India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







De ezel en tweemaal de steen

auroville.jpg

Op dinsdag 4 maart om 15 uur was het verzamelen in de bus voor een tocht naar Auroville, 11 km verder gelegen dan ons hotel. Wat had ik deze tocht graag gelopen in gezelschap van mijn camera. We passeerden diverse kampongs waar lemen hutjes gedekt met dikke lagen palmblad werden afgewisseld door gemetselde huisjes met pannen daken.

Overal zaten vrouwen op hun stoepjes, al dan niet met engeltjes van kinderen. Sierlijke kleine vrouwen in kleurige sariís met dat waanzinnige dikglanzende haar dat alleen onder de zon zo prachtig kan groeien. Allemaal met slingers van jasmijnknopjes in hun vlechten of wrong die bedwelmend geuren.

Auroville was een belevenis. Vanaf de bussenparkeerplaats tot aan het heilige der heiligen stonden minstens 50 wachters die ons nors geboden achter elkaar te blijven lopen, te zwijgen, onze pas te versnellen of in te houden, te blijven wachten, rechts te houden, links te houden, onze waterflessen in te leveren, onze schoenen uit te trekken, de schoenen netter in het gelid te zetten en wat ze al niet meer konden bedenken.

Het werd mij te gortig en ik had moeten stoppen met me te laten drillen, maar ik wilde tegen elke prijs de gouden bol betreden die vorige keer niet voor toeristen toegankelijk was. Architectonisch een wonder met z'n evenveel gouden platen als er landen zijn, alleen te duur gebouwd waardoor er natuurlijk weer heibel kwam en het bouwen te lang duurde.

Hij is nog steeds niet af en we moesten via noodopgangen naar boven. Waanzinnig steile klim, zeker voor een roker, die in rap tempo moest worden afgelegd. Ik kwam griezelig buiten adem in de top. En zo gebeurde dat toen ik oog in oog met het heilige der heilige geraakte - de lichtende bol op de witmarmeren vloer tussen de witte pilaren - ik de strijd moest aanbinden tegen de oorverdovende, afgedwongen stilte.

Van ademnood dreigde ik door mijn hoeven te zakken. Temidden van ontstelde ogen om mij heen die de stilte bewaakten kwam mijn torax gierend in protest in een verstikkende hoest terwijl niemand mij iets kon verwijten. Terwijl ik nagenoeg stikte moest ik daar fijntjes om lachen. Freudiaans.

Zou het kunnen dat dit voorval al een vingerwijzing was naar een naderende longontsteking? In de bus was het - volgens een minithermometer - 48 graden en ieder gooide zijn ramen wagenwijd open. Ik zat nogal achter in de bus en ving de volle wind die binnenkwam. In plaats van mijn omslagdoek te pakken die ik sinds mijn longontsteking in Rajastan altijd bij me heb, zat ik met mijn stomme hoofd domweg kou te pakken. De ezel en tweemaal de steen.

Sinds deze dag rook ik trouwens niet meer, maar dit terzijde.

De prachtige foto is afkomstig van Auroville: Dome

elisa op 07 april 2003 om 20:44 uur

Dit is gezegd

jac zei op 08 april 2003 10:51

Mis je het roken? Ben zelf vier jaar geleden 'gestopt'. Dat hield in dat ik alleen af en toe enige rookwaar tot mij nam. Drie weken geleden heb ik besloten helemaal niet meer te roken en beleef dat als een bevrijding. In de afgelopen vier jaar was het: 'zal ik er eentje meeroken? Nee, ach nouja laten we het maar doen.' Die solo-dialoog is nu afgelopen en dat is verrukkelijk. In een keer stoppen lijkt me echter heel andere koek. Succes en sterkte daarmee!



3ne zei op 11 april 2003 12:27

mooi verhaal! Met plezier gelezen.



elisa zei op 11 april 2003 14:41

Soms mis ik het roken. Vooral wanneer ik concessies moet doen of iets ondernemen waarin ik geen zin heb of moet wachten en me verveel. Uitstel van executie dus en opvullen van gaten. Maar er zijn al vele uren dat ik niet eens meer aan roken denk.

Keerzijde is dat ik weer zonder irritaties kan doorademen tot mijn tenen, hetgeen reuze handig is nu ik van longontsteking moet genezen. Ook dat ik profijt heb van het 8-maanden gestopt zijn vorig jaar en nu geen nicotinepleisters meer nodig heb.



Neneh zei op 11 april 2003 20:19

Wat een mooi stukje Elisa!




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte