
Lees net in een krant dat er in Jerusalem een halve meter sneeuw ligt en dat wegen door het zuidelijke deel van de woestijn wegens sneeuwval moesten worden afgesloten.
Herinneringen! Want in voorjaar 1995 (toen de Hollandse Betuwe onder water stond) reisden wij door Jordanië waar we, op weg van Amman naar Petri, midden in de woestijn in een barre sneeuwstorm strandden. Je kon geen hand voor ogen meer zien en we bleken eenzaam. Pal na onze doortocht waren de wegen voor alle verkeer afgesloten.
Onze gids/chauffeur meldde aan zijn centrale waar we ons bevonden. We stonden moederziel alleen in een onafzienbaar wit landschap waarin geen weg meer viel te bekennen. De chauffeur had de wagen stilgezet omdat gevaar voor verdwalen bestond. Zo'n twee uur later arriveerden er twee onvervalste sneeuwschuivers om weer reliëf op ons pad aan te brengen.
Waren sneeuwschuivers in de woestijn al komiek, ze bemand te zien door mannen in lang wit gewaad met de traditionele rood-wit geblokte doek op het hoofd was helemaal absurd. Helaas was het ondertussen te donker om er foto's van te nemen. We legden kruipend de laatste kilometers af en bereikten Petri rond middernacht.
De volgende morgen, welk een verrassing, geen sneeuw meer te bekennen! Stralende zon en een prachtige dag om te paard de ruïnes te bekijken.
elisa op 26 februari 2003 om 22:18 uur