Main

March 22, 2009

Pissen op de dood

keeshond3.gif
Ondanks de voorgeschreven rust mocht hij mee naar het strand. Lekker even vrijuit hollen in Kijkduin. Zoals voorgaande keren dacht hij eerst dat het hele strand bezaaid lag met beloningssnoepjes, maar daar kwam hij gelukkig snel van terug.

Vruchten geplukt van de vele lessen. Hij is een onberispelijk strandganger geworden die geen kinderen pest of volwassenen verveelt, geen kleine hondjes opjaagt en geen grote honden aanblaft. In het paviljoen waar we koffie dronken is hij bij ons blijven zitten zonder zelfs naar de andere honden te kijken die links en rechts van ons zaten.

Op de terugweg gebeurde iets merkwaardigs. Er lag een aangespoelde, dode aalscholver die hij eerst aan alle kanten moest bekijken en beruiken om tot slot zijn poot op te tillen en er overheen te plassen. Hij piste over de dood.

Ditzelfde had ik hem zien doen als puber van nog geen jaar toen Floris - onze suikerzieke heilige birmaan met wie hij zeer bevriend was geraakt - zijn laatste dagen leefde. Hij begroette de kat, besnuffelde hem aan alle kanten, leek afscheid te nemen, tilde zijn poot op en bepiste op de kat die geen weerstand meer kon bieden

.

March 19, 2009

Sporthart

keeshond2.gif

Hij hoefde nog niet aan het infuus, maar hij had het wel stevig te pakken. Antibiotica en zoveel mogelijk rust. Tien minuten lopen voor poepen/plassen en daarna weer naar bed.

Hij heeft wel een sporthart, zei ze. Huh?, vroeg ik, want ik wist niet wat dit betekent. Een zeer relgelmatige, rustige hartslag. Typererend voor honden die ruim voldoende beweging krijgen, zei ze.

Er komen nog wel eens baasjes, glimlachte ze, die jokken dat ze hele afstanden met hun viervoeter afleggen. Maar aan de hartslag van de hond is te merken of dit ook werkelijk zo is.

Leuk om te weten.

Yoeko is ziek

keeshond2.gif
Als je zo'n prachtige witte reuen-broek draagt zoals Yoeko, dan ben je verdraaide zielig als je aan de racekak bent. Het begon zondagavond al. Het heerst en hij komt elke dag in het bos waar hij vanalles kan oppikken.

Etmaal laten hongeren natuurlijk. Daarna anderhalve dag gekookte kip met gekookte rijst. Het leek beter te gaan maar er volgde een terugval. Weer een etmaal honger lijden. Opnieuw gekookte kip met rijst. Vanmorgen liep het hem weer vloeibaar door de broek. Gelukkig laat mijn altijd zo propere kees zijn achterste geduldig wassen.

Omdat hij wat slap en suf begint te worden gaat hij vanmiddag even naar Martijntje. Het is al tweemaal eerder gebeurd dat hij door diarree behoorlijk was uitgedroogd. Misschien verdampt hij meer in zijn dikke bontjas?

Hij barst van de honger, dat nog wel. Hij is al met zijn kop op mijn knieën komen zitten, wat hij altijd doet als ik vergeten ben hem brokken te geven. Dan zeg ik lachend: je hebt gelijk, ik ben je vergeten! Maar iets in mijn houding heeft hem duidelijk gemaakt dat er op dit moment alweer niks valt te eten. De baas bepaalt en de hond accepteert zonder zeuren.
Zo hoort het.

November 02, 2008

Wandelen met een iPhone

STEPS

Statistics on zondag 2 november 2008 12:03:19

Number of Steps: 1723

Average Speed: nan Km/h


Distance: 1.16 Km


Calories Burned: 200


Time: 00:42:31


Steps, Your Personal Pedometer for the iPhone and iPod touch.
www.edovia.com/steps

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Nou ja ik zet mijn stappenteller na de wandeling stop en rijd eerst naar huis. Daar mail ik dan over mijn eigen huiselijke Wi-Fi de stand van stappen als geheugensteuntje naar mezelf. Natuurlijk is dit belachelijk, maar het is fun en ik ben 13 kilo afgevallen, lekker puh.

Vanmorgen leken alle joggers van Utrecht kriskras door het bos te hollen. We kwamen op het losloophondenpad een groep van vier paarden en een veulen tegen. Er reed in noodgang een racefiets over het wandelpad, maar dat kon best de boswachter zijn om het draafparcours in goede banen te leiden.

Wat is een netjes opgevoede hond een genoegen! De joggers kwamen kriskras in kleine groepjes over allerlei paden. Ze liepen ons achterop, tegemoet, kruisten ons, maakten lawaai of juist niet. Yoeko keek niet op of om maar deed zijn eigen ding. Voornamelijk modder eten wat ik hem nog eens duchtig zal verbieden. Op de terugweg kotste hij mijn auto onder met slik en de vele beloningskoekjes.

Er waren joggers die hem wat angstig bekeken, maar dit was niet nodig. Een keer huppelde hij speels met een jogger mee die er om moest lachten. De paarden die onverwacht opdoken waar geen paarden horen te lopen brachten hem ook niet van de wijs.
Naar de fietser zal hij wel geknipoogd hebben.

November 01, 2008

Hondenbontjas

Sinds twee weken spaar ik Yoeko's uitgekamde wol. Niet in een plastic zak maar in een katoenen sloopje. Dat tikt aan want hij ruit. [Van het werkwoord ruien dus], Een vriendin die vorig jaar naar Lapland is verhuisd mailde al: stuur maar op, dan spin ik er wol van. Maar ik heb op de vliering zelf nog een spinnewiel staan en draai mijn handen voor spinnen niet om.

Als de crisis flink doorzet zodat de verwarming op halve kracht moet, brei ik mijzelf een bontjas van hond. Het kriebelt verschrikkelijk, waarschuwde mijn vriendin. Reden om een jas te breien en die goed te voeren.

Een andere vriendin - die honden trimde - gaf mij jaren terug een postzak vol pluksel van Airdale. Ik spon er prachtig breigaren van. Toen ik de wol ging wassen vlogen mijn beide tekkels op tilt, Schuimbekken, gillen, janken en joelen. Er viel geen land meer mee te bezeilen tot ik het garen had weggedaan,

Het valt nog te bezien hoe Yoeko op zijn eigen geur zal reageren. En andere honden als ik in de regen wandel?

October 13, 2008

Etterend oog

Loggen was afgelopen dagen ingewikkeld omdat ik - voor mijn doen - vroeg uit de veren was. Tegelzetter die om acht uur op de stoep stond. Verder wandel ik smorgens eerst een dik half uur met Yoeko waarna ik ontbijt en rustig de krant lees. Voordat ik tijd/ zin/ inspiratie heb om te loggen is er bijna een morgen voorbij met andere dingen en ben ik mijn voornemens vergeten.

Vanmorgen zat ik al om negen uur bij Martijntje, de dierenarts. Had ik Yoeko gisteren voor het eerst - op proef - los mee uit wandelen genomen in plaats van aan de lange lijn. Ging hij er van tussen met een slanke, jonge retriever. Racen door het bos, dat wil je niet weten. Niet op de paden, maar door bramen, takken en gesprokkel.

Hij liep de retriever er makkelijker uit maar 's-avonds zat hij met een lelijk etterend oog. Moest vanmorgen nagekeken worden. Hij liet zich voorbeeldig helpen. Martijntje mocht zonder verzet een gele drup in zijn oog laten vallen en met het lampje kijken. Daarna stond hij ook nog toe dat ze zijn oog opensperde om er zalf in te doen.

Doe mij zo'n hond!, zei ze. Dit maak ik niet vaak mee.

