorts. Super-omstandigheden voor de tuin. Het onkruid groeit, bloeit en pluist. Het ruikt naar frisse aarde. Sinds een dag of tien kan ik weer ruiken, proeven en horen.

De grassen zijn hoog opgeschoten met grote volle aren. De gele tennisbal van Yoeko gaat hier makkelijk in schuil maar de hond heeft scherpe ogen en een nog fijnere neus. Hij vindt de bal altijd.

Zaterdag ging ik even kijken bij de appelboom. Ik had de tennisbal gegooid en gezien waar hij was neergekomen maar Yoeko moest eerst de bosjes in om zijn behoeften te doen. Dit doet hij zelden met de bal in zijn bek.

Even later kwam hij me halen om verder te spelen maar waar was de bal gebleven? Ik zocht in het hoge gras maar vond hem uiteindelijk terug op het pad bij de appelboom. Yoeko had de bal dus meegebracht maar niet voor mijn voeten gelegd toen hij ook naar de boom kwam kijken.

Half uurtje later voel ik een reuzenprik in mijn kuit. Kijk, daar boort een teek zijn snuit door mijn vel. Eigen schuld dikke bult. Moet je ook maar niet zonder sokken over je pijpen van de paden af gaan. Een ding weet ik zeken: we hebben een tekenpincet in huis want die heb ik pas nog gekocht. Ligt in het naaimandje misschien ...

De teken blijken altijd een heel stuk kleiner dan de pincetten die worden uitgevonden om ze uit je vlees te trekken. Het ging dan ook een paar keer mis voordat ik de nimf goed in de tang had. Er bleef een schrijnend speldenprikje over op geheel blanke huid. Het leek verschrikkelijk mee te vallen.

Tot nu dus. Want het schrijnen jeukt en de blanke huid rond de speldenprik is rood geworden. Zo te zien valt er niet aan penicilline te ontkomen.

July 18, 2008

Toen Vincent van Gogh geestesziek werd...

Huh?
Het pointillisme had toch niks te maken met van Gogh's geestesziekte?
Van Gogh was een tijdgenoot van Seurat en Signac, twee bijna wetenschappelijke beoefenaren van het puntjes zetten. Hij werd door hen geinspireerd en vond van daaruit zijn eigen stijl.
Dit is wat ik ervan denk.

Hoe dicht van Gogh het pointillisme van Signac heeft benaderd zag ik vanmiddag in het Kröller-Möller.

vanGoghpuntjes.jpg

Het doek van Van Gogh dat het "Interieur van een restaurant" heet en voltooid werd in de zomer van 1887 hing niet in een van de van Gogh-zalen, maar in een ruimte verder. Het hing daar als pendant naast "La salle à manger" van Paul Signac die zijn doek ook in 1887 voltooide. Toeval?

Ik stond daar naar beide doeken te turen, dacht eerste dat ze beide van Signac waren, vond dat er iets niet klopte en ging de beschrijvingen lezen. Links hingen inderdaad de ronde stippels van Signac, maar rechts hingen de ronde stippels van ... Van Gogh. Ronde stippels dus, geen streepjes nog.

Het bleef in mijn gedachten en thuis zocht ik bij Google: Van Gogh pointillisme. Kreeg ik onder meer de link die samenhang suggereert tussen gekte en streepjes.

"Toen Vincent van Gogh geestesziek werd begon hij deze werkvorm toe te passen in zijn werk.". leren ze over pointillisme op de pabo-school. Ach soo...


July 15, 2008

Multimediale verwording?

In mijn jonge jaren moest ik mijn bord leeg eten omdat de nikkertjes in Afrika helemaal niks op hun bordje hadden, zelfs geen bordje hadden. Speelt dit nog een rol in mijn wereldperceptie? Ineens schiet Mars me in het foute keelgat. Ze gaan me straten te ver met hun multimediale (M&M?) geinigheid.

Ha ha, hoe grappig ze zijn. Too Cool! Je kunt tekst en foto's op de M&M-metjes laten drukken. Maar pas op! Mars schijnt vreselijk preuts te zijn. Er mogen geen onkuise plaatjes worden ingezonden of woorden die niet door de beugel kunnen. Geen namen van zaken of produkten, geen verwijzing naar drugs, geen schuttingwoorden en ook geen afzonderlijke letters, want dan zou je met de chocoladepillen woorden als kut en pik kunnen leggen. Mijn fantasie schiet trouwens te kort hoe je op een foto'tje van amper een tepel groot obsceniteiten zou moeten zetten.

O ja, vergat ik nog bijna te melden dat een zak bedrukte M&M-metjes van 200 gram $12 kost, wat eufemistisch is uitgedrukt want je moet drie zakken tegelijk bestellen. Da's dan $36 om de kopjes van je kind of kleinkind naar binnen te kauwen. Wat mij aan psychisch kanibalisme doet denken.
Voor die $36 kun je een heel dorp ondervoede nikkertjes op een bordje pap tracteren.

Ik kan heel best tegen de westerse luxe, maar Mars maakt het mij echt te multi.

July 10, 2008

Afscheid van het "goud in de mond"

Dertien jaar schijnt hij het gedaan te hebben, bij vlagen door anderen afgewisseld of door ziekte geveld. Omdat ik niet matineus was wist ik amper van zijn bestaan. Tot ik in september 2006 een 12-wekig hondje kocht dat bij het krieken rond zes uur moest worden uitgelaten. Daarna begon ik de vroege stem te horen, naar hem te luisteren en hem enorm te waarderen:

Rob Trip

O ja, als ik een slechte morgen had door een verkouden hoofd kon ik best wel denken: Man, doe niet zo weerzinwekkend opgewekt en sloof je niet zo uit! Of als hij, interview afsluitend, wéér datdezelfde zinnetje uit zijn automatische piloot liet rollen: ... en houd ons op de hoogte.

