
Meestal zie ik ze al van verre komen waarbij 'ze' gevarieerd kan zijn. Kwestie van ogen ontfocussen en met vage blik het landschap omvatten. Beweegt het ergens heftiger in takken of in gras of heide, dan valt daar met een enig geduld wel iets te beleven.
Wat ik mij van Gert en Hermien herinner is dat ze na een huppelend leven ineens ongezond bevlogen waren in Den Heer en dat ik een interview hoorde waaraan ook hun dochters werden gewaagd, maar niet heb onthouden wat daarin werd verkondigd.
Hoogmoed komt voor de val en trouwens ook voor het lachen. Want als je de passie zingt over wat mensen mogen en moeten en je maakt zelf ondertussen van je huwelijk een puinzooi, dan komt dit onecht over. Maar Hermien had van mij best nogen blijven leven hoor.
Giftige regen! Alsof dit nieuws zou zijn. Alleen had ik eerder verwacht dat het gif uit de langere files zou komen in plaats van uit onze zeepjes, geurtjes en sjampoos. Commercie blijft een gore wijze van bestaan, produceren in veel gevallen misdadig en democratie biedt evenzeer als elke andere staatsvorm de mogelijkheid om rechtschapenheid om zeep te helpen. Dit wisten de oude Grieken in Athene ook al. Amerikanen zijn minder slim.
elisa op 26 mei 2003 om 13:59 uur