Yoeko liet mij later thuis ook nog vier keer rustig begaan. Van m'n leven niet zo'n braverd gehad. Zijn oog gaat al beter. Maar voorlopig laat ik hem niet meer los draven. Stuk onbesuisde vreselijke oliebol dat hij is.

October 06, 2008

Werelddierendag

yoekobijbarbara.jpg

Omdat W + V 4 oktober hadden uitgezocht om te trouwen, mocht Yoeko op werelddierendag bij zijn fokster Barbara logeren. We brachten hem vrijdagmiddag al weg. Het leek of hij zijn geboortehuis en -tuin herkende waar hij maar 12 weken had gewoond. Barbara komt hij wel vaker tegen, maar in het huis was hij nooit meer geweest.

Hij heeft als een groot kind twee volle dagen geravot met zijn kleine zusje Edda. Bek getrokken en pootje gelicht op de gladde vloer net als vroeger, maar er schijnt geen pijnpiep te zijn gevallen. Tante Sara, moeder Doeke en oom Bonnie hielden een soms grommend oogje in het zeil, maar die zijn dan ook al een paar jaar ouder.

Frappant hoeveel Yoeko op zijn moeder lijkt. Als hij geen 10 centimeter hoger was, zou je de honden beslist verwarren. Ze hebben exact dezelfde snuit met exact dezelfde tekening en precies dezelfde zachte blik in hun ogen. Als er eentje zijn snuit op je knieën legt, moet je eerste de hele hond bekijken voordat je weet wie je bij je hebt.

Op de foto (van Barbara): Yoeko is de achterste; links loopt halfzus Edda, rechts bij de deur moeder Doeke, en de wuifstaart op de voorgrond behoort aan tanta Sarah toe.


July 26, 2008

De roedelkreet van de wolf

Het zal verbeelding zijn geweest, maar nadat ik tegen hem had gezegd: "Isabel komt straks spelen", hield hij het hek in de gaten. Een half uur later hoorde ik mijn stille kees die nooit een bek open doet de roedelkreet slaken van de wolf: Oehoehoehoehoei!!. Bij volle maan had het niet indringender kunnen klinken.

samenschuiven.jpg

Daar was dus Isabel die bij haar thuis (zo zegt ze dat) twee nog veel grotere honden heeft. Maar minder onstuimig want Yoeko kan even lomp zijn als hij stevig is. Ik heb het al eerder gelogd: Waar zij gaat of staat, daar is hij ook te vinden. Binnen of buiten, hij wijkt geen meter van haar zijde.

eindjul2008.jpg

Het heeft moeite gekost hem te leren dat hij opzij van de schommel moet blijven. Hij liep steeds op de schommel af en nam de dreun van het hout of een trap van haar voeten voor lief. Hij snapte niet waarom zij daar in de touwen heen en weer zwaaide en wilde haar kennelijk te hulp schieten. Nu heeft hij begrepen dat ze de schommel leuk vindt en blijft rustig wachten tot ze klaar is.


Op weg naar Terschelling

Het is natuurlijk de goden verzoeken om al een heel jaar tevoren een huis te huren op Terschelling. Gisteren gehoord dat het gewenste object in de gewenste periode nog vrij is. Er kwam nog bijna een kink in de kabel toen ik te eerlijk was over de honden. Eén hond kan, twee honden is één te veel maar drie honden kan volstrekt niet, schrok ze. Hier had ik alle begrip voor.

Na enig heen-en-weer gepraat, en de belofte dat er tegen die tijd misschien wel eentje kon zijn overleden en dat geen van de honden gewend is tegen de buren te blaffen èn dat onze honden natuurlijk in de garage kunnen liggen als ze misschien een keertje alleen worden thuisgelaten, en dat onze honden elkaar erg goed kennen, en dat de mijne al vijf certificaten voor gehoorzaamheid heeft, steigerde ze minder en mompelde ze zachter.

En dan te bedenken dat ik persoonlijk niet erg van strandliggen houd. Ik háát zand tussen mijn boterhammen, boeken en bilnaad. Maar ik houd van wandelen en schelpen zoeken. Van de zandribbeltjes op het wad, het droogvallend tij, het rennen van de krabbetjes en ingraven van kokkels, het foto's maken bij lage zonnestand en de zilten wind om mijn neus.

July 09, 2008

Overbuurmannetje

Eindje verder tegenover woont een nieuw gezin met kleine kinderen. Vanmorgen zat er een tuinman hortensia's te planten. Op het moment dat ik met Yoeko voorbij liep rende er een jochie van een jaar of vier over hun spikspinternieuw betegelde tuinpad naar beneden. Hij riep: Hallo!
Hallo!, riep de tuinman terug
Ik zeg geen Hallo! tegen jou, zei het jongetje. Ik zeg Hallo! tegen die hond.
Yoeko was blijven staan; hunkerde naar het kind dat op drie meter afstand was gebleven.
Hoe heet hij?, vroeg het jongetje.
Yoeko, antwoordde ik.
Yoeko kwispelde en en piepte van verlangen.
Zal ik bang voor hem zijn?, vroeg het jongetje.
Ik zei dat het niet hoefde omdat Yoeko van kinderen houdt.
Toen riep zijn mama hem naar binnen. Hij mocht zeker niet met vreemde honden praten.

July 04, 2008

Een rustige volwassen hond

yoekovolwassen.jpg

Nu jullie gezien hebben hoe oke zijn gebit is, ook nog een plaat van de (bijna) volwassen reu die zo te zien goed in zijn vel begint te steken. Dit heeft hij verdiend na al het lessen. Hij heeft er hard genoeg voor gewerkt.

Ze zeggen dat de keeshond makkelijk is op te voeden omdat hij een 'zachte' hond is, maar ze gaan dan wel voorbij aan zijn levendigheid. Bij alles wat gebeurt staat hij met ontembaar enthousiasme en een nieuwsgierige neus voorop.

Bovendien is hij eigenzinniger dan een teckel. Dit geldt niet alleen voor mijn exemplaar, maar voor al zijn broers en zussen, moeder, tante en de rest. Dus voor je denkt: ik wil er ook zo een, moet je ook nog beseffen dat die berenvacht niet uit zichzelf zo netjes uit de klitten blijft.

Kom mij straks dus niet aan met het verwijt dat je door mij ook zo'n losbol hebt gekozen en dat je hem after all toch liever naar de herplaatsing wil brengen. Ik bedoel: er zijn mensen die nog onbesuisder dan een keeshond zijn.

July 03, 2008

Morgen is hij jarig, onze Yoeko

YoekoTwee.jpg

Nog net in de pubertijd, ons Yoeko die morgen 2 wordt. Hier ligt hij met een lauwertak in zijn bek te grijnzen. Hij maakt duidelijk dat hij voorlopig nog niet bereid is om die tak af te staan. Ik ben voorzichtig met takken om zijn gebit gaaf te houden.

June 25, 2008

Alwéér een diploma!

Op de avond dat de Duitsers voetballend van de Turken wonnen haalden Yoeko en ik ons zoveelste brevet. Relatie baas-hond II. Vorig jaar was hij voor hetzelfde examen gezakt omdat ik niet voldoende consequent was. Ben ik voor de afwisseling een cursus gehoorzaamheid I gaan doen bij Cynophilia in Zeist.

Nu ging het beter, maar nog steeds niet in alles volmaakt. An zegt dat ik de commando's te vaak herhaal. Corien zegt dat de hond mij iets wil leren en dat ik met hem moet gaan spiegelen. Lijkt me wel wat. Op 6 september gaan we in elk geval een boswandelcursus volgen bij Anne. Kan ik me reuze op verheugen.

