
Bij Tsjonge een aan mij gericht stokje ontdekt met de vraag of ik liever een e-mail ontvang of een brief. Of dit stokje door haar is bedacht of een andere herkomst heeft weet ik niet. Tsjonge is tijdelijk buiten beeld wegens zeer verdrietige familieomstandigheden.
Of ik liever brief krijg of mail hangt van de verbondenheid af die ik met personen voel èn van zijn (of haar) handschrift. De brieven van oom Jan bijvoorbeeld (zie plaatje), de pottenbakkende Benedictijnermonnik van wie ik

veel hield, waren altijd een feest. Zijn handschrift was tot op hoge leeftijd nog even krachtig en verzorgd als de inhoud van zijn brieven die puntig waren, direct, open en geestig. Blij dat hij de kunst van het mailen niet had ontdekt.
Veel mensen hebben een handschrift dat bij hen past, vind ik. Wat dit betreft is schrijven leuker dan tikken of mailen. Op voorwaarde dat ik een bepaalde band hebt met de schrijver want anders ontbreekt me geduld om de krabbels tot op de letter precies te ontcijferen. Leesbaar schrijven blijft een vorm van beleefdheid, maar dit terzijde.
Maar mail is een wonder dat ik niet meer zou willen missen. Ik houd van het puntige en snelle. Dat kleine gekrabbel tussen de bedrijven door. Zinnetje hier, gedachte daar, en zoef... vliegen de woorden weg.
Dit stokje gooi ik over naar Linke soep
elisa op 24 november 2002 om 19:55 uur
U wordt bedankt...