Vertrouwde, zachte klank om wakker bij te soezelen. Goedemorgen Rob, wordt dit een mooie dag? Ik heb de geruststellende zinnetjes waar stalkster Jeanne zo van in katzwijm raakte niet vaak gehoord omdat ik na achten het meeste nieuws meer dan voldoende had gehoord en aan de papieren krant ging lezen.

Dag Rob, bedankt voor de talloze aangename uren. Maak het waar, dat de mooiste dagen nog moeten komen enne ... houd ons alsjeblieft op de hoogte.

July 09, 2008

Arbeidsmarkt bij de NRC

De NRC kopt boven deze foto: Arbeidsmarkt Groter deel hoogopgeleide Nederlanders is vrouw.

Picture 13.jpg

Nou ben ik echt niet overdreven feministisch, maar van deze verluchting bij deze kop,
anno 2008,
in de NRC notabene,
werd ik toch kwaad en zwaar onpasselijk.

Waar ik nog beroerder van werd, en nu ben ik dus wèl feministisch, is de uniformiteit van deze benen. Alsof het verplicht is gesteld, dragen ze allemaal hetzelfde soort schoenen. Er is geen buitenbeentje te ontdekken.

Hoogopgeleide dames, u heeft weinig fantasie. U zit wat uw benen betreft wel erg veilig aan het modebeeld geplakt. Van angst om uit de toon te vallen? Of heeft deze plaat misschien niets met hoogopgeleid te maken

July 07, 2008

Klaar om te verzenden

Overgedienstig is even ergerlijk dan helemaal niets horen. Het is ook nooit goed. Heb ik zaterdag een paar rubberen klompjes besteld voor de Isabel, wordt er na betaling een nette factuur gestuurd, moet ik me registreren om de status van het pakje te kunnen volgen. Staat bij die status: "Klaar om te verzenden". Da's mooi.

Krijg ik zojuist een mail met de verheffende mededeling dat mijn factuur op een bepaalde link valt te bekijken. Dat de status van mijn bestelling is aangepast. Dat de nieuwe status is: "Klaar om te verzenden". Huh? Ik dus inloggen en kijken. Wat zijn dit voor methodes? Moet de teller van hun website soms omhoog?

Mail ik pro forma dus maar terug dat ik niets aangepasts aan de status kan ontdekken; dat de status zaterdag al luidde: "Klaar om te verzenden". En dat ze het pakje gewoon maar op de post moeten doen. Dat het dan vanzelf wel goed komt. Mogen we hopen.

"Klaar om te verzenden" wil alleen maar zeggen dat het nog niet weg is, toch? Maar ja, misschien zijn zij ook wel het zomerschema ingegaan. Wie het weet mag het zeggen.

Zomerschema, leerzaam weekje

Vandaag begint het zomerschema bij de (Volks)krant. Zal ook wel weer met vakantie te maken hebben. In dezelfde krant las ik deze week dat de gemiddelde Hollander 2,8 keer per jaar met vakantie moet. Daar zitten wij dan niet eens bij.

Er stond ook dat de Nederlander zijn vakanties zo perfect wil voorbereiden en ondergaan dat hij er overspannen van terugkeert. Hij wil tijdens zijn reisjes alle neuzen uit de zalmen eten en dat geeft stress. Hij heeft de luttele weken tussen twee reisjes enorm hard nodig om weer bij te tanken. Je zou haast medelijden met hem krijgen.

Het mag dan ook geen wonder heten dat onze overwerkte landgenoten enorme honger hebben naar meer vrije tijd en meer salaris. Dat er nog maar 1400 uur per jaar door de gemiddelde wordt gewerkt in plaats van de 2000 van een aantal jaren terug, stond ook nog vermeld. "De wereld gaat aan vlijt ten onder", schreef Dendermonde al.

Het was een leerzaam weekje. Maar vanaf nu tot september sukkelt de natie de zomer door met vakantievulling op tv, radio en krant. Jammer dat nieuws niet valt te herhalen, maar daar vinden ze ook nog wel wat op.

July 06, 2008

Het heerlijke genieten

Is er al eens onderzoek gedaan naar het meest gebruikte woord binnen onze hedendaagse samenleving? Ik kan me nog levendig herinneren hoe genieten onlosmakelijk was verbonden met een vers gezet bakje bonenkoffie. Dat kon er nog mee door omdat er niets was dat zo verrukkelijk geurde.

Sindsdien is de term in rap tempo verloederd en misbruikt voor het banaalste hebbeding: de Senseo, de slappe bak met kunstaroma waaraan geen geur meer valt te bekennen. Heerlijk bakkie hè? Lekker makkelijk. Da's pas genieten. Genieten van gemak ja, maar niet van zintuiglijk geprikkel dus.

Het woord genieten is godvergeten allemachtig burgerlijk geworden. Het is ontdekt door de commercie die denkt dat wij alleen al bij het horen van die kreet op onze rug gaan liggen. Om te vrijen, te relaxen, op vakantie te gaan, te eten, drinken, spijsverteren, investeren, onze darmen op te luchten, te lezen, te schrijven of te hoereren.

Genieten moet. Genieten doet u goed. U heeft recht op genieten. Waarom zou u niet genieten? Mens ga toch genieten. Wie niet geniet is een dief van zijn eigen leven; is een dief van zijn eigen portemonnee; is een dief van de economie. Het is de toverformule geworden voor alles wat men maar verkocht wil hebben, tot aan zwabbers en stofdoeken toe.