Op deze gedenkwaardige avond scheurde ook eindelijk mijn door-en-door versleten spijkerbroek waarin ik zo lekker heb lopen lessen. Het één heeft niet met het ander te maken hoewel het gevoel bijna even verdrietig is. Tijdelijk afscheid van de hondenmeiden en afscheid van zo'n heerlijk zachte, soepel verwassen jeans.

June 15, 2008

De maarschalk overziet zijn domein

maarschalk.jpg

Het is haar vaste stek, daar boven op de nok. Vanaf deze plek heeft ze ruim zicht op vijandelijk gebied. Kan ze inspecteren of de concurrentie al in aantocht is. Anderen eten dagelijks mee, maar zij is de baas van deze plek. Hiervandaan kan zij ook in de gaten houden of er al leven in de keuken is, of de hond al buiten loopt en of de voedselkist al naar behoren is gevuld. Zij weet als geen ander dat het hier pinda's groeit.

voederkist.jpg

De voederkist is in de wijde omtrek geliefd. Niet alleen bij de eekhoorns, maar ook bij de vlaamse gaaien, mezen, roodborsten en boomklevers die graag een pinda'tje meepikken of -grissen. De kist is met zijn plek vergroeid. De bamboe steekt er dwars doorheen. Plant nooit woekerende bamboe in een bos, maar dit terzijde.

Wat zou ons dierenvolk teleurgesteld zijn als deze kist verdween.

December 08, 2007

Met glans en wimpel

YoekoExamen.jpg

Van 9 tot 3 in enorme gure rotkou gestaan (voor 2 uur examen doen en 4 uur op anderen + de uitslag wachten), maar Yoeko heeft met glans en wimpel zijn GH1 gehaald wat nu fraai in zijn logboek staat vermeld.

De twee dingen die hij niet toeliet en waarmee hij twee plussen verspeelde waren: een snuitbandje laten aanleggen (hij schoof het met zijn poot weer af) en liggend op zijn rug op de grond zijn buik laten borstelen temidden van vreemde mensen en honden. Voor mij had hij groot gelijk en de hele rest deed hij voorbeeldig.

De oefening 'hier komen' was het fraaiste. Temidden van 12 aangelijnde honden die kriskras over het veld liepen, werd telkens 1 hond vrij gelaten die na een minuut weer door zijn baas werd teruggeroepen. Menige hond is hierop gesneuveld.

Toen Yoeko aan de beurt was en ik met een wijds gebaar aangaf dat hij vrij mocht rennen, week hij niet van mijn zijde. Hoe de examinatoren ook probeerden, hij was niet van me weg te lokken. Waar ik van hen ook moest gaan of staan, Yoeko bleef aan mijn knie geplakt en er kwam geen "kom hier" aan te pas.

Hoewel hij nog altijd zo hitsig is als een konijn (ook vandaag wilde hij doorlopend op gecastreerde teven rijden) geloof ik wel dat de pubertijd zijn hoogtepunt gehad heeft. De koppigheid gaat wat uit zijn bol en hij laat vaker merken dat hij mij als baas oke vindt.


November 30, 2007

Advocaat voor de hond

Op de kerst-eetlijst moet ook nog een fles advocaat. Voor de hond ja, hoorde ik vanmiddag van een kenner. Honden zijn er dol op. Ze soezen er heerlijk op weg als het buiten onverdraaglijk gaat knallen. Hoeveel je moet geven zou ik niet precies weten. Na enig passen en meten kwamen we op een eierdop per middelmatige hond. Nouja, als je alle honden van klein naar groot indeelt dan denk ik dat een Chihuahua een vingerhoedje mag en een bordeau dog een soepkom. Hoe dan ook, als de hond in zijn broek plast en niet meer wakker wordt als hij een plas moet doen dan heb je hem/haar een coma gevoerd. Da's dus niet de bedoeling. Maar een verdovingspil van de dierenarts, waarop ze pas rond driekoningen in slaap vallen is ook niet alles.

August 28, 2007

Mag ik deze dans van u?

walsendekees.jpg

Er is er natuurlijk maar één die mijn kees ten dans mag vragen en met hem door de tuin mag walsen. Dat laat Yoeko zich geen tweemaal zeggen. Dat ik daarna een hele week nodig heb om het hem weer af te leren spreekt vanzelf, maar vooruit.

Goed te zien wat voor een gigakanjer er uit dat puppie is gegroeid. "Goed aan de maat", werd er laatst in zijn testrapport geschreven. Ik maak me sterk dat hij sindsdien nog een stukje is doorgegroeid. Hij is nu op een week na 14 maanden.

August 25, 2007

Dubbel op

Vanmorgen voor het eerst naar een lesje geweest van de Kynologenclub hier in de buurt. Helaas moeten Yoeko en ik weer vooraan beginnen. Het is zo dat je voor alles wat je verder nog aan sport of spel met hem zou willen doen, je een met succes afgerond examen Gehoorzame Hond moet hebben. Elders gehaalde diploma’s tellen niet mee.

Het eerste wat opviel was de onmogelijke kloteherrie van zes keffende, jankende, blaffende honden die toch echt puppiecursus hadden gedaan. Yoeko hield als enige zijn kaken op elkaar toen we in een kring op het gazon stonden te lessen. Die heeft geleerd dat hij een rammelblik naar zijn achterste kan krijgen als hij zinloos gaat zitten herrieschoppen. Hij lag tevreden aan mijn voet terwijl de andere honden trokken, sprongen, draaiden en klootten. Niemand kon zien dat hij geen kant uit kon omdat ik met mijn voet op de riem stond.

De moeders van het blafvee deden niet anders dan het ongewenste gedrag belonen. Stil maar schat! Hou nu je mond eens even! Nu is het wel genoeg geweest! Aai, aai! Negatieve aandacht is ook aandacht. "Ze willen zo graag spelen", sprak een dame op leeftijd voor de twaalfde keer. Ze ging doorlopend snoezepoezerig om met haar luidruchtige shelty die ongetwijfeld in haar nabijheid nooit meer in de zwijgstand is te krijgen. Ik had op mijn lippen om tegen haar te zeggen: "Ze willen helemaal niet spelen. Ze willen seksen!"

De instructrice greep niet in. Zo leerde niemand hoe zijn hond de mond te snoeren. Ik dacht eraan hoe Edith in les 1 al korte metten maakte met luidruchtigheid, en hoe we leerden om de honden ontspannen aan de voet te houden. Hij ligt erbij als een plaatje! merkte de instructrice verrukt op over Yoeko. Heeft hij wel een puppiecursus gedaan?.

Puppiecursus, beaamde ik, klickercursus, Jongehondencursus, Relatie Baas-Hond I en II. Ik zei niet dat hij voor II was gezakt maar vertelde wel dat hij al twee shows gelopen had waar hij zich zonder problemen had laten betasten en in de bek laten kijken. De hele groep zweeg eerbiedig en de zijkerige dame op leeftijd vond Yoeko een prachtige naam die ze graag zelf voor haar keffertje bedacht had.

We leerden weinig van deze morgen maar Yoeko vond hardstikke leuk dat ik met hem bezig was en veel beloning in zijn muil schoof voor kunstjes die hij allang zonder beloningen had leren doen. Thuisgekomen moest ik even tellen. De tijden sluiten prima aan. Als ik na de les van 10 uur rustig koers naar Doorn zet, kunnen we daar ook nog de leuke cursus gaan doen.

July 09, 2007

Tellington TTouch

Met mijn gezakte Yoeko gisteren de cursus Tellington TTouch voor honden gedaan. Ik ga niet uitleggen wat dat is. Noem het een soort cirkeltjesmassage waarvan onrustige dieren zich lekker gaan voelen. Yoeko was met al dat haar geen makkelijke klant. Het is de bedoeling dat je met je vingers op de hond z'n huid werkt. Hoezo huid? Waar zien we huid dan bij Yoeko?

