Op de spaarpit

Was ik vorige week nog een dweil, nu ben ik op weg naar de status van vaatlapje. Energie op de spaarpit want hard nodig in het genezingsproces. 't Gaat goed maar langzaam en ik forceer niks. Wat me moeite kost sla ik voorlopig van harte over. Dat duren schijnt normaal als je zonder medicijnen van een longontsteking herstelt, heb ik me laten vertellen.

Dus soms, als ik zin heb in computer, deet ik up en als lezen me beter afgaat neem ik een boek. 's Middags loop ik buiten aan de wandel om meer adem te kweken en 's avonds duik ik - niet te geloven voor deze nachtpit - om tien uur volslagen afgeleefd met een boekje in bed.

Zo simpel staan de zaken. Luctor et emergo, al ben ik geen zeeuwse!