Ook zo de pest aan genieten gekregen? Telkens als ik iemand dat g-woord hoor spreken besef ik tot in mijn enkels dat aan alles wat we massaal krijgen opgedragen werkelijk geen lol meer aan is.


July 05, 2008

Langzaam overleden?

Picture 3.jpg

Wat is er toch met de Weather Pixie aan de hand? Zonder taal of teken weggekwijnd. Littekens achterlatend op talloze weblogs over de gehele wereld.

Jarenlang was de Weather Pixie mijn betrouwbaarste weerbericht. Op vliegbasis Soesterberg kwam de voorspelling er op aan. De basis loopt ook al op zijn laatste vleugels, al zou je dit niet zeggen als er alsnog, geheel onverwacht en met brullende herrie, nog een paar overvliegen.

De buienradar vind ik geen alternatief. Om te beginnen word ik ziek van de meegeleverde reclame. De zogenaamde Ads van de zoekmachine die op kousenvoeten binnensluipt en de leiding wil nemen. De buienradar is veel te complex voor het weinige dat ik wil weten: de temperatuur en windkracht van het stipje Soesterberg.

July 01, 2008

Opstekertje

Nooit vermoed hoeveel opstekertjes ik zou krijgen na het stoppen met roken. Zoals de afgelopen dagen bijvoorbeeld. Het gezucht, gesteun, geklaag, gejerimeer, de onzinnige argumenten, het zelfbedrog, zelfbeklag, de blafhoest, de piephoest, de schorhoest, de schraaphoest, alles hoorde ik schouderophalend en licht vrolijk aan omdat mij niets meer kan gebeuren.

Hij zet bij jou geen implantaten als je niet stopt met roken, zei mijn tandarts terwijl hij mij doorverwees naar zijn technisch knappe zoon. Het bot geneest niet goed bij rokers en blijft poreus. Mislukt de ingreep dan ben je ver van huis. Dit was een voorbeeldig argument dat mij volledig motiveerde. Dit was een argument dat direct verband hield met mij.

Ik stopte acht maanden. Tot het implantaat voorbeeldig was vastgegroeid. Toen dacht ik dat ik ver genoeg was om één sjekkie op te steken. Whammmm! De brand vloog er genadeloos in. Van één sjekkie werd het een pakje, een slof en een kist. Ik zwoer van schrik de sigaretten af en ging sigaren roken over mijn longen. Dat verslaafde pas goed. Stoppen leek voor eeuwig onmogelijk geworden. Tot dus het volgende implantaat er in moest.

Op 8 juli 2004, met één been al in de taxi naar Schiphol, propte ik een doos Zyban in mijn rugzak (ooit van de longarts gekregen maar nooit gebruikt), twee pakken nicotinepleisters en een flinke portie vastbeslotenheid. Ik had net gehoord dat Isabel verwekt was en nam me voor om bij een baby niet te roken. Onvergetelijke reis door Rusland gemaakt en inderdaad nooit een tabakje meer aangeraakt. Terwijl ik toch beroeps was en de sjekkies met één hand op mijn dijbeen kon rollen.

June 30, 2008

Hallo zeg, alwéér een glossie

Met een knipoog naar de lawine aan ‘personalitybladen’ die verschijnen, komt het Historisch Nieuwsblad (HN) eenmalig uit met de glossy ‘Maarten!’.
Het blad onderscheidt zich volgens HN van de andere persoonsgebonden glossy’s.
Laten we het hopen.

June 29, 2008

Knoeien II


Durf bijna niet meer te klikken al schijnt de boel vooralsnog te lopen. Ik haal mijn ogen maar weer van hun steeltjes af en doe alsof mijn neus bloedt. Als zoekend kwam ik een stukje tegen uit november 2007. Het is dermate toepasselijk voor dit moment dat ik zo vrij ben het te herhalen. Hoef ik meteen niet meer na te denken voor vandaag want ik ben ook nog met andere knoeierijen bezig.

Vroeger,
toen alles nog prettige logica vormde in het leven;
toen handleidingen nog van kop tot staart werden uitgeschreven;
toen a nog a heette en z het einde was;
toen je gedrukte boeken naast je toetsenbord kon leggen;
toen ja, toen was overstappen van teen naar tander nog een fluitje.

Het staat toch in de handleiding?, zeggen ze dan.
Noem je zo'n klikklak die van hot naar hair schiet een handleiding dan?
Er staan wat hoofdjes waaruit je kunt kiezen, maar daar valt mijn probleem nooit onder.
Ook onder Problem Solving kan ik nooit vinden wat ik zoekt.
Index dan maar. Zucht.
En nog eens zucht.

Hoe valt uitgerekend mijn gezoek in één woord samen te vatten? Bij voorkeur in het Engels want van die in 't Nederlands vertaalde computerbegrippen krijgt elk gezond verstand de stuiphoest. Als er staat: Save! dan moet je dus Saven. En niet bewaren of opslaan, wegschrijven of op op een schijfje zetten.
Nou is dit een simpel voorbeeld, maar dat bedoel ik dus. Des te simpeler des te groter de ergernis.

Zo wilde ik weten waarom de link die ik intikte niet automagisch blauw kleurde en zich als link liet voelen, voegen en herkennen. Onder de L van link was niets te vinden. Het was gelukkig geen halszaak maar ergerlijk was het wel.

Tot mijn oog twee dagen later en zoekend naar geheel iets anders bij toeval op de W valt waar Web link staat.
Maar natuurlijk!
Hoe vanzelfsprekend!
Hoe tragisch dom van mij dat ik hierop nog niet was gekomen.
Tssss...