De instructrice zag mij tobben en schoot te hulp. Je moet door het haar op de huid zien te komen, zei ze. Ik knikte en wachtte af hoe zij dit zou aanpakken, maar zulk dik haar had ze niet verwacht. Ook haar geoefende handen brachten de massage maar moeilijk over.

Tenslotte pakte ze een handvol haar en draaide hiermee, met de klok mee, voorzichtig 1 1/4 cirkel. Yoeko liet merken dat dit prettig was. Volgende cirkel met een volle hand haar. Een stuk of acht cirkels van kop tot staart parallel aan zijn ruggegraat. Ik deed de andere kant en Yoeko zakte loom en voldaan door zijn hoeven.

Vanmorgen tijdens de borstelbeurt heb ik geprobeerd of het wonder nog werkte. Omdat hij op tafel stond kon ik er beter bij dan gisteren op de grond. Eerste rij cirkels van kop naar staart. Hij ging er soezerig van liggen en liet zich zonder weerstand borstelen. Tweede rij cirkels van kop naar staat. Hij raakte zo ontspannen dat hij helemaal geen zin meer had om van de tafel af te komen.

July 07, 2007

Vijf zakkers

Gaia is voor haar cursus 1 geslaagd maar Yoeko is voor 2 gezakt, wat te verwachten viel. Hij had drie lessen van de tien gemist en ik vond hem eigenlijk erg jong voor een cursus die op gelijke hoogte staat met gehoorzaamheid C. Laat hem eerst maar eens uitgepuberd raken.

Wat wonderlijk is en te denken geeft is dat er vijf zakten uit onze groep van zes. Dat er slechts één hond is geslaagd. Een kleine opdonder die al wat ouder is en op een andere hondenschool Gehoorzaamheid A, B en C heeft gedaan. De eigenaar vindt het leuk om met zijn hond bezig te blijven en dat is het ook.

Maar de Pyreneese herder, de labrador, de bruine krulretriever, de ridgeback en de Yoeko voldeden niet aan de zware eis om de baas onaangelijnd op de voet te blijven volgen. Zeker niet op een veld waar eerder een loopse teef examen had gedaan. Maar dat we alle vijf zakten kwam aan als een vreemde donderslag bij blauwe hemel.

July 01, 2007

Arme Noni

armenoni.jpg

Arme Noni, de oude Ridge die in de auto moet wachten tot het vrouwtje is uitgewerkt met stiefzus Gaia. Wil het ongeluk ook nog dat de auto zo hoog op de poten staat dat Noni alles kan volgen wat zich afspeelt op de wei. Soms laat ze een hartverscheurende huil, ook al weet ze dat blaffen en janken tijdens het wachten ten strengste is verboden.

Op nog geen vier meter van haar vandaan wacht Yoeko in zijn auto tot het tijd is voor zijn les. Hij heeft een lage auto en kan de wei niet zien. Hij heeft wel uitzicht op het droeve hoofd van Noni, al vraag ik mij af of hij haar zonder geuren kan herkennen.


ammiegaia.jpg

Ammie maakt ondertussen grootse vorderingen met Gaia die de lessen geweldig vindt. Kijk het hoopje onrust daar nou voorbeeldig zitten. Maar goed dat ze niet weet dat in een van de auto's Yoeko zit te wachten want die twee kunnen onvermoeibaar achter elkaar aan blijven rennen.

Belletjehondenles.jpg

Wie mij meteen in de smiezen heeft als ik uit de auto ben gestapt en bij het hek sta te kijken hoe de les verloopt is Isabel. Ze gluurt nog even naar haar paps die langs de zijlijn op haar past en neemt dan de kuierlatten in mijn richting. En ik denk:
Kijk, daar komt de glimlach aan van Mona Lisa...


June 17, 2007

Reu van 11 maanden die goed aan de maat is

yoekoalmere.jpg
.
Nog altijd beloften genoeg om een begeerlijk mannetje te worden als hij volledig is uitgegroeid. We gingen naar de buitenshow in Almere. Het weer zat helemaal niet tegen. Beetje regen, beetje zon en beetje prima temperatuurtje. De mooiste van de mooiste honden in allerlei rassen gezien, waarvan het gros bijzonder netjes was opgevoed.

1gaanweweer.jpg
Daar gingen we weer!

Keurmeester Mampaey nam de tijd om Yoeko van neus tot staart te betasten en Barbara uit te leggen dat Yoeko de komende maanden eerst zijn gangwerk steviger moet krijgen. Dat het aan het einde van het jaar pas weer zin heeft om shows met hem te lopen. We hebben voorlopig dus grote vakantie.

Da's ook beter voor mijn portemonee want op een show koop je hondenspullen die in winkels nauwelijks te krijgen zijn. Een dure klittenkam bijvoorbeeld met gebogen punten. Barbara vond, ondanks mijn grondig dagelijks onderhoud, meteen nog klitten achter zijn oren die aan mijn aandacht waren ontsnapt.
Welke idioot neemt ook een keeshond?

2kijkzonderoren.jpg
Kijk mama, zonder oren

In mijn eigen woorden vertaald (maar ik heb er dan ook geen verstand van) dabberen zijn ledematen nog onbeheerst en puppy-achtig aan zijn lijf. Hij moet de komende maanden meer aan body-building doen. Nu is hij de laatste tijd flink omhoog geschoten (hij zit tegen de maximaal toegestane hoogte) dus die spierballen zullen misschien vanzelf nog wel komen. Of niet. Dan blijft hij voorgoed een schat van een slungel.

En ja, die oren in de nek zodra hem iets niet aangenaam lijkt heeft hij van zijn moeder, zegt Barbara. Het oogt nogal dom, he, een kees zonder oren.

3gaathetovermij.jpg
Ehm dames, gaat het soms over mij>

Hallo zeg, als het over mij gaat kan je mij toch best wel zien staan? Als kees houd ik er niet van dat je over mijn hoofd heen praat want ik ben verdraaid graag haan de voorste. Het was bijna afgelopen. Hij mocht van het veld en huppelde in al zijn grote onschuld naar me terug met een snuit van: En? Wat vind jij er eigenlijk van?.
Nou, voor mij is hij de leukste, de mooiste en de liefste. De rest is eigenlijk maar bijzaak.

Maar ik moet toegeven dat Yoeko zo'n showdag geweldig vindt. Hij heeft zich als een dartele geit door Barbara laten voorbrengen; op dezelfde vrolijke manier als hij op Bets d'r wei zijn oefeningen doet. De vlaggen tegen onze tassen niet meegerekend, heeft hij zich onberispelijk gedragen en geen krimp gegeven bij het passeren van de meest imposante reuzen als doggen, bullmastiffs, mastinos, sint bernards of newfoundlanders.

De cursussen werpen ook hun vruchten af. Teruglopend van het uitlaatveld terwijl Barbara bij de Ring op onze spullen paste, moest ik zelf ook nodig. Yoeko met een Lig-en-Blijf! aan een paal vastgebonden (wat ik verder niemand zag doen) en naar de toilet gehold. Hoewel de halve wereld langs hem liep van- en naar het uitlaatveldje, hoorde ik hem niet . Toen ik terugkwam lag hij nog even braaf, met zijn ogen op mijn deur gericht, te wachten.

