Afblijven!

'k Mag een kwartiertje los van mezelf maar dan ga ik weer verder. 60 gigabyte hutspot (elke map open om te controleren op verdwaalde data) voelt als erwtjes doppen voor een kazerne in Afghanistan met hongerige magen. Lijkt zo. Niet dat ik dit ooit heb gedaan. Hàd ik het maar. Zou meer zoden aan de dijk zetten vrees ik.

Zegt-i vanmiddag aan de foon, nadat ik er hem voorzichtig op heb gewezen dat hij vijf mailprogramma's actueel heeft en kennelijk doormekaar gebruikt (Emailer, Eudora, twee versies Outlook, en Netscape - hij wil Entourage gaan gebruiken) dat dit inderdaad lastig is, dat hij zich wezenloos zoekt maar dat hij niet weet hoe hij daar vanaf moet komen. Of ik zijn mail ook kan opschonen? Ikke? Ben jij niet wijs? Er zijn grenzen.

't Is dat hij een aardig mens is en nooit te beroerd om naar ons toe te racen bij rampspoed. Hij vindt computeren ook heerlijk. Moet ik dan zeggen: Chaoot, vanaf heden met je verstrooide vingers van de toetsen blijven nu je bak is opgeschoond?