Knoeien

Er zijn van die dagen dat ik zalig zit te knoeien. Zoals nu.
Ik weet niet hoe het afloopt, maar ik vrees dat ik via FTP enige verschrikkelijk onmisbare bestanden heb weggeveegd. We zullen zien.

June 24, 2008

Bezorgd

Gisteren is hij bezorgd, de Epson aculaser. De brenger was verbaasd toen ik hem de hele week treurnis vertelde. Selektvracht weet heel goed dat ik grote dozen maar eens per week doe. Stuk voor stuk rondbrengen wordt te duur. Ik dacht in stilte dat op stuk voor stuk de vervoerskosten berekend waren. Niet dan? Selektvracht zit stiekem op de kleintjes te letten.

Als uw verzendhuis voortaan uw telefoonnummer bij uw adres zet, dan kan ik u bellen als er een pak voor u aankomt. Dan kunnen we overleggen of u het pak misschien eerder wilt hebben. Ik hield nog net de vraag binnen: "Wat schuift dat", want hij bedoelde het ongetwijfeld goed.

Ik meldde mijn verzendhuis dat het pakket was binnengekomen en bracht meteen het verzoek van de bezorger over. Ik had - op aanraden van Selektvracht overigens - al eerder contact met hen opgenomen. In Duitsland vroegen ze of Selektvracht gek was geworden met de verantwoordelijkheid voor bezorging terug naar Duitsland te schuiven. Ze dienden een klacht tegen Selektvracht in bij DHL.

Zojuist een vriendelijk mailtje teruggekregen:
Our complaint about Selektvracht did have an effect however. DHL/Deutsche Post cooperates with TNT Post in Holland as well and they have promised to hand over our shipments only to them in the future. I believe that this would also solve the problem.

Soms schaam ik me Hollands te zijn. Steeds vaker vind ik de Duitsers ontzettend hardstikke aardig.

June 22, 2008

Sniksnik, hoe oranjebitter

Laten we elkaar geen mietje noemen: Rusland was beter.
Pak uw tasje maar weer in, vergeet daarbij uw kater niet en kom terug naar huis.
Heeft het depot tenminste geen ziekmeldingen meer en kan u morgen gewoon mijn printer komen brengen.
Want die had ik nog altijd niet.

Maar tussen ons gezegd gezwegen vond ik de rouwband mucho teveel. Alle verdriet van de familie en de ontreddering van het hele elftal ten spijt, een rouwband draag je voor een overleden club- of spelgenoot. Desnoods voor een vreemd persoon met grote verdiensten maar niet voor een zesmaands meiske dat te vroeg werd geboren.

June 20, 2008

Ernstiger dan ernst mag zijn

Nee, ik ben werkelijk niet anti-vrouw en nog minder anti-politiek maar het vooruitzicht om straks Halsema, Kant en Hamer tegen elkaar in te horen keffen vind ik geen aanlokkelijk vooruitzicht.

Ze kunnen prima hun mondje roeren maar zullen nooit eens getuigen van een sprankje humor, een geestigheid of een grappige wending die toehoorders een glimlach ontlokt. Alle drie zijn ernstiger dan ernst mag zijn in de politiek en drammeriger dan prettig is om te aanhoren.

Met Marijnissen verdwijnt het spannende debat uit de tweede kamer. Want tegen wie kan Pechtholt nu nog een hoge boom opzetten?

Gruwel

De hele wereld die zich bemoeit met het dode kindje van Boulahrouz. EmotieTV optima forma. Terwijl van Basten en spelers proberen om dit verdriet intiem te houden, smullen presentatoren en side kicks van de even onzinnige als ongepaste psychologische prognoses.
Hart en kracht van Boulahrouz onder het fileermes van de sportkwakzalverij.

Betrekkelijkheid

Ik moet niet over Den Dolder zeuren als ik de volgende morgen lees dat Den Haag zijn oog heeft laten vallen op het nog ongerepte Kijkduin. De strijd schijnt allen nog te zijn hoe hoog de flats er mogen worden. En verder moet het een Wellnesscenter worden.

Cave nomen! Als gemeenten zich ineens niet meer bedienen van hun moers taal zijn zij bezig om rottigheid en hebzucht in te zwachtelen in onweerstaanbare klanken. Wellness voor de onderdanen? Maak dat de ooievaar maar wijs.

Selektvracht, we noemen de naam...

Ondertussen zijn we verschrikkelijk veel uren verder. U dacht toch niet dat die printer al boven water was? Nee, zo snel gaat dat niet bij Selektvracht. De man van het depot waar de doos zich bevindt lijkt de hort op. Hij heeft de hoorn van de haak gegooid en zijn kuierlatten aangetrokken. Misschien is hij achter de voetballers aan, wie zal het zeggen? Misschien ligt hij met hoge koorts te bed. Nee, Selektvracht kan het ook niet helpen.

Bij het 0900-nummer zijn ze steeds reuze meelevend en beleefd. Dat mag ook wel voor 30 cent per minuut en telkens in de wacht gezet met lelijke muziek. Helaas pindakaas. Helemaal serieus wordt ik er ook weer niet genomen. Ik moet vooral volhouden. Blijven bellen. Ooit zal het depot toch zijn telefoon wel opnemen? Blijven bellen doe ik zeker, ook dat 0900-nummer, tot ze gillend van ellende zelf die printer komen brengen.