June 10, 2007

Zoete wraak

Na de spanning van het showen begaf iedereen zich naar buiten. Op een ruim grasveld stonden tafels en stoelen. De honden mochten even vrij rennen en werden daarna weer aangelijnd. Naast de tafel waaraan wij met vier vrouwen plus drie grote kezen zaten, had zich een nogal dominante man geposteerd die zijn grijze reu los liet lopen. Op zeker moment vond deze het nodig om Yoeko te bestijgen. Ik riep nog vrij luid en verstaanbaar heeft deze hond geen baas? maar de man bleef lachend toezien en reageerde niet.

Als hij had gedacht dat ik zijn neukhond van de mijne zou trekken, had hij het mis. Ik deed Yoeko van de lijn zodat hij ruimte kreeg om het probleem zelf op te lossen. Die deed eerst of hij zijn belager niet eens bemerkte en bestudeerde de heerlijke luchtjes in het gras. Maar ik ken hem onderhand. Hij duldt veel, maar er komt een moment dat hij krachtig van zich afsnauwt. Geheel onverwacht gromde hij het neukbeest van zijn rug, waarna hij rustig naar diens vrolijke baas liep. Wij zaten met stomheid te kijken hoe die het waagde om Yoeko te gaan aaien.

Yoeko liet hem begaan. Maar terwijl iedereen lachend toekeek hief hij zijn poot om een welgemikte volle straal tegen zijn been te pissen. Whaw, wat een tableau. Wat ging die stoere leukerd af, zeg!

Uitmuntend

keurmeester.jpg

Laten we wel wezen: het mooiste aan de Schotse keurmeester, mister T.Caldow, waren zijn schoentjes. Maar hij deed zijn werk serieus en grondig en zwierde energiek om de honden heen.

zwier.jpg

Zelf had ik Yoeko geen schijn van kans gegeven omdat hij maximaal groot is en nogal eens rondloopt zonder stevige krul in zijn staart. De kleine, wat plompere grijze kezen lijken meer in trek dan de grote. En verder is Yoeko niet gewend om met Barbara te lopen. Dat deed hij trouwens super, al keek hij soms met hangende oren rond waar ik was gebleven.

betasten.jpg

Toen kwam het spannende moment dat hij zich moest laten betasten. Zo'n keurmeester hoeft maar een beetje te drammen of de hond laat zich nooit meer met plezier bekijken. Terwijl Barbara tegen Yoeko bleef kletsen, nam de keurmeester alle rust om zijn gebit bloot te leggen, zijn ballen te controleren, zijn spieren en vetlaag te voelen. Er was maar één ding wat niet lukte. Yoeko weigerde zijn oren overeind te zetten tot hij mij in de smiezen kreeg, en toen bleken ze aan de grote kant te zijn.

uitmuntend4.jpg

Hij kreeg uiteindelijk de vierde plaats, maar wel met het predikaat uitmuntend. Er zou over enige maanden best een grote, stoere reu uit hem kunnen groeien die prachtige kindertjes kan maken. Tenminste, als hij dit van mij mag. Daar gaan we nog eens over denken.

testrapport.jpg

Het testrapport luidde (ik vertaal maar even):
Goede proporties van het hoofd; goede ooraanzet, had liever iets kleinere oren gezien; goede bril en bovenbelijning; goede staart; goede borst en voorkant; goede kleine voeten; goed gehoekte achterhand; beweegt zich goed.


May 29, 2007

Teruggevonden

kindersnoet.jpg

Een van de eerste foto's die ik nam met mijn eerste digitale camera: Floris z'n kindersnoet.
Een vertederend kopje met één en al blauwe ogen.
Ineens een plaatje om te koesteren.

May 28, 2007

Graaf Floris als babyvriend

Als rasechte heilige birmaan heeft Floris vriendschap gesloten met alles wat leeft. Bijzonder is zijn belangstelling voor Isabel die hij van baby af met kopjes heeft overladen.

Hij is geboren in een gezin met peuters en kleuters en honden, en dat is nog altijd te merken. Zodra Isabel het huis binnenstapt komt hij aangelopen en hij wijkt niet van haar zijde. De liefde is trouwens wederzijds. Floris.


Het naderende afscheid

Vanmorgen heb ik Floris in bad gedaan. Hij plast nu zelfs zijn eigen slaapmand vol in plaats van de krant en merkt dit niet meer. Of hij merkt het wel, maar kan niet anders. Gisteravond walmde een indringende geur van hem af. De afgelopen dagen mauwde hij nog klaaglijk als zijn plas hem ontsnapte maar nu niet meer.

Ik had me schrap gezet voor een robbertje vechten, maar het was niet nodig. In plaats van hem op het aanrecht te behandelen koos ik voor de badkuip waar hij (samen met zijn broertje nog) zo vaak over de rand had gebalanceerd als ik in bad zat. Pepijn was behendig, maar Floris een grote kluns die ik altijd moest opvangen voordat hij kopje onder ging.

Het was of hij het bad herkende. Hij liet zich zonder stress in het water zetten en leek van de wasbeurt te genieten. Ik heb hem niet geplaagd met zeep, maar lekker afgeputst met water. Eerst met een bekertje en toen hij dit prettig leek te vinden ook met de handdouche. Hij liet zich afdrogen als een kind en ging daarna een brokje eten.

Graaf Floris, die zich zo vaak vanuit penibele situaties terugvocht naar het leven is aan zijn laatste ronde begonnen. De kat die dol was op alles wat leefde. Gaf niet of het mensen waren, honden, kinderen, babies, hij hield van iedereen en liet dit luid spinnend en kletsend blijken. Vrienden aan de telefoon vroegen altijd: heb je een baby te logeren? Nee, dat is mijn kat!

Onze smartlap en babbelkat die bij iedereen op schoot klom. Wat is hij gek op Isabel, en hoe waardig sloot hij op zijn oude dag nog vriendschap met Yoeko. Als die het te bar maakt zet hij alleen maar een klauw met ingetrokken nagels op zijn zwarte dop. Dat is afdoende. De kat die al jaren elke avond luid mauwend voor de broodplank zit om zijn stukje kaas op te eisen. Wat zullen we hem missen!

De handenbinder die tweemaal daags zijn insulineprik moet krijgen. Krijgen? Hij kwam hem zelf halen alsof hij voelde dat zijn leven daarvan afhankelijk was. Elke avond rond half acht, bezoek of niet, schreed hij joelend binnen: "Hallo daar, het is op dit moment toevallig mijn quality time!, en dan had ik het hart niet om hem te laten wachten. Veel te blij dat hij mij hielp herinneren want anders was ik hem geheid vergeten.

Sinds een week doet hij dit niet meer. Hoewel hij best nog aan het leven hecht en van attenties kan genieten slaapt hij zich bijna bewusteloos door de dagen, onze kanjer die in zijn beste dagen acht kilo woog en zich gehate dierenartsen van het lijf mepte. Hij vermagert zienderogen ondanks de extra hapjes waarvan hij geniet. Zijn ooit prachtige vacht met de imposante katerkraag hangt fuloos om hem heen. Zijn doffe ogen tranen. Zijn bolle snuit is ingevallen.


May 22, 2007

Lelijke stalkster

Het is al zielig genoeg dus ik zal niet rot doen. Maar elke aardappel behoort te weten dat grijnzende apen, honden, wolven en wat-al-niet, die jou fixeren met opgetrokken lippen en ontblote tanden niets te lachen hebben, maar jou waarschuwen dat ze zich in het nauw gedreven voelen en tot de aanval zullen overgaan.

Hij lachte tegen mij!
Ammehoela

Nog afgezien van het feit hoe gestoord je moet zijn om als gerijpte dame vier dagen per week met een aap te staan flirten. Geen wonder dat die aap gedacht heeft: mens, sodemieter op of sluit je aan bij mijn harem. Maar aangezien ze niet wilde horen dat ze op moest rotten, noch van haar vermeende schat noch van zijn bewaker, heeft hij haar een oplawaai verkocht. Die aap heeft gedacht: Eigen schuld dikke bult, lelijke stalkster, want dat was ze. En nu krijgt de aap de schuld.

