
Gelukkig belde Tsja vroeg uit de veren die erg veel weet. Instellingen vergeleken en uitgeprobeerd onder uitbundig gejank van schuurmachines. Wàt zeg je? Whàhàt? Resultaat is gelukkig dat mijn bak nu aan touwtje kan internetten maar het draadloze netwerk plat ligt dus ook man, zijn e-mail en de printers. Bah!
A. gebeld offie, en ja. Vrijdag is hij toevallig in de buurt dus komt hij happen. Nu weet je nooit zeker of hij woord houdt voordat hij binnen is, maar we hopen er het beste van. Dè man die in luttele minuten complexe oude boel aan elkaar knoopt en het nog draaiend krijgt óók. Vooral dit laatste is belangrijk.
Toen dat geregeld was, de verborgen hoek beter bereikbaar gemaakt. Printers van tafel, tafel opzij en daar lag het zooitje. Alles ontrafeld en in het zich gehesen. Onderwijl ging mijn lief naar het kerkhof met de vraag of de grafrechten voor mijn ouders en grootmoeder afgekocht konden worden. Hij kwam terug met letters die los op de grafstenen lagen en, achèrme, de E van Elisa was kwijt.
elisa op 24 september 2002 om 05:58 uur