Ook een mailtje naar de klantenservice gestuurd. Da's helemaal geweldig. Het antwoord luidt: Uw pakket is enkele malen uitgesteld. Ik raad u aan contact op te nemen met het depot en dan volgt een ander foonnummer dan ik steeds heb gebeld. Hoera, er neemt een vrouw op. Maar ze vraagt bozig hoe ik in hemelsnaam aan haar nummer ben gekomen? Ik praat haar bij. Zegt ze: ik ken u wel. Ik ben van de kleine pakjes. Mijn collega doet de grote dozen. En ze somt alle keren op dat ze iets bij ons heeft gebracht. U bent toch van die keeshond waarmee ik zo graag sta te vrijen? Nu ken ik haar, herken ik zelfs haar stem.

De collega kan ziek zijn of zo, helpt ze denken. De collega kan naar Zwitserland zijn vertrokken, geef ik als voorzet. Dan blijft de boel een weekje liggen, ja, beaamt ze. Ze kan mij dus niet verder helpen. Ik heb ondertussen begrepen dat Selektvracht geen grote organisatie is, maar werkt met ingehuurde krachten.

Ik bel klantenservice om verslag te doen over mijn gesprek met het foute telefoonnummer, en of ze misschien iets beters weet? Nou ja {zucht} ik moet het nummer blijven bellen dat niet wordt opgenomen. Zij kan hier ook niks aan doen. Ik kan ook de afzender in Duisland verzoeken om druk op de ketel te zetten. Ik vraag of ze mal is en stel me zo voor dat ze rustig doorgaat met haar nagels vijlen.

Ik stuur een informatief mailtje naar mijn Duitse leverancier om te melden dat ik nagels zit te bijten. Binnen vijf minuten heb ik antwoord. Dat DHL in elk geval een handtekening heeft van Selektvracht mocht de printer verloren raken, en dat niemand anders dan Selektvracht verantwoordelijk is om de printer af te leveren. Zo is dat. Maar een zo snelle, meelevende reactie uit Duitsland troost. Van mij mogen de Duitsers ineens het voetbal winnen.

Vanmorgen. Nieuwe dag, nieuwe kansen. We geven het depot een extra uurtje. Had niet gehoeven want de hoorn ligt nog altijd van de haak. Dan het 0900-nummer maar weer gebeld. 30 cent per minuut. Dank voor het wachten, dank voor uw begrip, u wordt zo snel mogelijk geholpen, lelijke muziek, dank voor uw begrip en de klok tikt voor de zoveelste dag, voor de zoveelste keer ping-ping kassa verder.

Gelukkig ken ik nu alle mensen daar. Hoef ik niet steeds mijn probleem te herhalen. Ik meld zonder omhaal dat het depot de hoorn nog altijd van de haak heeft liggen. Hij zet me in de wacht. Kennelijk om zelf te proberen of hij contact kan krijgen. Hij komt teleurgesteld terug en zegt dat het hem ook niet lukt. Nee, dank je de koekoek. In elk geval word ik nu geloofd en voor langere tijd in de wacht gezet. Als hij terugkomt en me vriendelijk dankt voor het wachten (daar waren weer drie euri's door het lijntje gewapperd) zegt hij dat ze met hogerop gaan overleggen. Ik zal worden teruggebeld.

June 18, 2008

Breek me de bek niet open want dan gaat hij janken

Lief slaperig dorp Den Dolder - staat zojuist in het lokale sufferdje - gaat groeien met 60-70%. Weg bomen, weg beesten, weg rommelbosjes. Het zal een groeikern worden à la Leidsche Rijn ondanks protesten van o.m. Groen Links en D'66.

Zeist zet door. Zeist wil grote gemeente worden met een groot salaris. Dit staat niet in het sufferdje maar wordt gefluisterd. Een groot deel van de buitenplaats Zandbergen in Huis ter Heide zal worden gebruikt als opstap voor de autoboulevard. Dag groen. Dag bijen en vlinders.
Aan de voormalige vliegbasis Soesterberg zullen we nog maar niet denken.

Er is op hoog niveau beslist dat het groene hart van de Heuvelrug vernield mag worden.

Breek me de bek niet open want dan gaat hij bijten

Vorige week woensdag is de Epson bij het Duitse verzendhuis juichend uitgezwaaid want het leek de goede printer. Trackingnummertje erbij, niets op aan te merken. Als begripvol persoon geef je het transport enige ruimte. Maar als het trackingnummer maandagmorgen vertelt dat de doos diezelfde dag om 10:10 uur is overgedragen aan een Nederlands transportbedrijf en dat het tracken hier eindigt, begin ik al nattigheid te voelen.

Maandagmiddag ontdekt dat Selektvracht de Nederlandse bezorger is. Ik bel erheen. Die doos uit Duitsland? Ja, die heb ik gezien. Wordt morgen bij u langsgeleverd. Mooi.
Zit je de hele dinsdag geergerd voor Jan Doedel. Geen printer afgeleverd.

Vanmorgen weer gebeld. Voor 30 cent per minuut. Wilt u even wwachten? Dank u voor het ongemak. Muziekje erbij? Dat weet ik niet meer. Eindelijk een vrouwspersoon. Zo een die geen tegenscpraak duldt en meldt dat degeen die van mijn pakket weet in gesprek is. Ik zeg dat ik wil wachten. Zij zegt dat dit niet kan. Dat ik zal worden teruggebeld.

Uur later word ik inderdaad teruggebeld. Geduld, geduld, mevrouw. Het pakje is met de bezorger mee. Ik probeer nog dat het niet om een pakje draait maar om een grote doos met laserprinter. De dame herhaalt ongeduldig dat het pakje bij de bezorger in de auto ligt en tussen 12 en 18 uur zal worden gebracht.