May 21, 2007

Slagroom!

Floris lag zaterdag zo voor pampus dat we voor zijn leven vreesden. Niet alleen had hij bloed in zijn urine, maar over de hele linie was hij suf, ziek, zwak en misselijk. Weekend natuurlijk. Vervanger moeten bellen waar ik nooit eerder was geweest.

Daar begint dan de ellende over zijn suiker, al kom ik vermoedelijk voor een blaasontsteking. Er moet suiker worden gemeten, maar hoewel ik vertel dat het nooit lukt om Floris bloed uit zijn oren te prikken, zal ze dat toch tweemaal proberen. Dan scheert ze zijn poot en neemt een heel buisje bloed af uit een ader.

Natuurlijk is de suiker te hoog door de stress van vreemde omgeving, vreemd mens dat hem scheert en prikt maar ik zeg niks. Ook niet als ze oppert dat hij misschien meer insuline moet hebben, of wat gedisciplineerder moet eten en beter niet vrij zijn voer mag pakken. Ik zeg dat ik het maandag zal overleggen met Martijntje, maar dat ik eigenlijk kwam omdat hij bloed in zijn urine heeft.


Martijntje drukt vanmorgen urine uit zijn blaas (over haar witte jas en jeans) en doopt er een stripje in. Er verschijnen verontrustende kleuren. Floris is afgevallen en het blokje dat iets zegt over de ketonen kleurt de foute paarse kant uit. De suiker verkleurt naar donkerbruin. Laat hem eten, zegt ze, kan niet schelen wat. Als hij maar aankomt.

Ze geeft me stipjes mee, spuitjes zonder naald om plas op te zuigen en legt uit waarop ik moet letten. Rond zes uur lukt het om urine te krijgen. Ik staar ongelovig naar de strip voordat ik Martijntje bel. De ketonen blijven prachtig rose terwijl de suiker zijn frisse lichtgroen behoudt. Alleen het uiterste blokje dat bloed aangeeft is van lichtgeel naar donkergroen verkleurd.

Asjemenou, zegt Martijntje. Allemaal stress met die suiker. Niks geen insuline verhogen! Heeft hij thuis lekker liggen slapen en nu is zijn suiker weer op orde. Zorg dat hij blijft eten, dat hij zo snel mogelijk aankomt. Geef hem alles wat god voor een suikerkat heeft verboden: kaas, haring, boter. En slagroom, roept ze nog voordat ze afhaakt, laat hem vooral veel slagroom eten.

May 20, 2007

De paps, het kind en de mams

papsmamsyoeko.jpg

Een collage van de vader (links), het kind en de moeder (rechts). Goed te zien dat Yoeko een eigen gezicht heeft met grote fluwelen ogen die het leven diepzinnig beschouwen.

Zouden alle honden dat hebben? Dat ze geheel uit hun dak gaan als ze soortgenoten tegenkomen van hun eigen ras? Yoeko vindt elke ontmoeting met andere honden leuk, maar als hij zijn spiegelbeelden ziet (wat niet vaak voorkomt) is hij opgetogen.

De eerste keer dat dit mij opviel was in oktober, toen hij met zijn fokster mee mocht naar de tentoonstelling in Utrecht. Terwijl we op haar stonden te wachten passeerde er een vreemde roedel grijze kezen die de kleine Yoeko (toen nog 4 maanden) superenthousiast begroette. Hijzelf dook helemaal verzaligd onder in de grijze kluwe die zich om hem heen gevormd had.

Afgelopen donderdag op de keeshonden gezinsdag gebeurde hetzelfde. Op de parkeerplaats waren ze niet te houden toen ze elkaar ontdekten. Herkenden ze elkaar ook als gezin? We dachten van wel, want na de eerste onstuimige begroeting werd er met slaande poten gestoeid of ze nog puppies waren en zeer vertrouwd met elkaar. Er viel geen onvertogen blafje.

Ik weet niet welke honden al eerder strand hadden leren kennen, maar voor Yoeko was het nieuw. De hele club gedroeg zich ogenblikkelijk als die ene labrador uit ons gezelschap. In geen tijd dropen alle grijze bontjassen van het water en waren de witte broeken smoezelig van zand.

Wee de honden die ons pad kruisten want daar dook de hele roedel dan als 1 hond op af om vriendelijk te snuffelen. We trokken veel bekijks want zelden kom je zo'n verzameling kezen tegen, laat staan uit hetzelfde gezin. Ze leken zoveel op elkaar dat ik moeite had om Yoeko te herkennen als ze met z'n allen langs kwamen draven. Ik was hem trouwens bijna kwijtgeraakt omdat hij de foute kant op was gelopen om mij te zoeken. Oei!

May 17, 2007

Gezinsdag van Op'n Spits Terpje

gezin1.jpg

[Klik op de foto voor groter formaat]

Gezinsdag van "Op'n Spits Terpje"
Pascha en Kees ontbraken helaas, maar verder was het hele nest van 4 juli 2006 in Katwijk bij elkaar.

Van links naar rechts:
Kasper, vader Major, Yoeko, moeder Doeke, Rieke, Lulu en Snow.

En hoe dit stel er in het 'levend' uitzag (een keeshond is bepaald geen sloompie) valt te zien op het filmpje dat Saskia van het spulletje maakte.
IMGP0547.MOV (video/quicktime Object)


wordt vervolgd

May 14, 2007

De oude dame

Moeilijk om een hond te logeren te hebben die het niet naar zijn zin heeft en steeds voor zich uit ligt te jammeren. Zaterdagmorgen werd ze gebracht. Yoeko probeerde haar tot een spelletje te verleiden wat zij zoals gewoonlijk grommend afwees. Hij probeerde haar op te fleuren door bij haar op de deken te gaan liggen en haar oren en snuit te likken wat zij welwillend toestond. Het mocht niet baten. Noni bleef tot op het bot verdrietig, at niet, dronk niet, knaagde buiten alleen maar gras, liet haar darmen rommelen en had zich het liefst bij het hek ingegraven.

Om de tien jaar oude ridge rust te gunnen lag Yoeko, de tien maanden oude puber, meerdere uren aangelijnd in zijn mand wat hij zonder protest onderging. Gevolg was dat Noni zich leider begon te voelen en voor mij en Yoeko de deur uitschoot. Terughalen, corrigeren, het hielp weinig. Het rammelblik tegen haar billen gooien - waarvan Yoeko zich het laplazer schrok - deed haar nauwelijks verbleken.

Buiten fleurde ze even op als Yoeko het op een hollen zette. Het rennen en drinken uit de vijver eindigde ermee dat Yoeko - weghollend over het spekgladde bruggetje - patsboem in de vijver lag. Tsjee wat wordt een keeshond nat met al die haren. Hij was nog maar amper droog van 'smorgens trainen in de regen of hij regende straaltjes eendekroos van voor tot achter.

Maar toen Noni's baas haar gisteravond laat nog kwam halen, holde ze met hem mee of er geen vuiltje aan de lucht was. Hallo ziezo! Ze trok een snuit naar ons alsof ze wilde zeggen: Zie je nou wel dat hij komt als ik maar lang genoeg jammer?. Thuis zal ze vast wel lekker hebben gegeten. Hier keerde de rust terug. Yoeko zuchtte eens diep en zakte daarna als bewusteloos in slaap.
Ik trouwens ook.

