

Wie hadden we daar weer vanmorgen, gevangen in een eerste zonnestraal waardoor zijn oranje bontje de boom uitvlamde? Hij bleef 27 minuten ontbijten terwijl ik gevangen zat achter de ruiten. Zou ik naar buiten lopen, dan wassie verdwenen. Leer mij m'n pappenheimer kennen!

Maar terwijl hij onverstoorbaar de dennenappels bleef mollen deed zich nog iets bijzonders voor. Er buitelden ondertussen twee kleine, zeer levenslustige eekjes rond in de berk op vijf meter afstand, die geen belangstelling voor eten hadden.

Horen ze hier of zijn het kinders van de buren?
O, als ik daar zou wonen zat ik de godganse dag voor het raam en kwam ik nergens meer aan toe :)
D'r moet hier anders wel wat worden bijgehouden in de tuin (grin)
Dat is de lente met hart en ziel beleven. Je tuin-verhaaltjes doen me genieten tot in mijn tenen
Wat woon jij toch op een geweldig mooi plekje! En wat fijn dat je het deelt met ons.