Niet dus. Neen dus. Mooi van niet.

June 06, 2008

De schop of de zeis?

Het zit dik voor mekaar bij de kabel. Alles loopt. Zelfs op mijn netwerk valt niets af te dingen. De oude computers zoeken verbinding via de oude Aiport (die in de WAN steekt van de nieuwe Airport) en de nieuwste computers gaan via de nieuwste Airport die de kabelmodem in z'n WAN heeft. Een volle dag op netwerken gestudeerd, maar nu weet ik ook bijna alles af van DHCP, NAT en WDS. Alsof we twaalf computers hebben, hè?
Maak ik al indruk?

Via een slimheidje konden we voor nood ook nog bij xs4all inloggen, maar we blijken dit niet meer te doen nu alles goed loopt. Tijd om, onder behoud van Pack het ADSL-gedeelte op te zeggen. Geloof het of niet, toch met een brok in de keel want ik heb het er negen jaar dik tevreden uitgehouden. Nadat ik daarvoor al een flinke tijd bij Merik Voswinkel had gezeten. Maar diens Knoware, in die dagen de enige Mac-georienteerde intenetprovider (aanvankelijk met één inbelpunt) ging in andere handen over en bood geen isdn toen ik dat nodig had.

Misschien kom je wel terug, zei de mevrouw geheimzinnig. Er zijn plannen voor nieuwe ontwikkeling. Televisie over glasvezel en zo, verstond ik. Maar ik weet al te god: Pas als heel Nederland beglaskabeld is, komt hier de man met de schop. Dan denk ik nuchter: De man met de zeis zal eerder zijn.

February 06, 2008

Duurt dit tot november of is dit de waan van de dag?

Houden we nou tot november dat opgewonden geouwehoer? De ene wijsneus weet het nog beter dan de ander; struikelt nog onverstaanbaarder over zijn gehaaste woorden. Want wie de meeste woorden in een paar seconden weet te hijgen heeft natuurlijk het grootste gelijk. Ieder heeft recht op zijn profetische zegje. November is nog ver. Blijkt dan de uitslag anders dan die van de huidige prognoses, geen kip meer die ernaar kakelt.

Opgebleven vannacht? Geluisterd naar het duiden, duiden, duiden? Aandacht gehad voor al die talking heads die deskundig heten maar evenveel (of weinig) weten als u en ik en allemaal hun eigen hijgerige stokpaard hebben? Het is een ophef van jewelste. Of er een trein vol blanke nederlanders is gegijzeld.

Clairy van Nova die ons gisteravond opriep om vooral vanmorgen om 5 uur te komen kijken naar haar uitzending. Ja, dahag! Ze zijn daar in Hilversum niet wijs! Natuurlijk zijn de verkiezingen in de USA ook voor ons belangrijk, maar ze zijn niet te beinvloeden door ons gewichtige geneuzel. Alle correspondenten die we bezitten zijn momenteel en route door de States om straatinterviews te houden.

Welk doel dient deze hype in hemelsnaam? Wat kunnen mij de visietjes schelen van de westermannen en groenhuijzers? Die hebben toch ook maar een gekleurde kijk? Natuurlijk kan het mij schelen of Hillybilly welles niettes kans maakt maar maar dat hoor ik straks wel . Nederland kan aan de gang van zaken geen donder veranderen en al helemaal geen democraat op de troon gaan zetten.

January 08, 2008

Gemelkte koeien

Wim de Jong was gisteren in de Volkskrant niet erg te spreken over de Zuid-Afrikaanse documentaire van Van Dis. Nu moet ik zeggen dat als Wim de Jong durft te schrijven dat Van Dis gebruikt maakt van "gemelkte" koeien, ik zijn commentaar toch moeilijk serieus kan nemen.

January 02, 2008

Zal ik weer eens pinnig loggen?

Opnieuw gaan loggen houdt risico's in want ik word een pinnige oudere dame die overal zout op weet te leggen. Zo lees ik vanmorgen dat van een 24 uur durend interview slechts 35 minuten zullen worden uitgezonden.

Hallo zeg, daar gaan we verdullemes weer! Ook gij doet daaraan mee, VPRO?

Het is namelijk niet belangrijk wat er precies wordt gezegd, maar in welke context de zinnen of woorden naar buiten rollen. Weglaten van de omstandigheid verknipt het "wat en waarom" iets wordt bedoeld. Kranten en glossies zijn hier al meesters in en de tv begint ook aardig te leren hoe je van twee ranzige woorden ophef en vertier kunt klutsen.

We zullen dus worden getracteerd op de sappige uitspraken van een ondervraagde zonder achtergrond. Er kan naar believen worden gelakt en geplakt. En wij, onbenullig kijkvee (van liefst nog onder de dertig) maar denken: "Oh... heeft hij dàt durven beweren? Hoe opwindend, zàg!"

Het mag wel allemaal, het zal mij zó een zorg wezen, maar zit dan niet te coquetteren met interviews van 24 uur die het beste en slechtste uit de mens naar boven halen. Boerenbedrog voor dommies? Interessantigheid? Of domweg misleiding om beter te scoren?

December 07, 2007

Bang om de boot te missen?

De eerste kerstkaart ontvangen op 7 december vind ik tamelijk gortig. Om eerlijk te zijn vind ik het buiten proportie. We hebben nog drie weken te gaan voordat de orde door kerstkaarten verstoord mag worden. Mijn orde, wel te verstaan.
Zo.