April 24, 2007

Allerhande

Het had bijna mijn zondag verpest, dat er honderd meter verder alweer een doodgereden eekhoorn lag. Nummer vier binnen een paar maanden. Ik raak er bijna de tel van kwijt. Toen we om tien uur wegreden lag hij midden op de weg. Toen we thuiskwamen bleek iemand hem in de berm te hebben gelegd. Toen ik mijn avondloopje met Yoeko maakte lag hij in rigor mortis - armpjes aandoenlijk uitgestrekt, bekje met de enorme knaagtanden wijdopen - bij het hek van nummer 19. Gelukkig is hij daar nu weg.

Yoeko begint nu pas goed te puberen. Wat hij tot nu toe presteerde was maar een schijntje. Geef ik het commando dat hij 'Hoog!' mag om boven op een tafel geborsteld te worden, weigert hij het opstapje te gebruiken en springt hij zo van de vloer op tafel.

Dat waren nog eens tijden! Toen viel er met regeringsleiders ook nog eens te lachen. Jeltsin overleden, de schuinse billenknijper die als rechtgeaarde rus de vodka niet schuwde en zich wankelend, waggelend desnoods stuiterend voortbewoog voor de camera's van volk, vaderland en de wereld. Maar als hij zijn mond opentrok en er met die zware bas de prachtigste russische klanken uit liet rollen hàd hij wel wat.

Die mijnheer van de ABN heeft het wel hoog in de bol. Eerst zijn bank laten verzieken en dan borstkloppend kraaien dat hij iets geweldigs heeft verricht. Daar moet je lef voor hebben. Of zes planken voor je kop.

Operadiva's, las ik vanmorgen in de Volkskrant, zijn aan de straatstenen niet meer te slijten als ze naast een aardige strot ook geen fraaie curves hebben die joyeus getoond kunnen worden. Met spek omklede lijven die met gevouwen handen goedgesteunde en wijdgedragen, warme aria's produceren zijn uit.

April 21, 2007

Der Yoeko hat es geschaft!

examenyoeko.jpg

Oke, hij had niet tijdens de Wacht! mogen plassen, niet van het snoep mogen snaaien dat op het veld was gelegd. Hij had meteen moeten gaan zitten toen ik hem dat opdroeg, niet mogen anticiperen op het commando Voet! niet naar me toe moeten schieten toen ik hem kwam halen na de Blijf!, maar niettemin behaalde hij 133 van de 145 punten wat hardstikke hoog was voor een ongedurige eigenwijze kees van negen maanden.

Anderzijds presteerde hij meer dan hoefde. Toen Edith vroeg om zijn tanden te laten zien liet hij zijn bek zo ver opensperren dat ze prijzend riep: geweldig, ik mag zelfs zijn strot bekijken!

examencommitee.jpg

Het examencommité bestond uit (van links naar rechts): Bets, Edith, Corien en Anne. Bets ken ik al vanaf de opvoeding van Beer, 15 jaar geleden. Bij Edith heb ik met Yoeko de puppiecursus gedaan. Bij Corien deden we de Klikker- en de Jongehondencursus, en Anne heeft een uitlaatservice in Utrecht. Haar kom ik ook regelmatig tegen tijdens onze wandelingen door het bos.

examenbaashond.jpg

Hoezo af? Ik af? Waarom moet ik af? Vertel me duidelijker wat je wilt, baas, en ik zal doen wat jij zegt.

examenbets.jpg

Dit was de laatste cursus die Bets gaf want ze gaat naar Lapland. Dat is de wens van haar dromen. Bevalt het haar niet, dan komt ze weer terug. Staat het leven haar aan, dan gaat ze daar weer iets met honden op poten zetten. Zal dan wel iets voor sledehonden worden want ze gaat boven de poolcirkel zitten. Gek mens! Ik ben echt benieuwd hoe het haar daar zal vergaan.

exameneinde.jpg

En dit was de aftocht waar Yoeko nog net even in de fout ging. Ik moest hem aan de lange lijn mee het hek uitnemen en was al blij dat hij niet voor mij langs dat hek uitschoot want die uitgang is zo breed dat het voor hem best een pospad had kunnen zijn.
Had An daar een mooi wit zakje met lekkers neergelegd. Alle lessen heeft Yoeko nooit iets van het veld gegeten maar nu stak hij zijn neus wel even in dat zakje. Achter mijn rug dus, waardoor ik niets in de gaten had en ook niet kon corrigeren. Maar de dames joelden in koor. Gelukkig maar dat er één hond zo enthousiast was. Heeft An tenminste niet voor joker steeds dat zakje in het gras gelegd.


Graag voor ons duimen!

Azzu nou allemaal flink voor mij en Yoeko wilt duimen, dan zullen we dat examen wel halen. Het veld is droog door het prachtige weer. Nu alleen nog hopen dat er voorgaande uren geen loopse teefjes hebben getraind want dan verliest die kleine van mij elk besef van een keurige relatie tussen baas en hond.

Bets mag wel zeggen: Niks mee te maken, hij moet doen wat JIJ zegt!, maar Yoeko is nog maar een puber van negen maanden. Ik las ergens dat voor gehoorzaamheid A (waarmee deze cursus valt te vergelijken) een hond beter een jaar oud moet zijn.
Als we zakken reken ik dus op uw medeleven.

Gelukkig zit mijn neus verstopt zodat ik het zelf niet merk, maar ik heb net mijn zakken gevuld met stukjes gedroogde pens zodat mijn handen daar lekker naar ruiken. We mogen bij de opdrachten geen snoep gebruiken, maar geurige handen kunnen wonderen verrichten.

April 11, 2007

Niet altijd voorbeeldig

Yoeko is niet overal even voorbeeldig hoor. Mocht hij maandag mee naar een prachtige rommelmarkt in een schitterend park. Liepen daar voor het eerst de opgedirkte meiden in blote benen en mini-rok. Zie je het voor je? Hoe Yoeko zijn harige kop onder de rokjes stak om even aan hun gat te snuiven? Typisch keeshond. Hoe zo'n juffie dan met een gilletje opsprong. Hoe ik dan maar weer vrolijk de wolken bestudeerde alsof ik helemaal niet bij hem hoorde hoewel ik toch met een zichtbare lijn aan hem vastzat.

April 07, 2007

Wat een hond!

O wat mooi, verzuchtte Edith, toen ik met Yoeko het veld over was gelopen. Dat wil zeggen: ik liep en hij danste. Bij het hek had Bets gezegd dat ik Yoeko's lijn moest laten vallen om te zien of hij mij met losse lijn ook netjes zou volgen. Terwijl ik een verhaal tegen hem hield en hij trouwhartig naar mij opkeek naderden we Edith van wie hij vanaf elf weken puppieles kreeg. Prachtig!, prees Edith die ons over veertien dagen het gehoorzaamheidsexamen zal afnemen.

Terwijl alle honden een ruime plek hadden gevonden op het veld begon de oefening Blijf! Hond strak naast je leggen, met opgestoken hand Blijf! tegen hem zeggen en dan met het rechterbeen eerst van hem wegstappen. Nu heb ik dit regelmatig geoefend, maar toch. Op het vreemde veld tussen de geurtjes van de loopse teven wil hij ook wel eens de kop kwijtraken.

Vanmorgen bleef hij tijdens de Blijf! liggen of hij zijn nagels nog moest vijlen. Ik liep meters van hem vandaan en weer terug, draaide een cirkel om hem heen, liep weer een flik end van hem weg, liep naar hem terug met mijn blik op de hemel gericht (want kijken is roepen) en ging tot slot weer rustig naast hem staan. Ik bukte om hem een aai te geven, maar hij keek me aan met een snuit van ik wist toch dat je bij me zou terugkomen! Corien, bij wie hij de jongehonden- en clickercursus heeft gedaan zei dat hij het geweldig deed.