Krab ik vanmorgen nog even de laatste pepernoten uit mijn oren, de chocoladeletter onder mijn nagels vandaan, de speculaaspop uit mijn beha, oefen ik me ongans omdat ik morgen examen moet doen met mijn hond voordat mijn hoofd leeg en kerstfähig is, en wat glijdt daar op de mat?
De eerste kerstwens.

Ik vind dit even erg als het wegvagen van Martin Ros. Hopla, daar gaat weer zo'n idioot die uitzinnig raakt van iets wat kwaliteit is dus moeilijk en daardoor niet te volgen. Merk ik toch fijntjes op dat ik het tomeloos gestotter van Van der Weij tenenkrommend begin te vinden en dat heer de Bie in mijn fantasie steeds meer de oren van heer Bommel krijgt.

Weet je wat het is? Als de Hollandse TV eenmaal een formule heeft gevonden, dan moet die jaar-in-jaar-uit worden doorgekauwd tot er alleen nog kruimels van over zijn. De enige vernieuwing heet verjonging. Maar wel van hetzelfde concept dat al twintig jaar onveranderd is gebleven.
Zoiets dus.

November 21, 2007

Tragisch dom

Vroeguh,
toen alles nog prettige logica vormde in het leven;
toen handleidingen nog van kop tot staart werden uitgeschreven;
toen a nog a heette en z het einde was;
toen je gedrukte boeken naast je toetsenbord kon leggen;
toen ja, toen was overstappen nog een fluitje van een cent.

Het staat toch in de handleiding?, zeggen ze dan.
Noem je zo'n klikklak die van hot naar hair schiet een handleiding dan?
Er staan wat hoofdjes die je kunt kiezen, maar daar valt je probleem natuurlijk niet onder. Ook onder Problem Solving kan je nooit vinden wat je zoekt.
Index dan maar. Zucht.
En nog eens zucht.

Hoe valt uitgerekend mijn gezoek in één woord samen te vatten? Bij voorkeur in het Engels want van die in 't Nederlands vertaalde computerbegrippen krijgt elk gezond verstand de sluiphoest. Als er staat: Save! dan moet je dus Saven. En niet bewaren, of opslaan, wegschrijven, of op op een schijfje zetten.
Nou is dit een simpel voorbeeld, maar dat bedoel ik dus.

Zo wilde ik uit nieuwsgierigheid weten waarom de link die ik intikte niet automagisch blauw kleurde en zich als link liet voelen, voegen en herkennen. Onder de L van link was niets te vinden. Het was gelukkig geen halszaak en vrienden deden hun wijze duiten in mijn zakje, maar ergerlijk was het wel.

Tot mijn oog vandaag, twee dagen later dus, en zoekend naar geheel iets anders bij toeval op de W valt waar Web link staat.
Maar natuurlijk!
Hoe vanzelfsprekend!
Hoe tragisch dom van mij dat ik hierop nog niet was gekomen.
Zijkers.

September 13, 2007

Wedstrijdje spelen

Ai ai! Het mag lijken dat Rutten vandaag Verdonk te grazen heeft genomen, maar ik vrees dat dit snelle besluit de getergde Rutten de kop gaat kosten. En de VVD de weinige rust die er na het gedoe nog over was.

Wie kwam ook weer op de onzalige, democratische gedachte om een lijsttrekkerwedstrijd uit te schrijven? Ik weet niet meer of het eerst D'66 was en daarna de VVD (of andersom) maar dat dit partijen geen geluk brengt is wel gebleken.

Het schiet lekker op. D'66 geminimaliseerd, Pronkerig gerommel binnen de PVDA, een Ruttig sfeertje binnen de VVD, een binnesmonds pruttelende SP en Wilders spint er garen bij.


September 10, 2007

Spreek je moers taal nummer zoveel

Mensen, ik wil niet rot doen, maar denk nou eens even goed na over de letterlijke betekenis van het nieuw rondwarende probleemwoord:

Geloofsafval.

U vat hem? Mooi!
[Voor anderstaligen onder ons: Er is altijd nog een subtiel verschil tussen het geloof in de vuilnisbak stoppen of van je geloof afvallen. ]

Ik denk dat het de hoogste tijd wordt dat die Canadese onderwijsexpert hier met terugwerkende kracht orde op taal komt stellen.

September 09, 2007

Classic FM-effect

Ik beken.
Ik beken dat de stem van Pavarotti hier al twee dagen door het huis schalt.

Niet in de stukgezongen aria's die hem in zijn tweede (commerciële) leven zoveel roem verschaften, toen zijn stem al minder helder, hoog en zuiver was, maar in de volledige opera's uit zijn jonge jaren. Alles te downloaden uit de iTunes Store van Apple die goed bij de pinken blijkt in het aanbieden van de vroege topuitvoeringen zoals Donizetti's La Fille du Régiment, Verdi's Rigoletto en Puccini's La Bohème. Onze nationale cd-verkopers kunnen hier een punt aan zuigen.

Ik hoorde gisteren een muziekrecensent op de BBC opmerken dat de Italiaanse opera op sterven na dood was en dat Pavarotti die weer naar de straat had gesleept waar hij thuishoort. Oke, maar geen van de componisten heeft zich beperkt tot het schrijven van uitsluitend aria's. De onzalige trend om cd's uit te brengen (bij Callas begonnen?) met saaie aanéénrijgingen van fraai gezongen aria's maakt de opera juist hardstikke kapot.

De aria is een verrassend, vaak ontroerend hoogtepunt waar de componist omzichtig naartoe heeft gewerkt. Je ontneemt aria's iedere spanning als je ze buiten hun context serveert. Heb je Nessun Dorma! twintig keer als Schlager gehoord, dan komt hij je oren uit terwijl hij als krent binnen de opera-pap altijd zal blijven boeien. Het Classic-FM-effect, zal ik maar zeggen. Met grote stappen snel klaar en verkocht. Maar niets werkt zo vervlakkend en eentonig als alleen maar hoogtepunten op een rijtje.

September 06, 2007

IM Pavarotti

Wie is er toch ooit op de onzalige gedachte gekomen dat wij zo nodig met z'n allen (het huidige toverwoord van tegenwoordig) deze bebaarde dikbuik op tv moesten zien en via het kijkglas in zijn gouden strot moesten kijken? Dat was bepaald geen esthetisch genoegen, zoals hij daar stond te schmieren, ook al kwam er een ongekende pracht vanachter dat blikkerende gebit vandaan met de kilometers lang aangehouden hoge C die zo kenmerkend was. Whoea!

Wat kan het ons verder met z'n allen schelen hoeveel blikken caviar of maitresses hij achter elkaar wist leeg te lepelen? Pavarotti moest je vooral niet zien. Je moest hem alleen maar horen met die olijfgeoliede, zachtgevooisde, soepelste aller stemmen die uit volle borst vanonder de dampende douche vandaan leek te komen. Belcanto optima forma, zonder dat het hem of ons met z'n allen zou hebben moeten kunnen schelen wat hij nou eigenlijk precies aan teksten zong. Hij was de man van de prachtige klanken.

Wat stijfjes zwaaiend met zijn witte pochetje (wat moet je anders met die kolenschoppen?) vormde hij - met de ogen naar binnen gericht - de welluidendste vocalen. Waar de tekstbewustere Carreiras hoog op de tenen naar adem moest snakken, de muzikalere Domingo voorzichtig een streepje downer ging, raakte Pavarotti met zijn bijna joelende uithalen onze primitiefste gevoelens. Met zo'n strot lijkt zingen helemaal niet moeilijk! En met zijn volume beukte hij al bij leven op de hemelpoort.

Zal hij nodig hebben. Pavarotti is niet meer.

September 03, 2007

Gruwenis

Van mij mag die grote mond blijven zingen zo hard hij kan, maar als vierde burgervader van het land zou ik hem toch niet kiezen.
Of: hoe een gekozen burgemeester tot regelrechte operette kan verworden.

August 23, 2007

Dag Jos

jos_brink_aug07.jpg

Exact veertien dagen terug las ik bij de kapper dat hij kanker had. Het deed me wat. Niet omdat ik een fan van hem was. Ik houd niet erg van musicals en ik vond hem op de buis vaak ijdel schmieren. Maar ik dacht dan wel vergevingsgezind dat hij ook veel gepresteerd had, keihard gewerkt en bovendien tussen de regels meer te zeggen had dan menig ander.

Het deed me wat omdat hij uit het begin stamde van onze nationale TV. In die beginjaren was hij met zijn openhartige grappen een verademing op de buis. Hij was een vakman in hart en nieren. De befaamde Julianakus had geen ander hem kunnen nadoen. We waren van dezelfde leeftijd ongeveer. Hij was mij door de jaren heen vertrouwd geworden.

Binnen veertien dagen geopereerd, overleden en begraven vind ik heftig. Nog even worden - tot vervelens toe - de minst interessante optredens op de buis herhaald en dan zal hij voorgoed in de TV-archieven worden opgeborgen. Zo gaat dat helaas met bijzonder talent. Roem is zo vluchtig als de pest. Zo iets zei hij zelf ook al bij Felderhof.

Oude wijze mannen behoren plaats te maken voor nieuwe hapsnap idolen die weer even snel in het niets verdwijnen als ze er uitgekomen zijn. Dag oude rot, vasthouder, volhouder. Iemand zei vanavond tegen je: Je mag je afschminken en naar huis toe gaan. Dat vond ik een prachtige beeldspraak. Show is over.
Amen.

June 04, 2007

De armoe van het opgeleukte lijf

Picture 7.png

Als je nou dit fragment ziet van die prachtige foto die Spencer Tunick maakt van blote mensen! Hoe spannend al die lijven samen zijn. Geen twee zijn hetzelfde, geen een is volmaakt. Grote, kleine, dikke, dunne personen. Bolle buiken, hangbuiken, bolle tieten, hangtieten, veel, geen of weinig schaamhaar, grote pikken of kleintjes. Wat maakt het uit? Degenen die meedoen aan deze happening voelen zich lekker in hun vel en elk lijf vormt op zichzelf een supergaaf plastiek in dit overweldigend geheel.

Andersom geredeneerd: hoe saai zijn de opgetrokken lijven die tot lachwekkend toe hergemoduleerd zijn naar voorbeeld van toonaagevende plastische chirurgen? Alle afwijkends weggeretoucheerd. Wat een krankzinnige armoe. Wat een verspilling van persoonlijkheid.

April 26, 2007

Verrassend en plotsklaps

Het moet nog 1 mei worden en de TV schakelt al stiekem over naar zomer/vakantieprogrammering. En dat niet alleen. Witteman en Pouw moeten platsklops stuiverwisselen met het duo Knevel en Van den Brink.
Ik dacht eerst nog dat het een grap was in het kader van Jezus redt, Jezus redt... enkel door het gebed maar Robert Long is ook al niet meer onder de levenden.

Wat zijn ze in Hilversum in hemelsnaam aan het doen? Als je die koppen ziet op EO - Programma's Knevel & Van den Brink, ga ik de rest van de zomer vroeg naar bed.

April 20, 2007

Amptelijke taal

De systematische uitrol over het gehele land kan nog maanden duren.
En verder kunnen die dingen ook kwijtgeraakt worden.