Anne, die tijdens deze lessen assisteert en die we al vanaf de jongehondencursus kennen, kwam keurmeester spelen. Of de hond te betasten was? Jazeker! Of ik even het gebit wilde tonen? Geen probleem. Ik maakte met wijsvinger en duim van mijn linkerhand een bruggetje, greep Yoeko met de rechterhand bij het vel onder zijn kin, zette het bruggetje zacht over zijn snuit zodat ik bij de hoektanden voorzichtig zijn lippen kon optillen, het gebit kon showen en zijn muil opensperren. Anne floot tussen haar tanden want punt 1 ging dit uit de kunst en punt 2 schouwde zij een wel bijzonder fraai hondengebit, zei ze.

Dat-ie een echte kees is liet hij pas zien bij de opdracht Plat! wat handig is bij de dierenarts. Hoewel ik hem elke dag op zijn zij rol om zijn buik te borstelen, wilde hij alleen maar met stijve poten op zijn rug. Bets riep Dit is drammen. Hij zegt: aai mijn buik! in plaats van gehoorzaam dood te gaan liggen. Ze kwam naar me toe om voor te doen hoe ik Yoeko in bedwang kon houden. Ik fluisterde haar nog toe: Bets, dit is een kees! maar ze zei dat ook keeshonden zich potdorie moesten overgeven aan hun baas en probeerde vergeefs zijn kop plat op de grond te houden. Pas toen ze tegen hem gromde als een gebeten leeuw verslapte hij. De hondse baas grinnikte ze, want zo heet het boek dat ze ooit heeft geschreven.

De rest van de opdrachten voerde hij weer uit of het zijn lust en leven was. Wacht-en-kom, Voet, Hoog of Staan deed hij met een souplesse of het spelletjes waren. En nee, het examen wordt zonder snoepjes afgenomen. Maar als je je linkerzak vol snoep stopt en je loopt geregeld met je linkerhand in je zak (wat trouwens beter is omdat je de hond niet mag sturen met je linkerhand-aan-de-lijn) dan wil hij best wel denken dat jouw vingers heerlijk geuren en dat hij toch misschien wel van dat lekkers krijgt.

Ik heb trouwens afgelopen week pas uitgevonden hoek ik Yoeko netjes naast me kan laten lopen. Ik heb maanden korte rukjes aan de lijn gegeven als hij te ver voor me liep of aandachtsoefeningen gedaan voordat we gingen lopen maar dit schoot niet op. (Nooit een flexiband gebruiken want die geeft permanente druk op de hals van de hond, maar een 3 meter lange lijn van canvas). Neem het handvat vast en laat de drie meter canvas gewoon over de grond slepen. Dat is ontzettend smerig als het regent, of als hij tegen zijn lijn aan pist maar door het slepen van de lijn voelt de hond niet dat hij vastzit aan zijn baas, wat met de flexiband dus wel gebeurt. Hij vormt dus samen met zijn baas geen territoir dat hij tegen alles en iedereen behoort te verdedigen.

Welnu, in plaats van aandachtsoefeningen of korte rukjes als hij in de fout gaat, zet je gewoon je voet op de lijn als hij te ver voor je dreigt te gaan lopen. Hopla! Is dat even een rotgevoel voor hem. Maar wat veel mooier is? Als hij geschrokken - of geergerd - omkijkt, dan heb jij niks gedaan want jouw voet is allang weer van de lijn en jij weet van de prins geen kwaad en bestudeert toevallig de hemel. Telkens als hij te ver naar voren loopt krijgt hij zomaar ineens (en joost mag weten waarvan) een zeer onprettige ervaring. Yoeko, de kees die altijd voorop wil lopen heeft op deze manier in vijf dagen geleerd om met mij op gelijke hoogte te blijven. Ik geef het maar even door.

April 02, 2007

Tekort gedaan

yoeko9maanden.jpg

Vraagt zijn fokster Barbara mij gisteren wat ik mankeer: Yoeko wordt op 4 april geen tien maanden, maar pas negen! Waar is het misgegaan? Ik zou het niet weten. Misschien heb ik hem overschat omdat hij al een heleboel dingen zo ontzettend goed doet?

Kreeg gisteren het lijstje wat hij over drie weken op zijn examen allemaal moet kunnen. Tsja, daar sta je van te kijken, toch? Het gaat ook nog lang niet allemaal perfect maar we werken er hard aan.

Komt-ie. Hou je vast en doe het maar na
In de auto blijven (autoklep open met afleiding van iemand die langs loopt)
Uit de auto laten springen ( losmaken, iets laten vallen of iemand aanspreken, pas op bevel uit de auto laten springen)
Meelopen zonder trekken/plassen naar het oefenveld ( met afleiding van mens en geluid)
Achter de baas aan het hek binnengaan (zonder commando of waarschuwing)
Lopen zonder trekken/snuffelen/plassen en, als de baas stilstaat, naast hem gaan zitten of blijven staan (zonder commando)
Op commando Volg, Zit, Af, Sta, Vast/Los
Tempo wisselingen/ rechts/links
Baas moet hand geven aan aan iemand die achter de hond langs loopt. (Hond moet rustig blijven)
Laten betasten door keurmeester (keel, rug, poot, ballen)
Zit en tanden laten zien (door de baas). Snuitbandje om laten doen ( door de baas)
Voedsel weigeren dat op het veld ligt.
Zit en blijf gedurende 1 minuut (baas gaat weg). Zit en wacht tot de baas roept. Hier! en recht voor de baas komen zitten. Voet! (vanuit middenvoor, achterlangs, links naast de baas komen zitten).
Afscheid nemen van keurmeester:
Hand geven en aanwijzingen aanhoren terwijl de hond rustig moet blijven liggen (voet moet op de lijn)
Hek doorgaan naar de auto (hond achter geleider aan, afleiding van mensen)
In de auto zetten (pas na een commando mag hij de auto in springen, want stel nou dat iemand daar een taart heeft neergelegd omdat we zijn geslaagd... )

September 23, 2006

Norit en eten

Een ingewandsstoornis had hij en geen geringe. Gekookte rijst hielp voor geen meter. Het werd steeds erger en spoot alle kanten uit maar zijn bench hield hij schoon.

Een pup mag maximaal twee dagen hongeren. Na 12 uur gaf ik hem niks meer te eten want hij raakte meer vocht kwijt dan erin ging. Om 20:00 uur had hij ook nog puppycursus. Daar vertelde Edith dat de nieuwste trend is de pup norit te geven en verder gewoon zijn eten te voeren. Ik gaf hem voor het slapengaan 5 pillen norit maar geen eten meer.

Vanmorgen zag alles er al veel gezonder uit. We namen hem mee naar de Klokhuisdag waar hij vriendelijk werd toegesproken door twee grote zwarte mannen die geen moeite hadden hem ook nog te aaien. Da's dus ook weer gebeurd. Hij kwam er, behalve computers, nog twee andere honden tegen die hij even bekeek maar verder negeerde en werd gestreeld door kindhanden, liefhebbers en belangstellenden. Vervolgens ging hij rustig liggen wachten tot wij uitgepraat waren.

Hij heeft met talloze graskwaliteiten kennisgemaakt (de een plaste prettiger dan de ander), met kippenkak, hazenkeutel of koeienflats. We gingen de boer op waar hij van zeer dichtbij een reuzenkoe passeerde. Een stopje later hadden we de mazzel dat er vlakbij een koe begon te loeien.
Yoeko keek even naar me op, maar ik vond dat er niks aan de hand was. Hij blijkt weinig angstig. Op puppycursus gisteravond werd vuurwerk afgestoken. Hij reageerde er niet op terwijl hij allesbehalve doof is.